Point Zero/ Sıfır noktası

Önce batı kanadının avlusuna geliyoruz. Burada sıfır noktası (point zero) bulunuyor, burası Fransa’nın her yerinden Paris’e olan uzaklıkları ölçmek için kullanılan bir başlangıç noktası. Sıfır noktasına ayak basarak fotoğraf çekme çılgınlığından nasipleniyoruz, ama fotoğrafları kendimize saklıyoruz. Her yerde olduğu gibi uzak doğulu turistlerin (bize göre hepsi Japon) fotoğraf ve selfie çekimlerinden fırsat bulmaya çalışıp burada bir kaç kare çekiyoruz. Sonrasında da katedrale doğru yürüyoruz.

Notre Damme Katedrali

Katedralin ön avluya bakan batı cephesinde üç tane taçlı kapı bulunuyor. Bu cephede üç tane kapı olmasının sebebi ise kutsal üçlemeye Baba-Oğul-Kutsal Ruh‘a atıfta bulunmak içinmiş. Kapıların üzerinde ise İncil‘den alınmış sahnelerin işlendiği kabartmalar bulunuyor. Bu kabartmalarda Kutsal Bakire, Kıyamet günü, Azize Anne hikayeleri anlatılmış. O dönemde insanlar okuma yazma fazla bilmediklerinden genellikle İncil’deki hikayeler bu şekilde kabartmalarla veya resmedilerek halka anlatılmaya çalışılıyormuş. Bu arada Azize Anne Meryem Ananın annesi olduğundan kendisi de Azize olarak anılıyor.

Notre Damme Katedrali

Kapıların üzerinde bulunan 28 heykel ise Yahuda ve İsrail krallarını sembolize ediyor. Bu heykellerin hemen üzerinde ise Gül penceresi denilen vitraylarla süslü pencere ve onun önünde kucağında bebek İsa ile bulunan Meryem ana ve iki tane melek figürü göze çarpıyor. Batı cephesi gerçekten çok ihtişamlı ve sanırım katedralin en görkemli bölümü de burası, bu kısmın yapımı 50 yıl sürmüş. 128 metre uzunluğunda 69 metrelik iki kulesi olan  katedralin kuleleri tanrı için yapıldığını, yatay çizgileri ise dünyaya ve insanlara ait olduğunu simgeliyormuş.  Kare şekiller yaratılmışlığı daieresel şekiller ise sınırlarımızın olmadığını ifade ediyormuş.

Notre Damme Katedrali

Bu muhteşem katedralin bu kadar popüler olmasının sebebi ise tabiki Victor Hugo‘nun Notre Damme’ın Kamburu isimli romanı. 19. yy da Katedral bakımsızlıktan yıkılmak üzereyken bir kısım yetkililer yıkmanın daha doğru olduğunu bakımının masraflı olup parasızlıktan şikayet ederken kimi kısım ise onarımdan yanaymış. Yeterli kaynağın bulunması için dikkatlerin buraya çekilmesi gerekirken Victor Hugo Katedrale gidip incelemeler yapıp  bir roman yazmaya karar vermiş. Söylentiye göre Hugo duvarda Yunanca Kötü talih anlamına gelen bir yazı görmüş ve romanın çıkış noktasını bu kelime üzerinde düşününce bulmuş.

Notre Damme Katedrali

Romandan sonra hem müzikali hem de filmi ile oldukça beğeni toplayan Notre Damme’ın Kamburu hikayesi sayesinde bu katedral şuan milyonlarca insanın ilgi odağı olmuş durumda. Görkemini görünce iyikide yıkılmamış diye düşünüyorsunuz. Gerçekten etkileyici ve muazzam büyük bir yapı.

Notre Damme Katedrali

Notre Damme Katedrali

Kiliseye yoğun turist kalabalığı arasında giriyoruz. Girişteki kapıların üzerinde bulunan heykeller ve kabartmalar oldukça etkileyici. Devasa yapının yanında kendinizi küçük ve önemsiz hissediyorsunuz. Karınca sürüsü gibi dolaşan uzak doğulu turistlerin arasından kendimize fırsat yaratarak içeri girmeyi başarıyoruz. İçerisi de dışarısı kadar göz kamaştırıcı, rengarenk vitraylarla süslü camlar, gül penceresi büyük şamdamlarla süslü duvarlar bir anda hikayenin içinde hissettiriyor kendimizi.

Notre Damme Katedrali/Gül Penceresi

Kilise kısmını gezmek için ücret gerekmiyor ama kulelere çıkmak isterseniz bunun için uzun bir kuyruğa girip öyle yukarı çıkıyorsunuz (Giriş 9 Euro) burada da gruplar halinde yukarı alınıyorsunuz. İlk gün kuleye çıkamayınca ertesi gün yeniden bu bölgeye geldiğimizde çıkıyor ve gargoyle veya çörten denilen şeytanımsı heykelleri yakından görme imkanımız da oluyor.

Notre Damme Katedrali/Gargoyle

İnanışa göre bu varlıklar geceleri canlanan gündüzleri ise taşa dönüşen varlıklar, başka bir inanışa göre de  kiliseyi kötülüklerden koruduğuna inanılmakta. Asıl işlevleri ise saçaklarda biriken suları tahliye etmek. Katedrale giderseniz kulelere çıkmanızı öneririm Paris’in en güzel amnzaralarından birini buradan görebiliyorsunuz. Bir tarafta Sacre Coeur kilisesi diğer tarafta Eiffel Kulesi görünüyor. Buraya çıkmak için epeyce merdiven tırmanmak zorundasınız. Dar merdivenlerden yukarı çıkarken arada durup dinlenmenizi de öneriyorum. Kulelerde balkonlu kısımlara çıkmadan önce geldiğiniz alanda da sırayla içeri alınıyorsunuz. Burada kitaplar ve hediyelik eşyalar satan ufak bir yer de var.

Panoramik Paris

Notre Damme Katedrali/Paris Manzarası

Notre Damme Katedrali/Paris Manzarası

Kulelere çıktığımızda manzarasına bayılıyorum, bir yanınızda gargoyle ler diğer tarafınızda gotik mimarinin güzel işlemeleri ve Paris manzarası.. Buradan bol bol panoramik fotoğraf çekip Paris’i seyrediyoruz. Eğer akşam üstü gidiyorsanız gün batımını buradan izlemenizi tavsiye ederim. Her şeyiyle gerçek üstü anları yaşayacağınız zamanlar olacak… Yaklaşık 15-20 dakika kadar burada kaldıktan sonra görevliler diğer gurubu alacaklarını söylüyorlar ve biz de aşağı iniyoruz.

Notre Damme Katedrali

Katedralin avluya bakan tarafındaki gotik tarzda yapılmış duvarlar esnemeye başladığında duvarın yıkılmasından korkularak buraya uçan payandalar denilen payandalar eklenerek duvarın yıkılması önlenmiş. Payandaları en güzel katedralin önünden kalkan tekne turlarından birine katıldığınızda görebilirsiniz. Payandaları da fotoğraflayarak biraz daha bahçesinde dolaşıp bu güzel Katedrale veda ediyoruz.

Notre Damme Katedrali

Notre Damme Katedrali

Paris’in kalbi İle dela Cite adasında bulunan Notre Damme’ın ziyaret saatleri; 1 Nisan – 31 Mayıs ve 1 – 30 Eylül arasında 10.00 – 18.30 saatleri arasında , 1 Haziran – 31 Ağustos arasında 10.00 – 18.30 saatleri arasında , Cumartesi ve Pazar günleri 10.00 – 23.00 saatleri arasında, 1 Ekim – 31 Mart tarihlerinde 10.00 – 17.30 saatleri arasında ziyaret edilebilir.  1 Ocak, 1 Mayıs ve 25 Aralık’ta ise Katedral kapalıdır. 

The post Notre Damme Katedrali first appeared on Gezente.com.

Trabzon Ayasoyfa Kilisesi İstanbul’un Latinler tarafından işgal edilmesinden sonra Trabzon’a kaçan Komnenos ailesinden Kral I. Manuel tarafından 1250-1260 yılları arasında manastır kilisesi olarak yaptırılmış. Ayasofya adı Kutsal Bilgelik anlamına geliyor ve kilise de adını buradan alıyor. 1461 yılında Fatih Sultan Mehmet Trabzon’u alınca kilise bir süre aynı işlevde kullanılmaya devam etmiş ve 1584 yılında ise bir minber ve müezzin mahfili eklenerek camiye dönüştürülmüş. Uzun süre kullanılmayan yapı 1865’te Müslüman cemaatin topladığı para ile onarıldıktan sonra yeniden Camiye dönüştürülsede 1. Dünya Savaşı sırasında Rus ordusu Trabzon’u işgal edince depo ve askeri hastane olarak kullanılmış. Kilisenin bir kısmı 52 yıl sonra Camii olarak halkın hizmetine sunulmuştur. İçerisindeki freskleri cami girişinin hemen yanında bulunan ziyaretçi girişini kullanarak görebilirsiniz. Yazımızın başında da belirttiğimiz 3 Ayasofya Kilisesinin Trabzon ve İznik’te bulunanlarının bir kısmı camii olarak kullanılmakta. Bu da bize İstanbul’daki Ayasofya Kilisesinin gelecekteki durumu hakkında biraz fikir verebilir.

Kilise aslında geç Bizans kiliselerinin en güzel örneklerinden biri, kapalı kollu haç planlı olup yüksek kasnaklı bir kubbeye sahip. Binanın en güzel cephesi Güney cephesi bizde rehber eşliğinde buraya getirilip anlatımlar yapıldığında muhteşem tavan resimlerini görme şansına sahip olduk. Kubbede oratada İsa tasviri bulunuyor. Bunun altında bir kitabe kuşağı daha altta ise melekler frizi bulunuyor. Pandiflerde ise İsa’nın doğumu, vaftiz edilmesi, çarmıha gerilişi ve kıyamet günü gibi aslında bu tarz kiliselerin hepsinde Kapadokya’dakilerde özellikle görmeye alışkın olduğumuz betimlemeler var. O kadar çok kilise ve cami gezdik ki artık gördüğümüz resimleri kendimiz yorumluyor hangi sahnelere ait olduğunu söyleyebiliyoruz. Ayasofya kiliselerinin hepsini görme imkanımız bu gezilerimiz sırasında oldu. Tabii ki en görkemlisi İstanbul’daki ama Trabzon Ayasofya kilisesini de beğendiğimi söyleyebilirim. Trabzon’a geldiğinizde burayı da görmeden gitmemelisiniz.

Hava bugün gerçekten çok sıcak Trabzon’un bu kadar nemli ve sıcak olduğunu ise kimse bana söylememişti. Karadeniz ikliminin daha serin olacağını düşünmüştüm ama bugün İstanbul’da maruz kaldığımız sıcaklıktan hiçbir farkı bulunmuyor. Ayasofya kilisesinde dolaşırken sıcaktan neredeyse bayılacak kadar etkilendik rehber anlatımlarını sürdüre dursun biz kendimize daha serin bir yer arayıp oturduk ve biraz dinlendik. Bu arada kedimizin neler yaptığını sormak için ona bakan eşimin kız kardeşi ile görüştük, kedim Mishka başka eve gittiği içn biraz küsmüş kimseye pas vermiyormuş. Yolculukların en zor kısmı da bence çocuk ya da evcil hayvana sahipseniz onları götürmek veya birine bırakmak yönünde oluyor. Şimdilik bir kedi sahibi olduğumuzdan onuda otobüslere almadıklarından yanımızda götüremiyoruz malesef. Kedi sahipleri ne kadar zor durum olduğunu bilirler kedi sahibi olmayanlar içinse durum aman canım kedi işte neyini düşünüyorsunuzdan ibaret olabilir. Birden kedi konusuna geçtğimin farkındayım ama bu blogta olduğunca yaşadığım her durumu da yazıp tecrübe ya da deneyimlerimi de paylaştığımdan benim gibi ikilemde olanlarında var olduğunu düşüyorum. Bazen kedimizi düşünmekten kendimiz tatile çıkamıyoruz. Henüz kedi/köpek pansiyonları fikrine alışamadım. Rahat edemeyeceğini düşündüğümden onu sevecek ve ilgilenecek bir yakınımızdan rica edip ona bırakmak daha çok huzur veriyor. Neyse kedimizin biraz küsmek dışında durumunun iyi olduğunu öğrenmek içimizi rahatlatıyor. Ayasofya kilisesinin tarihi atmosferinde serinlemeye çalışıyor ve tüm yıllar boyunca insanlığın din konusunda yaşadığı zorlukları düşünüyorum. Her daim farklı inançlara sahip kişiler çoğunluk tarafından genelde zulme uğratılmış ve inançları yüzünden zor durumda kalmışlar. Bu durum günümüzde de farklı coğrafyalarda hala devam etmektedir. İnsana herhangi bir zümreye tabii olduğu için değil salt insan olduğu için saygı duyulacağı zamanları da görmek nasip olur umarım.

Ayasofya kilisesindeki gezimizi de tamamlayıp yemek yemek için yolumuza Akçabat‘a doğru devam ediyoruz.

The post Trabzon / Ayasofya Müzesi first appeared on Gezente.com.

Sacre Coeur Kubbe giriş bileti

İlk girdiğimiz yer Kilisenin altı  crypte  denilen yer. Burada Papalara, Cardinallere ait mezarlar var. İçerideki küçük bölmelerde anladığım kadarıyla ayinler de düzenleniyor, etrafta bir sürü sandalye var. Camlı bir bölmenin ardında ise Papalara ait özel eşyalar var; asaları, tespihleri, kılıçları, kıyafetleri vs..

Sacre Coeur Crypte

Sacre Coeur Crypte

Sacre Coeur Crypte

Bu bölümü gezdikten sonra tek kişinin zar zor çıkabildiği ve döne döne bitmeyen merdivenlere geliyoruz. Bu merdivenlerin bir benzeri ile Vatikan‘ın kulesine çıkarken karşılaşmıştık. Bu merdivenlerden çıkmak tam bir kabus, zar zor ilerlerken bir kadının ağlama sesini duymaya başlıyorum ama sesin nereden geldiğini tam olarak anlayamıyorum. Merdivenler oldukça kaygan ve karanlık buradan çıkarken çok dikkatli olmak gerek.

Sacre Coeur Dome

Çıktığımızda ağlayan kızı görüyorum ama neden ağladığını hiç anlamıyorum orada olduğumuz süre boyunca ağlıyor, gülüyor falan ilginç bir tip. Neyse sonunda Kubbe’ye çıkıyoruz. Oldukça güzel bir manzarası var 360 derece dönerek bütün Paris manzarasını görebiliyorsunuz. Buradan Eiffel Kulesi de görünüyor. Kubbe’nin yan tarafından yükselen devasa çan kulesini de inceleyebiliyoruz.

Sacre Coeur Dome

Sacre Coeur Dome

Sacre Coeur’dan Paris Manzarası

Çan kulesi 1895 te yapılmış ve 83 m yüksekliğinde olup dünyanın en ağır çanlarından birini taşıyor. Sadece Çan’ın kendisi 18,5 ton ve tokmağı ise 850 kg ağırlığında, oldukça ağır öyle değil mi?

Sacre Coeur Çan Kulesi Panoramik Çekim

Kubbe’den Çan kulesi’nin fotoğraflarını da çekerek tüm Paris‘i doyasıya izliyor ve kuşbakışı fotoğraflıyorum. Sacre Coeur Kilisesine kadar geldiyseniz benim size önerim bu kubbeye de çıkıp etrafı doyasıya seyretmeniz olacaktır.

Sacre Coeur’dan Paris Panoraması (Fotoğrafa tıklayıp büyük haliyle izleyiniz)

Oval Kubbe  Eiffel Kulesinden sonra Paris’in en yüksek noktası aynı zamanda. Bu sayede uçsuz bucaksız gibi gelen Paris manzarasını keyifle seyredebilirsiniz.

Sacre Coeur Dome

Sacre Coeur Dome

Sacre Coeur Dome

Aynı zamanda bazilikanın üzerinde aşağıdan görünmeyen detayları da görmek mümkün. Bunlardan biri de Gargoyleler asıl amaçları oluklarda biriken suları tahliye etmek olsa da inanışa göre gündüzleri taşlaşan geceleri ise can alan mitolojik varlıklar. Aynı zamanda şeytani görünümlerinden dolayı Şeytanın ve kötü ruhların korkup,  kiliseye giremeyeceğine inanılıyor.

Sacre Coeur Gargoyleler

Sacre Coeur Gargoyleler

Bu Gargoyleleri aynı zamanda Notre Damme kilisesinde de bolca görmek mümkün.  Bunun dışında aşağıdan gördüğümüz Jeanne d’Arc heykelini farklı bir açıdan yeniden fotoğraflıyorum. Jeanne d’Arc‘ın kılıcını kaldırdığı noktada güneşin parlaması ise ilahi bir işaret gibi geliyor bana…

Sacre Coeur Jeanne d’Arc

Sacre Coeur’dan Paris Manzarası

Kubbenin üzerinde yeterince vakit geçirdikten sonra yeniden aşağı inmeye karar veriyoruz. Dışarıda büyük merdivenler var burada bir çok kişi oturup dinleniyor aynı zamanda sokak sanatçılarının da gösterilerini izleyebiliyorsunuz. Merdivenlere yöneldiğimde uzaktan bir arp sesi beni kendine doğru çekmeye başlıyor, müziğin büyüsüne kapılıp ben de merdivenlerde oturup dinlemeye başlıyorum. Ortam gerçekten çok keyifli.

Sacre Coeur müzisyenleri

Burada oturup biraz müzik dinledikten sonra merdivenlerden aşağıya iniyoruz. Burada bir atlı karınca ve hediyelik eşya satan dükkan var. Aslında bu bölgedeki sokaklarda oldukça fazla hediyelik eşya satan dükkan var ve tüm Paris’te en uygun fiyatları bulabileceğiniz yerlerden biri de burası özellikle Eiffel hediyelik anahtarlıklarından almak istiyorsanız alabileceğiniz en uygun yer merdivenlerin altındaki siyahi sokak satıcıları olacaktır. Eiffel Kulesinin altında size 10 tane si 20 yada 30 euro diyorlar burada ise 10 tanesini 3 Euro’dan alabiliyorsunuz. Bu fiyatlardan daha uygun satan birini biz görmedik. Buradaki satıcıdan bolca anahtarlık aldıktan sonra alışveriş yapmak için hediyelik eşya dükkanlarına giriyoruz. Fiyatlara bakıyor almak istediklerime karar veriyorum ama elimde taşımamak için daha sonra yeniden gelmeye karar veriyorum. Otelimiz bölgeye çok yakın olduğundan akşam istediğimiz saatte yeniden dışarı çıkıp alışveriş yapmak mümkün. 

Atlı Karınca

Bu bölgede yapılacak çok şey var ama zamanımız kısıtlı olduğundan ve bizi çok uzun bir gün beklediğinden yürüyerek yolumuza devam ediyoruz…

The post Sacre Coeur’un Kubbesinden Paris Manzarası… first appeared on Gezente.com.

Kariye Müzesi’ne çokta uzak olmayan bir yerde bulunan Müze, Doğu Roma döneminde yapılmış, Pammakaritos manastırına ait bir kilise.  İmparator  VIII. Mikhael Palailogos’un yeğeni Protostratos Mikhael Dukas Tarkhaniotes tarafından 1292-1294 yılları arasında yaptırılmış olup Hz. Meryem’e adanmış kiliselerden biri. Ayasofya müzesine bağlı olan bu ufak ama şirin kilise ye ait bilgileri yine kendilerine ait web sayfasından almak mümkün. Kilise  İstanbul’un fethinden sonra 1454 yılında patrikhane olarak kullanılmış. 3. Murat’ın  1601 yılında Gürcistan ve Azerbaycan’ı fethetmesiyle, fethin hatırası olarak camiye dönüştürülmüş ve adına da Fethiye Cami denilmiş. Bu sırada tabi ki kilisenin içine bir mihrap kısmı, ayrıca  minare ve medrese kısmı da eklenmiş. Cumhuriyet döneminde birçok yerde yapıldığı gibi burası da bir müzeye dönüştürülmüş. İyi ki de dönüştürülmüş diyorum çünkü bu tarz eserler eğer koruma altına alınmazsa kısa sürede yok olup gidiyor. Manastırken Kilise’ye, Kilise iken Cami’ye, Cami iken Müze’ye dönüşmüş kendi bahtının kararsızlığı içinde kalan bu yapı başka birşeye dönüşmeden gidip görmenizde fayda var.

Müze çarşamba günleri dışında her gün 09.00-18.00 saatleri arasında gezilebilir. Müzeyi ilk gördüğümde küçük Ayasofya demiştim, nedense bana onun mimarisini anımsatıyor. Çok minyatür bir versiyonu tabi ki de. Kilisenin tavanlarında kullanılan mozaiklerin bir kısmı malesef tahrip edilmişse de halen göz alıcı. Bu tahribatın nedeni ise Kilise camiye çevrildikten sonra duvarlarının sıva ile kaplanmamış oluşu. Eğer sıva ile kapatılmış olsalardı bugün çok daha fazla mozaik gün ışığına çıkarılmış olurdu…Müzede dolaşırken kimsecikler yok, görevli dışarıda hala karpuz yemekle meşgul. Fazla gelen giden ziyaretçi de olmuyor sanırım. Biz bulunduğumuz sırada bir kişi bile gelmedi ta ki biz çıkarken gelen 2 turiste kadar. İçeride uzun süre oyalanıyor, rahat rahat mozaikleri inceliyoruz. İçeri sızan ışık hüzmeleriyle Hz. Meryem’in ruhu sanki içeride dolaşıyor gibi hissettiriyor bana. Bu oyalanma faslını biraz abartmış olacağız ki görevli bize bakmaya geliyor nihayet. Ben ise o sırada girişte bulunan kilisenin tarihini anlatan yazıyı okumakla meşgulum. Görevli ise gayet uslu durduğumuza kanaat getirdikten sonra yeniden arkadaşlarının yanına dönüyor.

Bizde daha sonra müzenin bahçesine çıkıyoruz. Bahçenin arka tarafında ufak bir ev var, galiba bekçi falan kalıyor burada. Arka tarafta bir kaç ağaç gölgesinde biraz dinleniyoruz. Cami’nin minaresini inceliyorum bu sırada. Cami, namaz saatlerinden 20 dakika önce ziyarete açılıyor, içerideki süslemeler zarar görmesin diye böyle bir uygulama yapılıyormuş. Bi,z kapalı olduğundan minaresini gezemiyoruz malesef. Buradan ayrılmaya karar verdikten sonra bahçesinin bir kaç fotoğrafını daha çekiyorum. Görevli ve arkadaşları o sırada kapının önünde sandayelerde oturmuş hala birşeyler yemekle meşguller. Kapıdan çıkarken tepsilerinde peynir, kahvaltılık, çay gibi başka yiyecekler de olduğunu farkediyorum.

Eğer buralara kadar gelmişşeniz önce Kariye Müzesi’ni gezin derim. Orayı gezdikten sonra Fethiye Müzesi’ne nasıl giderim diye düşünüyorsanız onu da ben sizin için düşündüm. Şöyle oluyor:

Daha Büyük Görüntüle

Fotoğraflar için OBJEKTİFİMDEN sayfasına git…

The post Manastırdan Müze’ye dönüşmenin Hikayesi… “Fethiye Müzesi” first appeared on Gezente.com.

İtalya Tatili Başlamak üzere..

12:00; Uçağımız rötarsız kalkıyor. Check-in sırasında yan yana koltuklar istediğimiz halde eşimle benim koltuklarımız arasında koridor var. Benim yanımda 2 İtalyan turist evine dönüyor. Yol uzun olduğundan Rough Guide Roma kitabımı açıp önceden seçip işaretlediğim gezi noktalarını incelemeye başlıyorum.
13:10; Yanımdaki çift sürekli ne okuduğuma bakıyor, Rome yazısını gördüklerinden beri okuduklarımla çok ilgileniyorlar, kendi aralarında benim hakkımda konuşuyorlar. Yunanistan’ın Kavala şehri üstünden geçiyoruz. Osmanlı döneminde bu kentin öneminin çok büyük olduğunu okumuştum. Bu kadar yükseklikten ise evler nokta kadar görünüyor…

 13:20; Şuan Thesaloniki yani Selanik üstündeyiz. Atatürk‘ün doğduğu toprakların üstünden geçiyoruz…
Yemek servisi başlıyor, hosteslerden biri kendisinden daha uzakta olan diğerine tavuk menüsünden istediğini işaret ediyor chicken diyor. Aralarında mesafe fazla olduğundan diğer hostes duymuyor tekrar söylüyor chicken diye, diğeri yine anlamadım dercesine kafasını sallıyor bunun üzerine hostes iki elini koltuğun altına sıkıştırıp küçükken tavuk takliti yaptığımızdaki hareket gibi gıdak gıdak yapıyor ben gülmeye başlıyorum ama taktik başarılı oluyor ve istenen tavuk menüsü getiriliyor…

14:45;  Uçak Roma, Fiumicino-Leonardo Da Vinci Havalimanı‘na iniyor ve işte Roma macerası başlıyorrrr….
İlk işimiz saatlerimizi 1 saat geri almak bundan sonraki zaman dilimini İtalya saatine göre yazacağım…

14:24; ”Ritiro bagagli baggage” yazan okları takip ederek 2 kat aşağıya iniyoruz. Bagajları buradan teslim alacağız ama onun öncesinde ”Controllo Passaporti” yazan pasaport kontrol noktasına ilerliyoruz. Burası mahşer yeri gibi kalabalık, telefonu açmaya çalışıyoruz ama malesef Vodafone bu noktada çekmiyor. Kontrol noktasında Avrupa birliği vatandaşlarının geçtiği sırada çok az insan var ama ”diğer ülkeler” yazan bizimde aralarında bulunduğumuz yerde ilerlemek pek mümkün olmadığından  biraz türk usulü kalabalığı yarıp ilerliyoruz. Pasaport  kontrol noktasında  yaklaşık 30 dakika bekliyoruz. Kontrolde polis bize pek bakmadan direk vize sayfasına bakıp damgayı basıyor ve İtalya sınırlarına resmen girmiş bulunuyoruz.

15:15; 8 nolu bagaj alım yerinde Pegasus’u buluyoruz. Burada bir süre bagajlarımızın gelmesi için bekliyoruz, bavulum yuvarlanarak gelirken biraz hasar almış olduğunu görüyorum ama  bunu çok önemsemiyorum.

16:00; bagajları aldıktan sonra Turism İnfo buluyoruz, biz Roma şehir merkezine tren ile geçmeyi düşünüyorduk ama info daki kadın bize shuttle bus olduğunu onunla daha çabuk gideceğimizi ve otelin önüne bırakılacağımızı söylediğinden bizde onun dediği gibi yapıyoruz. 2 kişi 30 euro, Leonardo Express ise 28 euro imiş. Biz Shuttle Bus’ı tercih ediyoruz. Shuttle Bus’a bindiğimizde şöför bizden adresi istiyor tesadüfen otelin açık adresini Roma rehberi kitabının içine yazmıştım oradan bulup veriyorum, navigasyon cihazına adresi giren şöför teknolojiden yararlanarak yola çıkıyor. Otelimiz Termini’ye (Romanın merkez garajı denilebilir hem otobüslerin hemde trenlerin kalkış noktası) çok yakın.  Yolculuk yaklaşık 30 dakika ile 45 dakika arası sürüyor belki biraz daha fazla…

Roma

Otobüste giderken yavaş yavaş şehir manzarası bizi karşılamaya başlıyor. Colesseum‘u gördüğümde ”Che bella citta! ” (ne güzel şehir) diyorum. Bu manzarayı izledikçe heyecanım gitgide artıyor. Roma sokaklarında dolaşarak otele gidiyoruz. Otelin kapısının önünde iniyoruz. Burası b&b denen sadece oda-kahvaltı veren ve tabelası bile olmayan bir binanın her katının farklı kişilerce işletildiği bir yer. Kapı numarası doğru ama hangi kata çıkacağız belli değil ve dış kapı kapalı… Zillerin üstünde yazılmış olabilir diye düşünüyorum ve haklı çıkıyorum Asiandelight B&B yazıyor. Bu otelde bir arkadaşımın kardeşi kalmış ve fiyatı çok uygun olduğu aynı zamanda merkezi olduğundan biz de tercih ettik. Çünkü daha önceden yer ayırttığımız ve gayet şık olan otel birden fiyatı 4 katına çıkardı ve son anda iptal etmek zorunda kaldık. Zile basıp yukarı çıkıyoruz iki odalı bu minicik otelin sahibi bizi karşılıyor geç kaldığımızı söylüyor. 3 odadan ikisi misafirler, birisi ise kendi için ayrılmış bize önce odamızı gösterip sonra girişteki holün nasıl mutfağa dönüştüğünü anlatıyor. Kahve, tost makinesi italyan tarzı kahvaltılıklar orada duruyor iç dekorasyonu doğu havası estiriyor. Odaya eşyaları bırakıp anahtarları alıyoruz biri apartman kapısının diğeri dairenin sonuncusu ise odanın anahtarı. Kendimizi Roma sokaklarına bırakıyoruz.

S. Maria Maggiore

17:30; ilk gideceğimiz nokta otele en yakın yer olan S. Maria Maggiore kilisesi… Kiliseyi dışarıdan gördüğüm zaman içinin bu kadar büyüleyici olacağını tahmin etmemiştim. Gezeceğim ilk kilise olduğundan, benim Roma’da daha sonra göreceklerimin bir ön alıştırması gibi oluyor. Buranın ilginç bir hikayesi de var; 4 ağustos 352 yılında Papa Liberus rüyasında Hz. Meryem‘i görmüş. Hz Meryem kendisine bu tepe üstünde bir kilise yapmasını söylemiş. Papa kiliseyi tam olarak  nereye yapacağını sorduğunda ise ” karın yağdığı yere yapmalısın ” diye cevap vermiş Hz. Meryem. Aylardan Ağustosmuş, hava ise oldukça sıcakmış. Papa uyandığında rüyasına bir anlam vermeye çalışmış. Pencereden dışarı baktığında ise kar yağmaya başladığını görmüş, yağan kar ile kilisenin nereye yapılacağı netleşmiş. Bu alana kilise yapılmış ve   her yılın 5 Ağustos günü  olay anılmaya başlanmış. Bu anma törenlerinde  günün ortasındaki ayin sırasında tavandan, karı temsil eden beyaz gül yaprakları atılılıyormuş gece yarısı yapılan ayinde ise itfaiye kilisenin önünde yapay kar makinesi ile kar yağdırıyormuş…

S. Maria Maggiore Kilisesi

Kilisenin içinde Napolyon‘un kız kardeşi Pauline Bonaparte‘nin mezarı var. Aynı zamanda 9. Papa Pius‘un diz çökmüş heykelinin arkasındaki sandıkta ise İsa’nın bebek karyolasının parçaları olduğu söyleniyor. Biz gittiğimiz de kilisede ayin vardı bu nedenle çok rahat dolaşıp fotoğraf çekemiyoruz ama ayinin bir kısmında Halaluya diye bağırmaya başladıklarında onlara eşlik ediyoruz. Ayin sonunda Peder ayine katılanların ağzına bir parça ekmek veriyor, sanırım bir şekilde kutsanmış oluyorlar böylece…Etrafa bakınmaya devam ediyorum, kilisenin tavanı inanılmaz güzellikte altın sarısı süslemelerle kaplı iki şapeli arasında büyük sütünlarla ayrılmış bir  bölümü var burada kilise sıraları var orada oturup dua edebiliyor gelenler.

S. Maria Maggiore Kilisesi

Duvarlardaki heykeller ve  süslemeler göz alıcı güzellikte. Sürekli yukarı bakmaktan mı içerinin havasından mı bilinmez ama bir süre sonra insanın başı dönüyor. İçeride uzun bir süre zaman geçiriyoruz daha sonra kilisenin önünde mermer merdivenlerde oturup etrafı seyrediyoruz. Hemen önümüzdeki meydanın adı Piazza Dell Esquilino, burada ortasında fıskiyesi olan  bir havuz var. Havuzun kenarında bir sürü güvercin su içiyor ve hemen arkasında ise büyük bir mermer parçasının üstüne oturtulmuş sütun var bu sütunun üstündeki siyah heykelde kucağında sanırım İsa bebek olan Meryem tasvir edilmiş.  Havuzun basamaklarında turistler oturmuş  bizde durup kiliseyi seyrediyoruz ve  burada fotoğraf çekiyoruz.

Piazza Della Repubblica

Güneş biraz sonra batacak ve ben hava kararmadan önce Piazza Della Repubblica‘ ya (Cumhuriyet Meydanı) gitmek istiyorum. Via Torino‘dan yürüyerek bu meydana çıkıyoruz. Bu arada Via İtalyancada cadde, Piazza ise meydan anlamına geliyor.  Bu terimleri çok sık duyacağınızdan önceden bilmekte fayda var. Aklıma geldikçe diğer terimleride yazmaya çalışacağım. Repubblica meydanı yarım kavis şeklinde iki büyük binadan  ( ki bu binalar otelmiş kitapta öyle yazıyor ) oluşan bir yer diyebiliriz. Her zaman ki gibi ortasında havuzu, fiskiyeleri olan çeşmesi de mevcut. Bu çeşmenin adı Fontana delle Naiadi,  içinde ağzından sular fışkıran deniz canavarları, su perileri olan heykeller var. Hava biraz kararmaya başladığından ışıklar yanıyor ve havuzun aydınlatmasıyla bu heykeller daha da korkunç görünmeye başlıyor.  Havuzun çevresinden dolaşan arabalar burada bir trafik yaratıyor ama otellerin dış cephe ışıklandırması sayesinde ortam  çok daha güzel görünüyor. Sokaklar, binalar gerçekten çok güzel ışıklandırmış insanlar bu renkli ortamda birbirlerine gülümseyerek bakıyorlar.

Santa Maria Degli Angeli

Havuzun kenarında oturup etrafa bakıyorum, yolun karşısında Santa Maria Degli Angeli bazilikası gözüme çarpıyor bende o tarafa doğru yürüyorum. Michelangelo, ölmeden 1 sene önce 1563 senesinde Diocletian hamamlarının kalıntıları üzerine bu kompleksi tasarlamış içinde bir de güneş saati  mevcut, özellikle öğle vakti gün ışığı tam saatin üzerine geldiğinde güneş saati en güzel şekilde görülüyormuş. Biz oraya vardığımızda maalesef kapıları kapanmıştı oysaki içeri girip görmek istediğim önemli yerlerden biriydi. Burayı da gördükten sonra çok yorgun olduğumuz için geri dönmeye karar veriyoruz geldiğimiz sokaklardan geçiyoruz.

21:00 Yol üstünde bir dondurmacı görüyoruz bar sandalyeleri dondurma külahı şeklinde içinde çok sevimli, içeride ise onlarca çeşit dondurma var. Dondurmalar külah yada ufak kaplarda satılıyor 2-5 euro arasında fiyatları değişiyor. Kurabiyeli, şeftalili, kivili, muzlu, sütlü, kavunlu ve aklınıza gelecek bütün meyvelerden yapılmış ve inanılmaz lezzetli. Bu dükkanda yediğim dondurmanın tadını diğer dükkanlarda bulamadım maalesef. Yüzlerce çeşit dondurma Roma’nın sokaklarında karşınıza mutlaka çıkacak. Blue Ice’da bunlardan en meşhuru, bana göre ise ilk yediğimiz yer en güzel dondurmayı yapan yerdi. Dondurmamızı yerken yol üstünde sahaflar görüyoruz, kitap bakmak için yaklaşıyoruz ama Adult içerikli yayınlar görüyoruz, insanlar çok rahat alıp inceleyip yerine koyuyorlar. Biz yeniden S. Maria Maggiore kilisesinin önüne geliyoruz bu arada akşam olmuş hava oldukça kararmış durumda. Sokaklar birden tenhalaşıyor, Roma ve hırsızlık konusunda çok şey okuduğum için çok fazla oyalanmadan biraz daha fotoğraf çekip otele dönüyoruz.

Diğer  roma yazılarımı ise bu linklerden okuyabilirsiniz.

  http://gezente.com/gladyatorlerin-arenasi-collessiumdayiz/

  http://gezente.com/3gun/

http://gezente.com/vatikan/

The post Roma Che bella Citta ! first appeared on Gezente.com.