Parma şehri ile ilgili Youtube ‘ta bir de videom var. Youtube videomu da izleyip neler yapmışız görebilirisiniz. Kanalıma abone olup videolarımı beğenmeyi de unutmayın

Bologna‘dan yaklaşık 1 saat süren bir tren yolculuğu ile Parma‘ya ulaşıyoruz. Zamanınız kısıtlıysa yarım gün Parma yarım gün de oraya çok yakın olan Modena şehrinde gezebilirsiniz. Modena’dan da sonraki yazımda bahsedeceğim.

Biz tren ve otobüs bileti gibi işlemlerimizi Omio diye bir uygulama üzerinden alıyoruz. Size vereceğim link üzerinden yaptığınız rezervasyonlarda indirim kazanıyorsunuz.

Bir sonraki yolculuğunuz için tren, otobüs ve uçak biletlerini karşılaştırmak ve rezervasyon yapmak için Omio’ya göz atın. Yönlendirme bağlantımı kullanarak kaydolun ve bir sonraki rezervasyonumuzda ikimiz de €10 indirim kazanalım!

https://tr.omio.com/refer-a-friend?ic=mahmum4i5o7t

Biletlerimizi bu uygulamadan alıyoruz. Her yere kolayca otobüs ve tren seferlerine bakabiliyoruz. Her yolculuğu planlarken bu uygulamadan şehirler arası kaç saat diye kontrol edip planlamamı ona göre yapıyorum. Size de tavsiye ederim. Bileti ne kadar erken alırsanız o kadar uyguna geliyor ama tabiki iki veya üç ay gibi en erken alabiliyorsunuz. Ücretler değişmekle birlikte trenler 5-8 euro civarında. Uygulama üstünden satılan alınan biletlerde qr kodu okutmanız yeterli ama makinelerden bilet satın alırsanız trene binmeden önce mutlaka bilet makinelerinde valide etmeniz gerekiyor yoksa ceza yazılıyor.

Trenden inince Garibaldi Meydanı’na doğru yürüyoruz. İstasyon çıkışında sağdan nehri takip ederseniz meydana doğru yürümüş olursunuz.

Yürürken karşımıza Giardino Ducale çıkıyor burası halka açık bir park. 14. yy da buraya saray inşaa edilmesiyle etrafı düzenlenmeye başlanmış uzun yıllar sonrada halka açılmış bir yer. İçeri girdiğimizde ziyarete kapalı olan Palazzo Ducale, yani Ducale Sarayını ve Palazzetto Eucherio Sanvitale ve parkın sonunda yer alan göletin tam ortasında bulunan tarihi çeşme Fontana del Trianon‘u görebilirsiniz. Saray kapalı olduğu için çok vaktimiz olmadığından uzun uzun gezmedik ama parka ufak bir tur atıp çıkıyoruz. Yazın burada güzel bir piknik yapılabilir. Parkta biraz dolaşıp çıkıyoruz ve hemen yakındaki köprünün karşısında yer alan Palazzo della Pilotta‘ya geliyoruz.

1583 yılında yapımına başlanan ancak yarım kalan Pilotta Sarayı müzeler, sanat galerisi, kütüphane, tiyatro salonu ve bahçelerden oluşan büyük bir kompleks olarak tasarlanmış. Farnese ailesi için yapılan bina, adını İspanyol askerlerinin oynadığı Pelota isimli bir oyundan alıyor. Bu oyun Hentbol ve Squash karışımı, Dünya’nın en hızlı sporu olarak adlandırılıyor. Fronton olarak adlandırılan topla duvara karşı oynanan bir oyun. Squash ve hentbol kombinasyonuna benzer şekilde, elinizle, raketinizle veya ağaç sopanızla oynayabiliyorsunuz. Pelota hızlı hareket edilmesi gereken bir oyun; bire bir veya bir takım halinde oynayabiliyorsunuz.

Sarayı içerisinde Farnese Tiyatrosu isminde bir de tiyatro bulunuyor. 4500 kişilik salonu ile yapıldığı 1618-1628 yıllarında dünyanın en büyük tiyatrosuymuş.İçinde Orkestra çukuru bulunan ilk tiyatro da aynı zamanda. Tiyatro tamamen ahşaptan yapıldığından oldukça ihtişamlı görünüyormuş. Biz geldiğimizde sarayın girişinde bir çok bölümün kapalı olduğuna dair bir yazı vardı.

Yukarı çıkınca ilk katta açık olan yer kütüphane idi ve o günde ücretsiz olduğunu söylediler. Kütüphaneyi geziyoruz. Bütün duvarlar da raflar dolusu kitaplarıyla etkileyici görünüyor. Youtube videomda kütüphaneyi detaylı şekilde görebilirsiniz.

Sarayda açık başka yer olmayınca buradan çıkıyoruz. Via degli Lame caddesinden yürüdüğümüzde önümüze Boutique Filicori Zecchini diye bir kahveci çıkıyor direk kahvaltı için oraya uğruyoruz. (Kahveci şu an geçici olarak kapalı görünüyor gitmek isteyenler önce kontrol etsinler)

Bir dilim pizza, kruvasan birer de kahve alıp bir İtalyan gibi güne başlamak güzel oluyor. Cafe de genellikle İtalyanlar var ve hepsi barda durup kahvesini hızlıca içip ayrılıyor. Bizim gibi masaya oturanları bile çok az.

Duomo meydanına geliyoruz. Burada bir müzeye giriyoruz, içeride güzel tablolar var. Müzeyi biraz dolaşıp çıkıyoruz. Parma katedraline geliyoruz.

11. yüzyılda(1074 yılında) yapımına başlanan katedral zaman içinde yeni eklemeler yapılarak geliştirilmiş Romanesk mimari stilinin izlerini taşıyor. Parma Katedrali bir Roma Katolik kilisesi.

Ön cephesinde sutunlar yer alıyor, süslemeleri, zarif ve detaylı iç dekorasyonu , Correggio’ya (Antonio Allegri) ait eserleri ile Rönesansa ait çok güzel izler taşıyor.

Katedralin diğer adı da Taş Kitap. Bunun nedeni de o dönem okuma yazma bilmeyen halk için İncilde geçen olaylar ve dini içerikler resimler ve heykellerle katedralin duvarına işlenerek yapılmış. Bu tarz tüm süslemeler bütün kiliseler için aynı aslında o dönem okuma yazması olmayan kişilere duvarlara yapılan freskler sayesinde İncil’i öğretebilmek.

Vaftizhane (Baptistery)  Katedralin hemen yanında yer alan sekizgen bina ise vaftizhane. Bana göre Duomo dan bile daha güzel bir bina. 1196 yılında yapılmış Vaftizhanenin her bir duvarı 13. ve 14. yüzyıllardan kalma dini freskler içeriyor ve yapıda İtalya’nın önemli kişilerine ait heykeller yer alıyor.

Katedrale girdiğimizde çok etkileniyoruz bütün katedralin duvarları resimlerle süslenmiş. İçeride ayin olduğundan biraz kenarda bekliyor ve ortamı inceliyoruz. Gerçekten etkileyici bir yer. Duomo‘ya ücretsiz girebiliyorsunuz. Genelde bir çok kilise ücretsiz geziliyor ama bazıları ise bağış veya biletli girişe sahip oluyor. Dini yapılara extra ücret istenmesini çok anlayamasamda bağış anlamında sizi zorlamadan kutuya atılan ufak paralar bana göre daha mantıklı.

Katedralin oymalı kapısına girerken dikkat edin çok güzel işlemeleri var. İçeri girdiğinizde tavanlarına bakmaktan kendinizi alamıyorsunuz. Çok güzel süslenmiş biz dakikalarca inceledik.

Katedralden çıkınca kendimizi yine Parma sokaklarına atıyoruz. Sokaklarına bayılıyorum, tüm İtalyan mimarisine ayrı aşığım zaten. Parma da beni şaşırtmıyor her yeri ayrı güzel.

San Giovanni Evangelista Kilisesine geliyoruz. Burası Katedralin yan tarafındaki başka bir kilise. Yapımına 1500 yıllarında başlanmış olan Kilisenin Rönesans ve Barok mimarisinin karışımı bir mimarisi var.

Manastır ve gıda imalathanesi olarak yapımına başlanmış olan kilise, 73 metre yüksekliğindeki çan kulesi, şehrin ünlü sanatçısı Correggio gençliğinde yaptığı süslemeler ve onu öğrencisi Parmigianino’ ya ait freskleriyle görülmeye değer bir tarihi yapı. Correggio’nun freskli kubbesine hayran olmak için bile görülmeye değer bir yer bence.

Burayı da ziyaret ettikten sonra Parma’nın en işlek yerlerinden biri olan Garibaldi Meydanı‘na geliyoruz. Giuseppe Garibaldi’nin heykeli de burada bulunuyor. Heykelin arkasında ise bir güneş saati var duvarda ona bakmayı unutmayın.

Meydan çok güzel binalarla çevrelenmiş oturmak içinde güzel cafeler var. Bunlardan birine oturup kahvenizi içerken meydanın keyfini çıkartabilirsiniz. Burada bir saat kulesi, Belediye Binası, Palazzo del Governatore’ de görmeniz gereken yerlerden biri.

Parma’ya gelipte dondurma yemeden dönmek olmaz heleki buranın en ünlü yerlerinden biri olan Emilia Cremeria’ da tam da buradayken. Dondurmalar oldukça çeşitli fındıklısından, fıstıklısına meyveli çeşitlerinden sütlülerine kadar ne ararsanız burada bulabilirsiniz. Beyaz dekorasyonunu da ben çok sevdim. Mangolu, ricotta peynirli, yoğurtlu, çikolatalı derken hangisinden alacağımızı şaşırıyoruz. Dondurmalar 2,20 eurodan başlıyor.

Dondurmalarımızı yiyerek dolaşırken Santa Maria Della Steccata ya geliyoruz.

Kilise bombeli yapısıyla dışından da sade ama güzel görünüyor. Yunan haç tasarımlı Rönesans kilisesi. Adı da kilisedeki çitten geliyor. steccato İtalyanca’da çit demek kilisenin çatısında da bir çit var. Fresklerle ve güzel bir kubbe ile zengin bir şekilde dekore edilmiş. Kilisede yer alan 4 kulenin dekorasyonunda altın varaklar kullanılmış. Görkemli bir kubbeye sahip. Buradan da Piazza delle Pace’ye geliyoruz Pace barış anlamına geliyor yani Barış meydanı da diyebiliriz. Burası da güzel yeşillik halka açık bir alan. Ortada bir partizan anıtı bulunuyor.

Bu arada şunu belirtmek istiyorum biz Parma ve Modena’ya aynı gün içinde Pazar günü gezdik. Maalesef Pazar günü sabah ayinden sonra kiliseler dahi bir çok önemli yer ve dükkan kapılarını kapatıyor. Açık bir yer bulmak oldukça zor alışveriş yapmak için Parmesan peynirini buradan alırız diyorduk ama kapalıydı. Plan yaparken İtalya’da bir çok şehirde Pazar günü hayatın resmen durduğunu hatırlatmak isterim.

Bizim Parma gezimiz yarım gün olduğu için burada bitiyor ama sizin zamanınız varsa gezebileceğiniz yerleri önermek isterim.

Parma Ulusal Galerisi Beato Angelico, Canaletto, Correggio, Sebastiano del Piombo, Guercino, Leonardo da Vinci gibi önemli sanatçıların eserlerini içinde görebileceğiniz bir müze.

Il Castello dei Burattini – Museo Giordano Ferrari Kukla meraklıları için bir müze. İçinde ağaçtan oyularak yapılmış tahta kuklalardan Muppet Show kuklalarına el kuklasından tarihi bir çok kuklaya kadar yüzlerce çeşit var.

Müze, Giordano Ferrari’nin hayatının büyük bir bölümünde değer verdiği, aslında hayatı boyunca, nesiller boyu kuklacıların yaşamının ve faaliyetinin tanıklıklarını sabırlı bir azimle ve canlı bir tutkuyla topladığı rüyanın sonucu kurulan bir yer.
Koleksiyona, saklanabileceği ve değerlendirilebileceği fiziksel bir yer verme amacıyla bir yerde sergilemek istedi. Kendisi kukla müzesinin açılışını göremese de topladığı eserlerle bu müzenin açılmasını sağladı.

Parma’dan Ne alınır?

Parma tam bir gurme kenti. Buradan tadına bakmadan dönmemeniz gereken lezzetler ise, ricotta ve parmesan peynirleri, bolonez soslu taze makarnalar, ıspanaklı ve ricotta peynirli makarna olan Tortelli d’erbetta, mortadella salamı, Parma jambonu, Lambrusco di Sorbara şarabını sayabiliriz.

Parma’da zamanı olanlara Görülmesi gereken yerler;

Palazzo della Pilotta (Museo Archeologico Nazionale, Teatro Farnese, Biblioteca Palatina, Galleria Nazionale ve Museo Bodoniano)

Ponte Giuseppe Verdi

Parco Ducale (Palazzo Ducale, Palazzetto Eucherio Sanvitale, Fontana del Trianon)

Teatro Regio

Luigi Carlo Farini , Cavour ,d ella Repubblica Caddeleri

Fondazione Museo Glauco Lombardi

Bizim yarım günlük Parma gezimiz burada sona eriyor. Modena şehrine geçiyoruz. Modena’da Parmaya çok yakın Balzamik sirkesi ile ünlü başka bir güzel şehir Modena yazımızda görüşmek üzere.

The post Parma-İtalya Gezilecek Yerler-Alışveriş Rehberi first appeared on Gezente.com.

Marconi Havaalanı’na indiğinizde “Aerobus” yazılı tabelaları takip ederek otobüs duraklarına erişebilirsiniz. Havaalanından kalkan Aerobuslar 05:30-00:15 arasında çalışıyor. Otobüsler ise 07:00-21:00 arası 11 dk’da bir  kalkıyor ve yaklaşık 20 dk’da son durak tren istasyonuna varıyor. Bu güzergahtaki duraklar sırasıyla Pontelungo, Ospedale Maggiore, Mille (şehir merkezi – centro città) ve Stazione Centrale (tren istasyonu). Binadan çıkışından önce kapının yanında otomatik bilet makineleri yer alıyor; kişi başı tek yön 6 Euro ücretli biletlerinizi bu makinelerden alabiliyorsunuz. Bileti otobüse bindiğinizde şoförün yanındaki makineye basarak mutlaka okutmalısınız. Bu biletler Bologna genelinde toplu taşımada 75 dk boyunca geçerli olacak şekilde onaylanmış oluyor.

Bologna seyahatimizi youtube kanalımızdan da izleyebilirsiniz. Bir çok detaylı youtube kanalımdaki videomda da paylaştım. İzledikten sonra videomu beğenmeyi ve kanalıma abone olmayı unutmayın

Otelimiz saat 15:00 dan sonra check in kabul ettiği için bavullarımızı son durakta bulunan tren garına bırakıp buradan yürüyerek şehri gezmeyi planlıyoruz. 

Tren garında luggage lockers -Ki points yazan  bagaj bırakmak için yerler var, bavulları buraya bırakabiliyorsunuz. 06:00-24:00 arası çalışıyor. Bagaj başına 20kg’a kadar,  ilk 5 saati 6 euro. Pasaportunuzu alıp ordan bilgilerinize bakarak bavulunuzu teslim alıp size fiş veriyorlar. Eğer 5 saatten sonrası belli değilse ilk 5 saatliğine ödemeyi yapın sonra bavulu almaya geldiğinizde bavulun toplam kalış sürresini hesaplayıp ona göre sizden ödeme alıyorlar. Baştan fazla ödeme yapar, erken gelirseniz para iadesi yapmıyorlar bilginize.

Portico

Tren garından çıktıktan sonra ünlü Portico’ların (Revak) altından yürüyerek şehir merkezine doğru ilerliyoruz. Bologna Portico’larıyla ünlü bir şehir. Tüm caddeler yaya yolu olarak binaların altı revaklı şehilde yani portico denilen bu korunaklı yerlerden geçerek yürüyebileceğiniz şekilde tasarlanmış. Yağmur da yağsa aşırı sıcakta olsa siz trafiğe karışmadan geniş Portico’ların altından rahatça yürüyerek tüm şehri gezebiliyorsunuz. Porto Saragozza’dan, Santuario Madonna di San Luca kilisesi’ne  uzanan  666 portico bulunuyor. Hepsi birbirinden güzel size hangileri en popüler onlardan da  bahsedeceğim.

Portico

Porticolar

Porticolar

Bologna’nın lakabı “La Dotta, La Grassa, La Rossa” yani “bilge, şişman, kırmızı”. Bilge oluşu Batı dünyasının en eski üniversitesinin burada olmasından; şişman oluşu  hem Bologna’nın hem de genel olarak Emilia-Romagna bölgesinin İtalya’nın gastronomik başkenti olmasından; kırmızı oluşu ise tüm şehrin çatılarının ve evlerinin kırmızı oluşundan dolayı. Ben lakabını ve ona bu kadar çok yakışmasını çok sevdim. Bologna tam anlamıyla tekrar gelmek  hatta yaşamak isteyebileceğiniz bir şehir.

Forno Brisa

Tren garından şehir merkezine doğru yürüken öncelikle Via Galliera’dan geçiyoruz. Burası büyük bir cadde ve ilk uğramak istediğimiz nokta Forno Brisa denilen küçük bir fırın veya dükkan. Dilim pizza satan sevimli bu fırına girip birer de kahve söylüyoruz. İlk Bologna yeme – içme maceramız böylece başlamış oluyor. Adresi:Via galleria no: 34 d de bulunuyor. Dilim pizzalar 1,5 eurodan başlıyor.

Galliera 49 -Dondurmacı

Hemen çaprazında ise nefis İtalyan dondurmaları satan Galliera 49 bulunuyor. Burada bir çok çeşit var. Tadına bakmak istediklerinizden denemenize izin veriyorlar. Youtube videomda dondurma çeşitlerini gösteriyorum ordan da izleyebilirsiniz. Dondurmalar 2 eurodan başlıyor küçük kaplarda veriliyor ve bence inanılmaz lezzetli hepsi. Ben sicilya ve bacio isimli dondurmalardan deniyorum, sicilya tam akdeniz vari, limonlu ferah bir dondurma, bacio ise çikolata parçacıklı bir dondurma. Sütlü, sütsüz bir çok çeşidinden istediğinizi seçin beğeneceksiniz bence. 

Monumento a Giuseppe Garibaldi

Buraya çok yakın olan Indipendenza Caddesi’ndeki Garibaldi Anıtı’na  (Monumento a Giuseppe Garibaldi ) gidiyoruz. Burası Via dell’Indipendenza caddesinde bulunan bir anıt.

Via dell’Indipendenza

Bu cadde ise Bologna’nın en işlek alışveriş caddelerinden biri. Bu caddede bir çok restoran da bulunuyor. Restoranlar kapılarını 19:00 dan sonra açıyor akşam yemeği için bilginiz olsun. Aç olsanız bile bekleyin size bir çok yeme içme önerisinde bulunacağım ilk gördüğünüz yere girmeyin Bologna tam bir yeme içme cenneti.

La Finestrella alla Piccola Venezia

Buraya çok yakın görmeniz gereken bir yer daha var La Piccola Venezia (La Finestrella alla Piccola Venezia) ” yani Via Piella’da yer alan  küçük Venedik anlamında bir yer, burası Canale di Reno isimli bir kanala kanala açılan sokağın ortasındaki bir duvardaki pencere. Bu küçük pencereyi açınca o yürüdüğünüz sokağın altından geçen bir kanal olduğunu görüyorsunuz.

Canale di Reno

Eskiden Bologna’da Venedik kadar olmasa da bir çok kanal bulunuyormuş ama şehir büyüdükçe kanallar inşaatlaşma ile birlikte kapatılmış. Şuanda bu nokta oldukça turist çeken bir nokta.

Indipendenza Caddesi

Bu minik pencereden de baktıktan sonra Indipendenza Caddesi nden devam ederek asıl şehir merkezine doğru yürüyoruz.

san pietro katedralı

Burada ilk olarak San Pietro (Metropolitan Cathedral of San Pietro) ‘ya şehrin ana katedraline gidiyoruz. Burası Saint Peter’a adanmış  İtalya’daki Bologna katedrali ve Bologna Başpiskoposunun koltuğu ve büyükşehir katedrali.

san pietro katedralı

Mevcut binanın çoğu 17. yüzyıldan kalma olup, 16. yüzyılın sonlarından bir kaç bölüm ayakta kalabilmiş. Oldukça büyük bir kilise. Şehri görmek için çan kulesine çıkılıp etraf seyredilebilir. 

Basilica san Martino

Via Marsala’da Basilica san Martino klisesi karşımıza çıkıyor. Listemde  olan bir yer değil ama içeri giriyoruz. Klisede dolaşıp çok ilginç bir şey görmeyince yolumuza devam ediyoruz.

Sokaklar ve binaların renkleri o kadar güzel ki şimdiden Bologna’ya aşık olduk diyebiliriz.

Buradan Via Zamboi‘yi takip edip Piazza Juseppe‘ye çıkıyoruz. Oradan da Palazzo Medici‘ye geliyoruz. Buraları not alın görmeniz gereken meydanlar ve Caddeler..

Basilica san Martino Sokağı Panoramik

Medici Meydanı Bologna’nın simgesi olan ikiz kulelere çok yakın. Akşam oldu bile ve karnımız acıktı. Bologna bizi büyüleyince bir türlü oturacak bir yer bakamıyoruz. Listemde gidilmesi gereken bir yer var. Tarattoria del Rosso…

Tarattoria del Rosso-Yemekler: Tortellini al Ragu , Domateslı Makarna ve Salata 

 İtalya’da restoranlar üç kategoriye ayrılıyor. Osteria; ilk başlarda şarap deposu gibi kullanılan yıllar içinde çok daha yerel lezzetlerin ve uygun fiyatların olduğu birer restoran haline geliyorlar. Oldukça salaş genelde yerellerin gittiği yemeklerininde alışkın olduğumuz gibi göresellikte olmayan ama leziz yemekler sunan yerler diyebiliriz. Trattoria‘lar  restoran ile karşılaştırıldığında kaliteli yemekleri gösterişsiz mekanlarda sunuyor. Trattoria, mevsim ürünlerine göre değişkenlik gösteren, geleneksel yiyeceklerin nefis bir seçkisine sahip. Bu da restoranlara göre daha uygun fiyatları yerler anlamına geliyor. Turist yoğunluğundan ziyade daha çok yerellerin takıldığı yerler iken son zamanlarda yerel lezzetler peşindeki turistlerin de dikkatini çekmiş durumdalar. Gelelim restoran kelimesinin çıkış yeri olan Ristorante’lere. Bildiğimiz gibi turistlerin rağbet ettiği ayrıntılı  menüleriyle, lezzetli yiyeceklerin daha çok  zenginler için sunulduğu yerler. Profesyonel garsonlar yani menüyü ve yemekleri size anlatabilecek olanlar, şarap uzmanı olan resmi yerler diyebiliriz. Bu üçü arasındaki farkları anlatmak istedim çünkü gittiğiniz yerde tabelalarda bu kelimeleri görünce şaşırmayın. Biz Tarattoria del Rosso’ya uzun bir sıra bekledikten sonra oturuyoruz. Burada denemek istediğimiz lezzetlerden biri Tortellini al Ragu (Ragu temelinde kıyma, domates, kereviz ve havuçtan oluşan bir kıymalı sos. Domuz veya dana etinden   yapılıyor. Tortellini, bir çeşit yuvarlak makarna. Tortellini içerisinde kaşar peyniri veya domuz eti içeren çeşitleri bulunmakta. Genellikle kuru olarak değil, sos ile bulanmış bir biçimde servis edilmektedir. Bir nevi mantı gibi ama değil. Makarnası bazı yerlerde farklılık gösterebiliyor) Bologna’ya özel lezzetler kovalıyorsanız bunu denemelisiniz. Yanında bir salata alıyoruz. Salata da taze mısır koçanları halkalar şeklinde kesilmiş üzerinde mozeralla peyniri ve yeşillikler var bir de Pomodoro spaghetti alıyoruz (bu bildiğimiz domates soslu spagetti ) Pomodoro domates demek. İtalya’da bolca bu kelimeyi göreceksiniz. Akşamı burada geçirdikten sonra oldukça yorgun hissedince kiraladığımız apartman dairesine geçiyoruz.

Bologna’da Studio Finelli – The Place Apartments  isimli bir apartman dairesi kiraladık booking üzerinden tüm tatil boyunca burada konaklayarak diğer şehirlere gidip geliyoruz. Bir de ayrıca Venedik’te bir otelde kalmak için yer ayırttık. Ev  otomatik bir bahçe kapısı ile kilitli durumda ayrıca apartmana girerken de    şifre istiyor. Gayet güzel bizim için yeterli bir yer ve bir de ağaçlıklı bir parka bakıyor.

Ertesi sabah kalkıyoruz ve şehrin en merkezi noktası olan Piazza Maggiore ye gidiyoruz.

Piazza Maggiore Meydanı–(Sol)Palazzo del Podesta- (Sağ)Palazzo dei Bianchi

Burada önemli bir çok yapı aynı meydanda toplanmış durumda: Basilica di San Petronio, Palazzo dei Notai, Palazzo d’Accursio, Palazzo del Podesta ve Palazzo dei Bianchi gibi bir çok ünlü yapı bir arada bulunuyor. 

Palazzo d’Accursio

Palazzo d’Accursio

Palazzo dei Bianchi

İlk göreceğiniz dış duvarları ile yarım kalmış hissi uyandıran klise Basilica di San Petronio oluyor. Görünüşüyle de hikayesiyle de oldukça ilginç bir yer.

Basilica di San Petronio

Basilica di San Petronio aslında Bologna ve Emilia-Romagna’nın en büyük kilisesi. Buranın ilginç bir hikayesi bulunuyor.Buranın yapımına başlanırken Vatikan‘dan bile büyük ve gösterişli bir kilise olarak tasarlanmış ve önce klisenin merkez kısmından inşaasına başlanmış. Vatikan kendinden daha büyük bir kilise yapacaklarını duyunca bunu önlemek için kilisenin önüne çıkarabileceği tüm engelleri çıkartmış. Hatta inşaasını engellemek için kilisenin arasındaki araziye başka bir yapı inşaa ettirmiş. Dört kanat olarak düşünülen kilisenin kanatlarını resmen keserek buraya Archiginnasio’nun inşasını emredilince kilisenin ana projesine engel konulup büyümesi engellenmiş. Bu durumda proje iptal olmuş tabi diğer üç kanat inşaa edilememiş.  Hatta şuan kilisenin dış duvarlarının yarısı mermerle kaplı durumda kalanına mermer bile yapılmasına izin vermemiş. Vatikan’ın kıskançlıkları ve engellemeleriyle yarım kalan kilise şuanki haliyle tamamlanarak daha küçük bir kiliseye dönüştürülmüş ama hala içi muazzam etkileyici görünüyor. Kiliseyi ücretsiz gezebilirsiniz ama çekim yapmak için 2euro bağış yapmanız gerekiyor karşılığında size bir bileklik takılıyor ve bu sayede içeride çekim yapmanıza izin veriliyor.

Basilica di San Petronio

Kiliseyi gezerken yere dikkatli bakın yerde korunaklı halde  66.8 metre uzunluğuyla kapalı alandaki dünyanın en uzun meridyen çizgisi bulunuyor. Bologna Üniversitesi’nde görev yapan ünlü gökbilimci Gian Domenico Cassini tarafından ince hesaplarla keşfedilen bu meridyen, dünyanın çevresinin tam 1/600.000’ine denk geliyor. Meridyen çizgisini kilisenin tabanında görüp çizgiyi takip ederek inceleyebilirsiniz. Youtube videomda gösteriyorum. Video yazının başlarında oradan izleyebilirsiniz.

Basilica di San Petronio’nun gözlem kulesinden şehir manzarası

Ayrıca kilisenin gözlem terasından Bologna’nın etkileyici şehir manzarasını izleyebilirsiniz.Gözlem kulesine çıkmadan önce bize bir form dolduruyorlar ve bilgilerimizi alıyorlar sonra da  kişi başı 3 Euro bağış yaparak asansörle yukarıya çıkarak şehri panoramik olarak izliyoruz. Teras kısmına çıkış saatleri 10:00-13:00 ile 15:00-18:00 arası. Saatlere çok dikkat edin dakikası dolunca hemen sizi aşağı indiriyorlar.

Teras çıkmanızı tavsiye ederim çünkü buradan şehrin en önemli simgelerinden ikiz kuleleri de görebiliyorsunuz. Bir tarafta Asinelli ve Garisenda ikiz kuleleri çok güzel görünüyor ayrıca  çok ileride tepenin üzerinde yükselen San Luca’nın silüetini görüyorsunuz aşağı bakınca da Archicinnasio görünüyor. Şehri panaromik görebileceğiniz diğer yerler; İkiz kulelerden biri Asinelli ve San Pietro’nun çan kulesi ama sanırım en güzel manzara bizim çıktığımız yer olan Basilica di San Petronio nun gözlem kulesi.  Bologna’nın en güzel panoramik şehir görüntüsü burada. 

Tepede San Luca Basillikası

Meydana geldiğinizde görmeniz gereken bir yer de Neptün Çeşmesi. “Piazza Nettuno” meydanında bulunan 1667’de inşası tamamlanmış anıtsal bir fıskiyeli havuz ve onun içindeki büyük bronzdan Neptün ve iki çift diğer dörder bronz heykellerden oluşuyor.

Burada çok ilginç bir hikaye var. Bologna’nın yine bilinmeyen sırlarından biri olarak kabul ediliyor. 16.yy da Papa, heykeltraş Giambologna’ya Piazza Maggiore’de denizler hakimi Neptün’ün bir heykelini yapmasını emrediyor. Fakat heykeltraşın işine karışıp heykelin cinsel uzuvlarının büyük olamasını falan istiyor.Dikkat çekici olmaması konusunda baskı yapıyor. Giambologna’nın tepesini attırıyor. Heykeltraş Papa’nın isteklerine uymuş gibi görünüyor ama minik bir süpriz yapmadan da geri durmuyor. Salaborsa’nın merdivenlerinde durup heykele baktığınızda doğru açıdan bakılınca heykelin öne doğru uzanan elinin parmakları heykelin uzun bir cinsel organı gibi görünüyor.

Neptün çeşmesinde Bolognanın sırlarından biri

Sırada Archiginnasio var. Burası bir zamanlar Bologna Üniversitesi‘nin ana binası olan,  şu anda Archiginnasio Belediye Kütüphanesi ve Anatomik Tiyatro’ya ev sahipliği yapan bir yer haline gelmiş.

Archiginnasio

1088 yılında kurulan Università di Bologna (Bologna Üniversitesi), Batı’nın bilinen ilk üniversitesi ve  aynı zamanda hala eğitim veren dünyanın en eski üniversitesi. Papa Bologna’da o sırada inşaası devam eden Basilica di San Petronio nun Vatikan Kilisesi’nden daha büyük yapılacağını duyunca kilisenin inşaasını da baltalamak ister. Normalde kiliseye ayrılan araziye Üniversite’nin Hukuk, Filozofi,Tıp,Fizik gibi bölümlerinin şehrin farklı yerlere dağılmış olmasını bahane ederek hepsini tam da kilise arazine yapmaya karar verir. Bu sayede  Basilica di San Petronio’nun inşasını da baltalayarak bir taşla iki kuş vurmuş oluyor. Archiginnasio içine girdiğiniz anda avlusuyla bile sizi mest etmeyi başarıyor.

Archiginnasio

Archiginnasio

Her iki katın duvarlarını ve tavanlarını kaplayan renkli motifler aslında burada öğrenim görmüş öğrencilerin isimlerinden ve ailelerinin armalarını görebilirsiniz. Üst katın merdivenlerine çıkarken duvarlardaki sanat eseri gibi işlenmiş armalara mutlaka bakın. Avlu ve katlar Pazar günleri 10:00-14:00, diğer günlerde ise 09:00-19:00arasında ziyaret edilebilir.  İçeride aynı zamanda bir kütüphane bulunuyor ama ziyaret edilemiyor. Kapısında sadece kütüphane kimliliği olanların girebileceği, turistik bir yer olmadığı yazıyor.

Archiginnasio’da bulunan en önemli yerlerinden Stabat Mater ve Teatro Anatomico’yu ziyaret etmek için en üst katta bulunan gişeden 3 Euro luk biletlerden alabilirsiniz. Her iki salonu da hafta içi 10:00-18:00, Cumartesi 10:00-19:00, Pazar 10:00-14:00 arasında gezebiliyorsunuz.

Anatomico tahtadan oyulmuş, tıp öğrencilerinin anatomi dersleri için kullandıkları bir sınıfmış. Ortada büyük bir mermer masa bulunuyor. 15. YY’da bu masada, tarihte bilinen ilk kadavra incelemeleri yapıldığı bir yermiş. Duvarlarda yer alan büyük oyma heykeller çeşitli çağlarda yaşamış doktorlara ait. Hipokrat ve Galen gibi isimler de var. Kürsünün iki yanında bulunan çıplak ve derisiz insan figürleri “Gli Spellati” de dikkat çekici.

Buradan da Via degli Orefici ’ caddesine çıkıyoruz. Buraya geldiğinizde mutlaka kaldırımlara bakın. Kaldırımda “yıldızlar geçidi”  yer alıyor. Yıldızlar arasında Miles Davis gibi ünlü jazz müzisyenlerinin yıldızlarını da görebilirsiniz. Bu cadde üzerinde yola kurulmuş bir çok masa görüyoruz. Caddeyi kapatıp bir çok restoranın burada hizmet vermesi sağlanmış. Öğle yemeği saatine denk geldiğimiz için ortam oldukça kalabalık.  Burada akşam üstü 18:00 e doğru Aperetivo için de gelebilirsiniz. Aperativo İtalyanların akşam üstü iş çıkışı bir bara uğrayıp bir şeyler içme ve yanında da kuruyemiş veya minik kanepeler gibi atıştımalıklardan yedikleri bir zaman dilimine deniliyor. Kuzey İtalya taraflarında çok yaygın. Saat 18:00 civarı yapılıyor. Günün farklı bir saatinde dahi biz Aperol Spritz istediğimizde yanında atıştırmalık getiren yerler oldu. 

Asinelli ve Garisenda

Biz buradan Bologna’nın Kız Kardeşleri olarak anılan Asinelli ve Garisenda kulelerinin olduğu meydana geliyoruz. Piazza di Porta Ravegnana’da, şehrin koruyucu azizi San Petronio’nun heykelinin arkasında Asinelli ve Garisenda isimlerindeki kuleleri görüyoruz. Bu kuleler aynı zamanda Bologna’nın sembolleri. “Le Due Torri” (İki Kule) 12. yy da 100 den fazla kule varken şuanda sayıları 20 civarındaymış.

Asinelli ve Garisenda

Torre degli Asinelli 97.2 metre uzunluğunda  Asinelli ailesi tarafından 12. yy da inşa edildikten sonra uzun yıllar gözcü kulesi olarak hizmet vermiş. Yukarı çıkıp 498 tahta basamakla kulenin tepesinden şehir manzarasını izlemek isterseniz  ücreti; 5 Euro, Mart-Ekim aralığında 09:30-19:30 (son çıkış 18:30), Kasım-Şubat aralığında ise 09:30-17:45 (son çıkış 17:00) saatlerinde 45 dk’lık ziyaret aralıkları oluşturuluyor. Ziyaretiniz öncesi Piazza Maggiore’deki turist ofisinden dilediğiniz ziyaret aralığını seçerek veya kendi web sitelerinden biletinizi önceden almanız gerekiyor.

Meydandan Gece görünüm

Torre degli Garisenda Asinelli’yle aynı dönemde inşa edilen küçük kardeş Garisenda 3.8 derecelik eğik ve  4 derece eğik Pisa Kulesi’ne en yakın rakip. Bu nedenle bu kuleye çıkış yasak. Garisenda ilk yapıldığında 60 metre uzunluğunda iken aşırı eğim sonrası güvenlik nedeniyle 12 metresini kesmişler. 

Buradan da Cafe Zamboni‘ye geliyoruz. Geldiğimiz saatte açık büfe vardı ve menü 13 euro idi. Suşi dahil bir çok seçenek bulunuyor ve istediğinizi alabiliyorsunuz.

Palazzo della Mercanzia

Öğle yemeği molasından sonra da Palazzo della Mercanzia nın önüne geliyoruz. Kırmızı kiremitten yapılmış bayıldığım bir bina oluyor hemen. Ticaret sarayı deniliyor. 14 yy da yapılan bina  ticaret ile ilgili mahkeme olarakta kullanılmış. Balkondan ticari suçlular halka ilan edilir, binada bir direğe bağlanarakta halka teşhir ediliyormuş. Burası yıllar içinde bir çok restorasyon geçirip günümüze gelmiş. Meydanda görülmesi gereken bir çok güzel bina var aynı zamanda canlı müzikler de yapılıyor. Mutlaka uğrayın.

Sokaklarda yürüken çok sayıda sahipli köpek görüyoruz, öğrenciler, bisikletler ve köpekler için cennet Bologna.

Basilica di Santo Stefano

Basilica di Santa Stefano’ya geliyoruz. Meydandan bakılınca tek bir bina gibi görünen Basilica di Santo Stefano iç içe geçmiş yedi kilisenin birleşiminden oluşan bir kompleks bina.

Yedi Kilise

Buraya bu nedenle Yedi Kilise de deniyor. Kışın 09:15-18:00, yazın ise 09:15-19:15 arasında gezebilirsiniz. Girerken bağış bırakmayı unutmayın.

Basilica di Santo Stefano

Bir kapıdan girdiğinizde karşınıza çıkan kapılar sizi diğer bölmelere de götürüyor. Ortasında Pilato Avlusu bulunuyor.

Basilica di Santo Stefano

Bölmeleri ilerledikçe bir de arka tarafta bir avlu daha bulunuyor kesinlikle burası daha güzel. Burada bir çok kişi fotoğraf çekiliyor. Avlu kilisenin kulesine bakıyor ve bu açıdan manzarası daha güzel.

Basilica di Santo Stefano

Buradan da Basilica di san Domenico ya geliyoruz. Buraya gelmemizin özel bir nedeni var. Girişi ücretsiz olan bu bazilikada Michelangelo’ya ait üç heykel bulunuyor.

Basilica di san Domenico

Basilica di san Domenico

Basilica di san Domenico

Michelangelo’nun yolu bir süreliğine Bologna’yla kesişmiş ve şu an bazilikada yer alan Saint Petronius, Saint Proclus ve elinde fener tutan melek heykellerini yapmış.

Basilica di san Domenico-Michelangelo’nun eserleri

Heykelleri bulmanız kolay değil bazilikanın içinde ayrı bir bölümde bir lahitin üzerinde bulunuyorlar ve boyutları oldukça küçük.

Bu arada lahit üzerinde birden fazla insan figürü bulunuyor ama bu özel bölmeye girerken duvarda asılı fotoğraflara bakarsanız hangilerinin Michelangelo’y ait olduğunu bulabilirsiniz. Bu çok az insanın bildiği şeylerden biri olduğu için Bologna’nın sırlarından biri olarak kabul ediliyor. Bologna’nın sırlarının peşine düştüğümüz bir video çektim onu da izleyerek siz de çok az kişinin bildiği bu sırları keşfedebilirsiniz. Bazilikayı hafta içi 09:00-12:00 ve 15:30-18:00, Cumartesi 09:00-12:00 ve 15:30-17:00, Pazar günleri ise 15:30-17:00 saatleri arasında gezebilirsiniz.

Buradan da Palazzo d’Accursio’ya geliyoruz.  Aynı zamanda Palazzo Comunale’de denilen  Palazzo d’Accursio, en eski yapısı 12.yy da inşa edilen, Bologna Üniversitesi’nin ünlü hukuk profesörü Accursio’nun evi. Belediye Binası olarak kullanılıyor.

Binanın Via Ugo Bassi’ye bakan cephesinde birazdan bahsedeceğimiz Fontana di Nettuno ile aynı mimarının elinden çıkma muazzam çeşme Fontana Vecchia yer alıyor. Fontana di Nettuno’ya bakan cephede ise beyaz mermer bir plakanın üzerinde boy boy çizgiler dikkatinizi çekecektir. Bunlar, o zamanlar kullanılan “Bolognese foot” gibi çeşitli ölçü birimlerini gösteriyor. Youtube videolarımda bu çizgileri de gösteriyorum.

Üst kattaki ihtişamlı Sala Rossa salonunda nikah kıyılabiliyor. Biz yukarı çıktığımızda burada bir sergi açılışına denk geldik. Biraz sergiyi dolaştıktan sonra nikah kıyılan bölümü ve diğer kısımalrını da gezdik. Buradan avlu da çok güzel görünüyor. Pencereden aşağı bakın. Bir zamanlar kralların taç giydiği Sala Farnese’in penceresinden Piazza Maggiore, Santa Maria della Vita Kilisesi’nin kubbesi ve Asinelli’den oluşan manzarayı izlemeyi unutmayın. Pazartesi ve Cuma hariç diğer günlerde ziyaret edebilirsiniz.

Biblioteca Salaborsa

Biblioteca Salaborsa

Biblioteca Salaborsa’ya geliyoruz. Palazzo d’Accursio’nun içinde burası üç katlı bir kütüphane. Tavan işlemelerine bakmaktan kendinizi alamıyorsunuz.  Portico stili kemer ve sütunlarına bakın ye yere baktığınızda  cam bir zemin ve onun altında antik şehir Bononia’nin M.Ö. 189 yılından kalma kalıntılarınıgörüyorsunuz. Kütüphaneyi Pazartesi 14:30-20:00, Salı-Cuma arası 10:00-20:00 ve Cumartesi günleri 10:00-19:00 saatleri arasında ziyaret edebilirsiniz. -1. katta yer alan arkeolojik antik şehir kazılarını ise  bir miktar bağış karşılığında Pazartesi 15:00-18:30, Salı-Cumartesi arası 10:00-13:30 ve 15:00-18:30 saatleri arasında ziyaret edebilirsiniz.

Biblioteca Salaborsa

Turnikeli bir kapıdan geçtikten sonra kalıntıların olduğu bölüme gidiyoruz. Yürümek için özel bir yol yapılmış ve kalıntılar etrafa saçılmış durumda. Bologna’nın en eski halinin kalıntıları arasında kendinizi bir zaman yolculuğuna çıkmış gibi hissediyorsunuz.

Ca’ Pelletti Locanda di Romagna

Ca’ Pelletti Locanda di Romagna

Bologna’da son kahvaltımızı Ca’ Pelletti Locanda di Romagna isimli mekanda yapıyoruz Adres:Via Andrea Mantegna, 2, 35121 Padova PD, İtalya

Kruvasan, sandviç, kahve tatlı şeklinde birşeyler alıyoruz buradan, yeniden iki kuleyi görmeye gidip oradanda son dondurmalarımızı yemek için ismini çok duyduğum Gelateria Gianni‘ ye geliyoruz.  Adres:Via Monte Grappa, 11/a, 40121 Bologna Burada en meşhur olan ricotta peynirli dondurması oldukça krema veya kaymak tadında bir dondurma bana çok hitap etmedi açıkçası. Diğerini de il signori degli anelli isimli bir dondurma alıyoruz bunda da fındık parçacıkları sütlü bir dondurma bunu daha çok beğendim. Tek dondurma 2.5 euro ödüyoruz.

Café Pastry Gamberini-Aperativo saati

Daha sonra çok ünlü Café Pastry Gamberini isimli yere gidiyoruz. Burada Aperetivo yapabiliyorsunuz veya kahve içip kurabiye veya pastalarından yiyebiliyorsunuz meşhur bir pastaneci. Adres:Via Ugo Bassi, 12e, 40123 Bologna Burada Aperol spritz, kahve alıyoruz yanında mini kanepeler, bademler, cips vs ikram olarak geliyor. Çok keyifli bir yer son kahvelerimizi de burada içip etrafı seyrediyoruz.

Bir kahve içmek için en meşhur kahvecisi olan Terzi‘ye gidiyoruz.

Terzi buranın en meşhur yeri 2022’de Vedat Milor’ünde gidip beğendiğini görünce çok doğru tercih yapmışız diyorum.

Bologna’da alışveriş: Bunun için size ünlü bir yer önermek istiyorum Maisons du monde. İçinde mutfaktan , aksesurara , evcil hayvanlar için ürünlerden her türlü zevke hitap edebilecek ürünler var. Ben dekorları da mağazayı da çok beğendim. Ekim gibi giderseniz yılbaşı için dekorlar da ufaktan gelmeye başlıyor. Kendimize, ev için dekoratif ürünler ve kedimize de çok güzel mama kapları bulduk. İskandinav severler buraya bayılacak. Bunun dışında çok fazla tasarım mağazaları var. Via dell’Indipendenza caddesinde ve Via Ugo Bassi caddesinde bir çok restoran ve mağaza bulabilirsiniz. Bologna yürüyerek dolaşabileceğiniz bir yer sokak aralarına girmekten çekinmeyin.

Bologna’da Yeme içme: Bunun için gittiğimiz ve gitmediğimiz ama methini duyduğumuz yerler olarak bir çok önerimiz var.

Bologna’da alışveriş ve yemek için öncesinde çektiğimi videoyu izlemenizi tavsiye ederim. Nerede ne var görebilirsiniz.

İçme:

Terzi : Via Guglielmo Oberdan, 10/d, 40126 Bologna BO, İtalya Bologna‘nın en meşhur kahvecisi burası. Çay içinde en ünlü yer olduğu söyleniyor biz kahvesini denedik beğendik. Pzt den cumartesiye sabak 8:00 den akşam 18:0e kadar açık.  Caffè Terzi’nin spesiyali üzerine çikolata rendelenmiş cappuccino. Benim ise cappuccino oluyor. İkisini de deniyoruz.

Kahve için başka bir mekan: Antico Caffe Scaletto: Italy, Via Ugo Bassi, 3/a, 40121 Bologna BO, İtalya 

Kahve içip kurabiyelerinden de yiyebileceğiniz bir mekan.Buraya gitmedim ama beğenildiğini duydum.

Caffè Zanarini Cafenin üst katında ve dışarıda kaldırımdaki masalarda oturmak mümkün. Tatlı , pasta ve çikolata çeşitleri başarılı bulunuyor. Daha çok yerellerin bildiği bir yer. Aperol ya da Campari Spritz 7 Euro civarında. Burada aperativo saatinde giderseniz bolca cipsler ve atıştırmalıklar ücretsiz olarak sizi bekliyor olacak.

Yemek için:

Osteria dell’orsa adres: Via Mentana, 1, 40126 Bologna BO, İtalya

Burada spagettinin bir başka versiyonu olan Taglliatte al ragu bolonez soslu makarna en cok tavsıye edilen yeri. Tagliatte al ragu 6 euro ev şarabı 4 euro civarında. Tagliatelle al ragu 6.5 Euro, tortellini in brodo 10 Euro. Akşamları girmek için uzun bir kuyruk beklemeniz veya rezervasyon yapmanız gerekiyor. İki kere gidip kapısından döndük sonra inat edip uzun bir kuyruk bekledik. Bir saat kadar sonra ismimiz söylendi ve gidip oturabildik.

Diğer önerilen yemek mantıya benzeyen Tortellini in brodo.Mantıya benziyor ama daha cok su içinde servıs ediliyor. Bu iki makarnada domuz eti olabilir o nedenle hassasiyetiniz varsa önceden sorun.

Ristorante Donatello Önceden rezervasyon yaptırmanızda fayda var. Yemek olarak ben lazanya,  Straccetti di Manzo sipariş edilebilir. Kişi başı 3 Euro coperta yani oturma parası alıyorlar. Lazanya 10 Euro, Straccetti di Manzo 13 Euro, yarım litre ev şarabı 7 Euro, Tenerina con Mascarpone 5 Euro civarında.

Osteria del Sole  Vicolo Ranocchi’ye caddesinde girdiğinizde görebileceğiniz yer. Burada sadece  self-servis içkinizi alıyorsunuz. Yemeklerinizi dışarıdan getirebiliyorsunuz.

Bottega Portici : Meshur iki kulenin arasında bir restoran. Yine Tortellini yenebilir. Aynı zamanda sabah kahvaltı içinde kruvasan ve kahvei çin gidilebilir.

Eataly: Via degli Orefici, 19, 40126 Bologna BO, İtalya

Via degli orefici de bir subesi bulunuyor. Burada da yemek yenebilir. Buraya da uğruyoruz. İçerisi kalabalık.

Bologna’da pizzanın lokal adresı de Pizzartist.  Adres:Via Marsala, 35/A, 40126 Bologna BO, İtalya

Rosarose – Bistrot Bolognese: Via Clavature, 18/B, 40124 Bologna BO, İtaly

Burası da lasagna yemekiçin bir adres olabilir. Menüsünde taze makarnalar et ve tavuk yemekleri de yer alıyor.

Fiyatlar yemekler 10-15euro arasında.

Maggiore meydanındaki Quadrilatero bir nevi dükkanların olduğu Pazar yeri gibi. Taze sebze meyve ev yapımı makarna şarap, şarküteri ürünler, ve yerel lezzeter için şehrin en hareketli yerlerinden biri.

 Mercato Delle Erbe: Via Ugo Bassi, 25, 40121 Bologna BO, İtalya Hem taze sebze meyve bulabileceğiniz hemde ayak üstü birşeyler atıştırabileceğiniz kapalı market. Buraya alışveriş yapmak için gidiyoruz.Burada Vini Sapuri isimli bir yere gidiyoruz 09:00 ile 15:00 arası 18:00 ile gece 01:00 e kadar açıkmış. Makarnalar 6 euro ,Lazanyalar 8 euro salatalar 8-9 euro arasında. Burgerler 7 ile 12 euro arasında.  İlk gittiğimiz de restoranlar açık olmayınca arka tarafından çıktık tam karşımızda bir kaç tane bar gördük. Birine oturduk ve aperativo saatine denk geldik. Aperol Spritz alınca yanında istediğimiz kadar cips ve yer fıstığı free denildi. Akşam üstü oturmaya devam ederseniz öğrencilerin gelip sıraya girdiği ve belli bir ücret karşılığı çıkan menülerden tabledot gibi alabileceğiniz bir yer haline geliyor. Burada fotoğraf çekmemişim ama size Bologna’na alış veriş ve yemek videosu çekmiştim onu izlemenizi tavsiye ederim. Tüm peynirler ,şarküteri üzünleri, makarnalar nereden alınır gösteriyorum.

Taze Makarna almak için: Burada taze makarna almak isterseniz Le sfogliene isimli yere gidin. Mercato’nun arka çıkışında Barların olduğu bölgede. Biz tortelloni almak istedik ricotta peynirli ama bu ürünler alındığı gün pişirilmesi ve yenmesi gerekir dediler ve bize satmadılar. İki kadın işletmecinin yeri. Bana işte sana Bologna’ya yeniden gelmek için bir fırsat dediler Biz alışverişi son güne bırakmasaydık aslında kaldığımız apartman dairesinde mutfak vardı orada pişirebilirdik. Peynir ve taze hamur bekletilmeye uygun değilmiş aklınızda bulunsun. Biz dolgusuz  Gramigna gialla ve strozzapreti olandan aldık. Kaynamış suda 4 dakika pişirme ve istediğimiz sosla yenme önerisi verildi.

Salumeria Simoni  Davide Simoni, Emilia-Romagna bölgesine ait şarküteri ürünlerinin satıldığı, 1960’tan beri ayakta olan dükkanlarında bulunuyor ve bölgenin en meşhur peynirlerini satıyor. Parmigiano-Reggiano,balzemik,şarküyeri ürünlerini burada bulmanız mümkün. Duvarda da dünyaca ünlü parmesan peynirlerinin Emilia Romano bölgesinde Bologna 16 aylık,24 aylık ve 36 aylık gibi peynirlerin yılları var. Peynir tadımı yapabilirsiniz bu peynirler yaşlandıkça tadı güzelleşiyor o nedenle biz 36 aylıktan aldık. Kilosu 24 eurodan başlıyor. İçeri girince sıra almanız gerekiyor sıranız gelince de tadarak istediklerinizden alabilirisiniz. Buzlukta uzun süre saklanabiliyor. Geldikten sonra makarnadan salataya her şeyin üstüne rendeleyerek tüketmeyi seviyoruz. Alış veriş için mutlaka buraya uğrayın. Bu peynirin orjinali İtalya’da sadece belirli yerlerde satılıyor bilginiz olsun. Mercato di Mezzo’ya çok yakın dükkan. Adres: Via pescherie vecchie sokağında.

Bologna’da Pizza yemek için Pizza Altero, tatlı ve espresso veya aparativo yapmak için şehrin en eski pastanesi olan (1907’de açılmış) Gamberini, leziz İtalyan dondurmaları için La Sorbetteria Castiglione,  Aperativo için Via Belvedere üzerindeki mekanlara gidebilirsiniz.

 Dondurma: Dobdurmacı çin tavsiye edilen yerlerden birisi de Stefino dondurmalar organik meyvelerden yapılıyormuş. Adres: Stefino Organic Gelato Via S. Vitale, 37, 40125 Bologna BO, İtalya

Cremeria Santo Stefano

Basilica di Santo Stefano yakınlarındaki bu dondurmacı da yerelinden tavsiyesi. Üç top gelato 3 Euro

Diğer dondurmacı önerileri ise: Lilasu, Sorbetteria Castiglione, Gelateria Cremeria Mascarella, Il Gelatauro, Gelateria Islanda ve Sorbetteria Saragozza isimli yerler.

Bolognanın en meşhur dondurmacılarından biri de Gelateria Gianni buranın ricotta peynirli dondurması çok meşhur bizim son gün denediğimiz yer. Ricottalı ağır geldi ama diğerleri çok lezzetli.

Via Monte Grappa, 11/A, 40121 Bologna BO, İtalya

Alış veriş önerileri:

Tagliattelle  hediyelik veya eve götürmelik için oldukça mantıklı bir seçenek.  Bolognada bir çok yerde taze olarak veya paketlenmiş olarak yapıldığını görürsünüz.

Le Sfogline Bologna’nın belki de en önemli geleneği el yapımı makarna. “Sfogline” adı verilen makarna ustalarının yapılırken izleyebileceğiniz makarnaları olan  tagliatelleler, tortellinilerden satın alın biz çok beğendik. Le Sfogline Perşembe ve Cumartesi günleri 08:30-14:00, diğer günler 08:30-19:30 arası açık. Pazar günü kepenkler kapalı.

Paolo Atti & Figli Şehrin en usta sfogline’lerinden Signora Edda’nın yaptığı çıkan taze tortelliniler den alınabilir.

Mercato di Mezzo  Via Pescherie Vecchie ya da Via Clavature’den girebileceğiniz Mercato di Mezzobir çok restoranın bir arada bulunduğu kapalu bir pazar yeri aslında. Giriş katta çıtır çıtır ekmekleriyle ünlü Il Forno di Calzolari ve kahvaltı ya da tatlı yemek için Cental di Gusto’nun yanı sıra taze makarna, et, balık, şarküteri, şarap, vs sunan bir çok minik mekan da yer alıyor. Bodrum katı İtalya’nın ünlü birası Baladin’in birahanesine ayrılmış durumda. En üst katta Eataly var. Mercato di Mezzo haftanın her günü 09:00-00:00 arası açık.

Mercato delle Erbe Şehrin en büyük kapalı pazarı. 1910’dan beri bu binada yer alan sabit pazarda meyve-sebze standları, kasaplar, şarküteriler, şarapçılar, balıkçılar ve fırınlar yer alıyor. Mercato delle Erbe pazar günleri kapalı. Onun dışında her gün 07:00-00:00 arası açık. Dükkanların ve yemek alanlarının açık olduğu saatler değişiyor..

Pappare’ Bologna’da kahvaltı yapmak istiyorsanız burası tavsiye ediliyor.

Yemekler:

Tortellini Bologna’nın en meşhur yemeklerinden biri domuz eti ve  parmesan peyniri ile yapılıyor.

Domuz eti yemeyenler veya vejetaryenler için ise yiyebileceğiniz versiyonu “tortelloni”.  Tortelloni genellikle ricotta peyniri ve ıspanak dolgulu oluyor. Yolunuz Modena’ya düşerse balkabağı dolgulu olanını da tadabilirsiniz. Biz Modena’da denedik ama ben bal kabaklıya çok bayılmadım açıkçası.

Lasagne verdi al forno içinde yine ragù sos var.

Cotolette alla Bolognese Dana etinin ekmek kırıntısıyla kaplanarak kızartılmasından ile yapılan şinitzel benzeri bir yemek.

Bölgenin en ünlü şarabı Lambrusco. 70 cl’lik bir şişe Lambursco 1.85 Euro civarında.

Bizim denediğimiz ve tavsiye edilen ama gidemediğimiz yerlerin listesi daha çook uzayıp gidiyor ama bunlar size en çok tavsiye edebileceğim yerler.

Bologna da geçirdiğimiz bir kaç gün inanılmaz keyifli geçti. Bol bol yemek yedik aperativo yaptık sabahları ünlü kahvecilerinde güne başladık.Bologna’yı çok ama çok sevdik kesinlikle yeniden gitmek için gün sayıyoruz. Bologna yaşamak isteyebileceğimiz nadir yerlerden biri oldu bizim için eğer hala yolunuz düşmediyse mutlaka ama mutlaka bu şehri ziyaret edin. Blogumu okuyup gidenlerle yorumlarda buluşalım. Sizin önerileriniz varsa yine yorum yazabilirsiniz. Sıradaki İtalyan şehrimizde görüşmek üzere..

The post Bologna-İtalya Gezilecek Yerler- Nerede Ne yenir? first appeared on Gezente.com.

Kapı arkalarından kilitlenir ve Papa seçilene dek açılmaz. Kardinallerin toplanmasına “Konklave“ deniyor bunun anlamı ise “bir anahtarla kilitlendi“ dir. 

Bu süreçte eğer kardinaller oy birliğine varamamışsa her sayım sonrası Sistine Şapeli’nin bacasından siyah dumanlar çıkıyor. Bu henüz Papa seçilemedi anlamına geliyor ve dışarıda toplanmış halk bu esnada bağırarak onları eleştiriyor.

Bu geleneğin ortaya çıkış hikayesi ise şöyle 13. yy da Papa seçimleri aylarca uzayınca halk kardinalleri Sistine Şapeli’ne kilitlemiş sadece yiyecek verilmesini sağlamış seçim sağlanamayınca Şapelin çatısını sökmüş yağmur ve soğukta kalırlarsa Kardinaller daha hızlı sonuca ulaşır diye düşünmüşler.

Tarihte ki en uzun süreç ise 3 yıl, 3 sene boyunca bir türlü Papa seçilememiş. Şapele kapatılan Kardinaller eğer oy birliğine varır ve Papayı seçerlerse seçim kağıtları sobaya atılır ve üzerine bir kimyasal dökülür bu sırada bacadan beyaz duman çıkar.

Beyaz duman Papa seçildi anlamına gelir. Meydanda bekleyen halk Papa’nın seçildiğini görünce ise sevinç nidaları atar.

Papalık seçimleri bu şekilde tamamlanmış olur. Geçtiğimiz günlerde yüzyıllardır uygulanan bu ritüel yine uygulandı ve yeni Papa seçildi. Katolik dünyasının yeni ruhani liderine bu zor sürecinde başarılar diliyorum çünkü bir önceki Papa maalesef istifa etmek zorunda kalmıştı. Şimdi ise yeni Papa’nın önünde evlilik dışı doğan çocuklar vaftiz edilebilecek mi, Papaz evlilikleri, çocuk tacizleri gibi oldukça zor konular çözülmeyi bekliyor.

Bu sayede yeniden Vatikan’ı hatırlamış oldum. Dan Brown‘un kitabındaki gibi heyecanlı sahneler yaşanıyor mu bilmem ama Papa’nın seçilmesi süreci bence oldukça ilginç. Umarım sizin içinde yararlı bir yazı olmuştur..

The post Vatikan’da Papa Nasıl Seçiliyor? first appeared on Gezente.com.

Piazza San Pietro

Tarihinden bahsetmek gerekirse; Vatikan Tiber nehrinin batı kıyısında 1929 dan beri müstakil bir devlet olarak varlığını sürdürüyor.  Yaklaşık 1000 vatandaşı var, bunların büyük bir çoğunluğunu din adamları ve tabi ki muhafız birliği oluşturuyor. Vatikan’ın kendisine ait bir radyo istasyonu, günlük gazetesi, posta hizmetleri ve rengarenk kıyafetleriyle muhafız birliği var. Michalengelo tarafından tasarlanan kıyafetleri giyen bu birlik Vatikan’ın en renkli simalarını oluşturuyor bana göre.

Piazza San Pietro

St. Peter adlı azizin Vatikan’ın içinde gömülü olduğuna inanılıyor ve buraya yapılan dev bazilikaya da bu yüzden onun adı verilmiş “St. Peter Bazilikası”. Vatikan Katolik kilisesinin başı olduğundan Papanın sözleri burda kanun sayılıyor… Dünyanın en geniş sanat koleksiyonu sanırım Vatikan’da bulunuyor. Sanat eserlerinin çoğu arkeolog papaz veya din görevlisi tarafından keşfedilmiş, kiliselerin bağışladığı tarihi eserler ve buna benzer yerlerden gelen eserlerle içerisinde çok geniş bir koleksiyonu barındırıyor.

10:30; Metro çıkışında biraz yürüyoruz ama Vatikan’a yaklaştıkça heyecan artıyor sonunda Piazza san Pietro’ya geldiğimizde inanılmaz bir kuyruk olduğunu görüyorum. Öyle ki kuyruğun sonunu görmüyoruz. Bu meydan Bernini’nin en ünlü eserlerinden biri. Bina yüzlerce sütundan oluşuyor bir nevi kollarıyla Katolik dünyasını sarmalıyor. Ortada San Pietro bazilikası var. Meydanın tam merkezinde bir dikilitaş var M.S. 36 da getirilmiş iki tarafında çeşme var. Sağdaki çeşme Carlo Maderno’nun soldaki ise Bernini’nin eseri. İki çeşme ile dikilitaşın arasında elipsin odak noktalarını işaretleyerek yerleştirilen yuvarlak (elips) bir taş var.

Bu elipsten çıkan dört sıra sütun da meydanı hizalıyor ve bu şekilde bütün sütunlar sanki bir taneymiş gibi mükemmel bir hizada duruyorlar.

Vatikan

Bir tarafta postanesi olduğunu görüyorum diğer tarafı da müze sanırım ama müzeye giriş buradan değil bu meydanın dışında yan yoldan gidip okları takip edince ulaştığınız bir girişi var. Bazilikaya girmeden önce de sıkı bir güvenlik kontrolünden geçiyorsunuz. Hava sıcak ve ben bu kuyrukta beklemek istemiyorum. Meydanda fotoğraf çekerken çok ta farkında olmadan ön tarafa yaklaştığımızı fark edince normalde asla yapmayacağım ve yapana karşı çıkacağım bir hareket yapıyor ve hadi kaynayalım araya diyorum.  Bu sayede kuyrukta bir turist kafilesine takılıyoruz ve onlarla içeri giriyoruz. Size şunu da önerebilirim eğer buradaki kuyruk çok uzunsa meydandan çıkıp yan sokaktan devam edip müzeyi Sistine şapelini gezmeniz çünkü Sistine Şapelinin çıkışı sizi San Pietro Bazilikasının yanına çıkartır oradan da içeri girebilirsiniz.

Vatikan merdivenleri

Bu şekilde kuyruk beklemekten telef olmaz zamanınızı iyi kullanırsınız. Biz öncelikle Kuleye tırmanmaya karar veriyoruz burada iki seçeneğiniz var isterseniz kişi başı 7 euro ödeyerek asansör+merdiven bileti (bunu öneriyorum) ya da isterseniz sadece merdivenle çıkmak için 5 euro ödeyerek tüm o merdivenleri bacaklarınız sağlamsa tırmanıyorsunuz. Sportif biriyim ben o merdivenleri üçer beşer tırmanırım ne olacak ki diye düşünüp kendinizi heba etmeye kalkmayın zira bu performansınızı asansör sonrası merdivenlerde göstermenizi öneririm.

Vatikan kulesi

Asansörde bir görevli var kat düğmesine o basıyor ve 4. Katta iniyoruz sonrasında ben güle oynaya merdivenleri çıkıyorum çıkıyorum çıkıyorum çıkıyorum çıkıyorum ve çıkmaya devam ediyorum bir an bu dönemeç içinde sonsuza dek tırmanacakmışım gibi geliyor.Yanlış  hatırlamıyorsam 320 basamaklı yorucu bir tırmanış sonunda kubbeye çıkıyorsunuz. Ama sık sık durup dinlenerek o tek kişilik daracık yerde ilerlerken ter içinde kalarak. Yani sırf merdiveni kullanmak akıl işi değil bunu deneyen turistleri biz yukarı çıktıktan yaklaşık yarım saat sonra dilleri dışarıda söylenerek ve sürünerek merdivenleri tamamladıklarını görünce iyi ki asansöre binmişiz diyoruz. Kubbeye tek sıra halinde ilerleyerek çıkarken dar alanda kapalı kalma fobisi olan bir kadının aşağıya inmeye çalışması bir anda kaos yaratıyor zaten tek kişi çıkılıyor birde ona yer vermek gerekecek. Sonunda merdiven kabusu bitiyor, manzaraya bakmadan bir köşede soluklanıyoruz. Yukarısı da çok kalabalık onca insan arasında o daracık daire şeklinde balkondan bakmaya çalışmak ve düzgün bir açı ile fotoğraf çekmeye çalışmak çok zor ama izlediğiniz manzara size her şeyi unutturuyor.

Balkondan Vatikan bahçelerini de görebiliyorsunuz bildiğim kadarıyla ayrı bir bilet alıp günde 1 kere olan gezi araçlarıyla bahçelerinde gezebiliyorsunuz. Bahçeleri gördüğüm kadarıyla çok düzenli ve bakımlı tam bir disiplin içinde her şey, o yüzden bu kadar güzel görünüyor. Vatikan’ı  tam anlamıyla 1 günde bitirmek mümkün değil maalesef. Bahçeleri, müzeleri, Sistine şapeli derken bana göre 2 gün lazım tam anlamıyla her yeri görmek için. Biz 1 günde sadece Sistine şapelini, Raphael odalarını ve Sistine şapeline giden taraftaki yerleri gezebildik birde tam tersi istikamette önemli heykellerin olduğu bölüm var o tarafa gidemedik hele ki müzelerini hiç göremedik dünyanın hazine mirası burada yatıyor resmen. Yeniden Roma’ya gelirsem Vatikan’ı bir daha ziyaret edip kalan yerlerini de görmek istiyorum. Şimdilik kubbenin etrafında dolaşarak hem o yükseklikten Roma’yı izleme  hem de bazilikanın içini de yukarıdan görme imkanı buluyoruz. Daha sonra yeniden merdivenlerden aşağı iniyoruz.

Michelangelo’nun genç yaşta yaptığı heykeli-Pieta

St. Pietro Bazilikasının içine giriyoruz sağ tarafta Michelangelo’nun 24 yaşındayken yaptığı Pieta isimli genç ve güzel Meryem ve kucağında yakışıklı genç İsa heykelini görüyoruz. Heykeli tamamladığında o kadar başarılı bulunmuş ki heykeli bu kadar genç birinin yapacağına inanmamışlar ve Michelangelo ilk ve son kez bir heykeline kendi adını yazarak imzasını Meryem’in kuşağı üzerine yazarak atmış. Kendini bilmez biri tarafından heykel saldırıya uğramış yakın bir tarihte ve bunun sonucunda da heykel kurşun geçirmez cam bir bölmenin arkasında korumaya alınmış. Biraz ilerleyince tam üzerimizde Vatikan’ın kubbesinin durduğunu görüyoruz.

Vatikan

Kilisenin kubbesi tamda St Peter’in (Pietro) mezarının bulunduğu yerin üzerine yapıldığı söyleniyor. 41.5 metre çapıyla Roma’nın en büyük kubbesi olup,  4 adet sütunla desteklenmiş ve bazilikanın kutsal emanetlerini tasvir eden rölyeflerle süslü. Bunlar arasında St Veronica’nın  İsa’nın yüzünü sildiği mendili, St. Longinus’un İsaya sapladığı mızrağı ve gerçek haçtan bir parçada bulunuyor. Orta kısmın sağında St. Peters’in bronzdan bir heykeli var buradan gecen hacılar, papazlar sürekli ayağına dokunduklarından heykelin sağ ayağı cilalı gibi parlıyor. İçeriye girdiğiniz zaman zaten büyüklüğü ile sonsuzmuş gibi sizi içine hapsediyor bu ortam. Kendimi çok küçük hissettim, koca uzay boşluğundaki halimiz gibi oldukça önemsiz görünüyoruz yapı karşısında. İçerde dolaşırken önüme çıkan bir Bernini eseri daha…Bernini’nin 26 metre uzunluğundaki sayvanında 1633’te Panteonun çatısından alınan 927 ton metalden elde edilen bronz kullanılmış. Modern gözlere göre bu çılgınca sarmallı sütunları Constantine bazilikasındakilerin kopyası olan grotesk bir eserdir Bernini’nin çılgın yontuculuğu kendini apsisin süslemelerinde de gösteriyor.

Vatikan

Çoğu insan burada yere diz çöküp dua ediyor. Baş döndürücü güzellikteki resimler heykeller aklımı başımdan alıyor resmen sarhoş gibi oluyorum beynim uyuşuyor yukarılara bakmaktan. Anlatmakla bitirebileceğimi sanmıyorum ve gördüklerimin eminim sadece onda birini hatırlıyorum. Görsel bir fırtına gibi her şey gözümün önünden geçip gidiyor ve ben yüzlerce insan arasında kaybolup bu ruhani duyguya kendimi bırakıyorum. Bana göre insan her yerde dua edebilmeli, herkesin inancı birbirinden farklı hepimizin kafasında çeşitli duygular var ama sonuçta hepimiz bir şeye inanıyoruz. Burada bunu fark ediyorum aslında din savaşları katledilmeler insanları ırklara cinsiyete renge göre ayırmak ne kadar yanlış hepimiz özünde bir şeye inanmaya ve tutunmaya çalışan bireyleriz hepimiz farklılaştırılmaya çalışılan aynı şeyiz. Vatikan bu düşüncenin tam olarak kafamda şekillenmesinde bana yardımcı oluyor.

Vatikan

Dışarı çıkıp kendimizi dünyanın çılgınlığına kaptırdığımızda kendimizden ne çok uzaklaşıyoruz. Oysa ki bunun gibi mabetlerde herkes tek bir ruha ve parasının pulunun önemsiz olduğu bir hale dönüşüyor. Ne çok saçma şey var diye düşünüyorum insanları birbirinden ayırmaya çalışmak için ve eminim benim gibi birçok insan bu düşüncelere dalmıştır bu tür mekanlarda bir cami içinde bir kilisede ya da bir tapınakta herkes aynı ruhani duyguya kaptırıyor kendini herkes kendine göre farklı bir huzur buluyor. Değişik bir deneyim burada olmak ama gene de inancımdan mıdır bilmiyorum sanki camiler çok daha huzurlu yerlermiş gibi hissettiriyor bana. Sanırım buradaki yüzlerce Katolik’te aynı düşünceyi kendi kiliseleri için düşünüyordur. Bu kadar kafa karışıklığımı burada anlatıp mekandan uzaklaşmadan konuya dönmek en iyisi sanırım…

Vatikan müzelerine doğru gitmeye karar veriyoruz. Bunun için dışarı çıkmamız gerek ve Vatikan’a geldiğimiz yola doğru yürüyerek tabelaları takip ediyoruz. Müzelerin  farklı bir yerden girişi var, güvenlik kontrollerinden sonra içeri Vatikan müzelerine giriyoruz. Girişten sonra bizi iki taraflı tabelalar karşılıyor bir taraf Sistine şapeline gidiyor diğer taraf ise heykellerin olduğu kısma gidiyor. Önce bahçesine çıkıyoruz, bahçesinde adını bilmediğim büyük bir küre var altın bir topa benziyor. Elimdeki kitaba bakıyorum hakkında bir şey yazmıyor.

Biz gezmeye Sistine şapeli oklarını takip ederek başlıyoruz. Duvarlarda Vatikan’da kullanılan papaların halıları asılı ama devasa büyüklükteler ve üzerlerindeki işlemeler tablo gibi. Tavanlar altın varaklı ve yüzyılına göre ayrılmış her bölümde farklı tablolar heykeller var. Duvardaki tablolara bakarken nereye bakacağınızı şaşırıyorsunuz tavanda duvarda her yerde bir şey var ama çok büyüleyici. Kendimi zaman makinesine girmiş o yüzyıldan diğerine gider gibi hissediyorum. Vatikan müzeleri ile ilgili çok şey anlatmak istiyorum ama o kadar çok tarih bilgisi verdim ki daha da sıkıcı olmak istemiyorum. Gidilip görülesi bir yer, bu kadar tabloyu ve tarihi eseri bir arada galiba Paris dışında bir yerde göremeyeceğim diye düşünüyorum.

Raphael Odaları

Rafeal odalarına geliyoruz ki ağzımızı beş karış açık bırakıyor kendi ömrü yetmediği yerleri öğrencileri tarafından tamamlanan eserler öyle böyle değil o detaylar o incelik nefes kesici diyebilirim. Detay manyağı oldum burada dolaşırken eserler çok güzeller. 1520’lerde yapılmış Papa II. Julius’un özel dairelerinden oluşan bu kısım, Rönesans’ın en önemli eserlerinden kabul ediliyor. İlk oda olan Satanza di Eliodoro Raphelelin öğrencileri tarafından o öldükten 5 yıl sonra yapılmış. Bu oda en çok 1260’larda kuzey Lazio’da meydana gelen bir mucizeyi tasvir eden Mass of Bolsena ile tanınıyor.

Karşıdaki pencerede ise Delivarence of St. Peter bulunuyor.  Raphael’in odalarından çıkıp en nihayetinde Sistine şapeline geliyoruz. Kötü haber içeride fotoğraf çekmek ve kayda almak yasak ayrıca sizi sürekli uyaran bir kaç görevli var. Bu kısım Papanın resmi olarak kendisine ayrılmış bölümü olup her yeni ruhani lider seçiminde kullanılıyor. Şapelin duvarlarında birçok farklı ve önemli ressamın eserlerinin olmasına karşın Michelangelo’nun 1508 de Papanın emri ile yapımına başlayıp yalnız başına 4 yılda tamamladığı ”Işığın yaradılışı” ve ”Nuh’un şarhoşluğu” dünyaca en çok tanınan eserlerden. İçeride bir şekilde fotoğraf çekmem lazım ne olursa olsun burayı fotoğraflamalıyım diye düşünüyorum.

Şapelin sonunda duvarın dibinde oturmak için tahta sıralar var yorgunluktan orada oturuyorum aynı zamanda rahatça tavanı seyrediyorum. Bu sırada flashı açmadan ve neyi çektiğime bakmadan tavanı Tanrı’nın Adem’e hayat ışığını verdiği o meşhur ellerin birbirine dokunma sahnesini çekmeye çalışıyorum. Ne derece başarılı olduğumu bilmiyorum çünkü fotoğraf makinem sağolsun bir fotoğrafı netlerken ve çekerken baya ses çıkartıyor profosyonel makinenin bana tek eziyeti o an oluyor “ah Nikon d90’ım neredeyse bir görevliye yakalanmak üzereyiz sessizce işini yap” diyemiyorum.

Sistine Şapeli

Ortamda gizli ve heyecanlı kamera kaydı ve foto çekimi işimi tamamladıktan sonra eşimle bu eserler hakkında ve Dan Brown’un romanına nasıl konu olduğu hakkında konuşuyoruz. Vatikan deyince aklıma ilk gelen yerin burası olması yüzünden burada biraz daha kalmak istiyorum doya doya duvarlara, tavana bakıp iyice içime sindirdikten sonra çıkmaya karar veriyoruz ve bana göre tatilin en büyük planlama hatasını yapıyorum.

Sistine Şapeli

İki tane çıkış var herkesin gittiği yöne doğru yöneliyorum ama orada ne olduğunu bilmediğim için o tarafa giderken görevliye bu koridorda ne var diye soruyorum bir süre manasızca bana bakıp kilise var diyor kafam karışıyor kilise den neyi kastettiğini anlamıyorum kalabalık itiş kakış ilerlediğinden bir şekilde onlarla kendimi bu güruha katılmış buluyorum. Hatayı şurada yapıyoruz  burası Vatikan’ın Bazilikaya çıkan çıkış kapısıymış asıl amacımız Sistine şapelini gördükten sonra gidemediğimiz müzenin diğer tarafına gidip mumyaları, heykelleri falan görmekti. İçimde büyük bir uhde kalacak olan bu durum, saatin geç olmaya başlaması ve eşimin sürekli Castel Sant Angelo’ ya gidelim akşam oluyor baskıları nedeniyle dayanamayıp buradan ayrılmaya karar veriyoruz.

Penne Arabiata-Pizza

Öncelikle karnımız çok aç ve yorgunuz sabahın 10:00’undan beri ayaktayız akşam 17:30 oldu ve dinlemeden bir yer daha görecek halimiz yok. Vatikan’a giden cadde üzerinde restoran arıyoruz. Kendimize Türkçe menüsü olan bir yer buluyoruz. Burada servis ücreti alınıyormuş menü istiyoruz sipariş vermek için ama gelen giden yok bir süre daha bekliyoruz yine gelen yok sinirlenip kalkıyoruz başka bir yere giriyoruz “malesef yemek akşam 19:30 dan sonra başlıyor isterseniz bara gidin aperatif bir şeyler alın” diyor garson teşekkür edip çıkıyoruz. Yol üstünde gördüğümüz Universal Bar isimli bir yere oturuyoruz somurtkan garsondan menü istiyorum adam beni dövecek gibi bakıyor yemek yiyeceğimizi söylediğimizde yemek saati değil bakın saate daha çok var diyor. Pizza var mı diyorum gene bin bir suratla var diyor ya sanki kavgalıyız adam bir güler yüz göster bu ne diye söyleniyorum. Bir makarna istiyorum Penne arabiata makarna geldiğinde bir bakıyorum bizim domates soslu klasik boru makarnalardan yahu gülüyoruz bunu evde yapıyorum ben zaten neyse adam başka yemek yok falan diyince birde Pizza söylüyoruz oda geliyor kola falan alıyoruz yanında aceleyle yiyoruz. Kola kutusu ilginç enerji içeceği gibi ince ve uzun hoş bir görünümü var.

Castel Angelo

Yemek yedikten sonra kalkıp Melek kalesine doğru ilerliyoruz meğerse şanlı günümüzdeymişiz kapıda bilmem ne gününden dolayı giriş ücretsiz yazıyor. Sadece o güne has bir durummuş görevli sıfır bedelli biletlerimizi kesip bize veriyor. Kale hakkında ufak birkaç bilgi vereyim; Castel Sant Angelo Hadrian tarafından kendi mozolesi olarak tasarlanmış aile bireylerinin mezarlarının da burada olması düşünülüp  inşa edilmiş. 6 yy da büyük bir veba salgını başlamış bütün halk vebadan ölüyormuş kayıplar korkunç boyutlara ulaşmış. Efsaneye göre Papa büyük Gregory, başmelek Mikail’i kılıcını kınına sokarken mozolenin üzerinde görmüş ve o yıllardaki veba salgını böylelikle sona ermiş. İçeride kaleye de adını veren Mikail’in Michelangelo tarafından yapılan iki tane melek heykeli bulunuyor. Papalık yetkilileri burayı bir kaleye dönüştürmüşler ve kuşatma ya da işgal zamanlarında bir sığınak olan Vatikan’la birleştirmek için bir geçit inşa etmişler.

Mikail

İçeride spiral biçimli bir yokuşla mozalenin merkezine gidiliyor. Arada bir tahta asma köprü var bunu geçerek ana mekana çıkıyoruz. Burada papalık sakinlerine yakışır biçimde küçük bir saray inşa etmişler, Papa 3. Paul aralarında çok güzel Paoline odalarının bulunduğu bazı yenileme çalışmaları yaptırmış…

Castel Angelo’dan Manzara

Yukarıda bir teras var burada   bir barda var. Çok yorgun olduğumuz için biraz burada oturuyoruz ama akşam kapanma saatleri yaklaştığından toparlanıyorlar bu terastan Roma’yı izlemek çok güzel tam karşımızda Vatikan manzarası büyüleyici görünüyor. Bir dönem burayı hapishane olarak da kullanmışlar. Fatih Sultan Mehmet’in oğlu Cem Sultan da sürgün geçirdiği yıllarda bir süre burada kalmış. 58 odası var… Castel Sant Angelo Nisan – Eylül ayları arasında 9:00 – 19:00 saatleri arasında , Ekim – Mart ayları arasında ise 09:00 – 14:00 saatleri arasında açıkmış. Kale kapanıp görevliler bizi kovalayana kadar fotoğraf çekip manzaraya bakıyoruz. Güneşin batışına denk geldiğimiz için gördüğüm en güzel gün batımlarından birini izliyorum. Güneş tamda Vatikan’ın kulesinin üzerinden batmaya başlayıp etraf kızıl bir güzelliğe büründüğünde çoğu çift sevgilisine sarılıp bu manzaraya bakıyor.

Günün bu saatlerinde bir kaç çiftin düğün fotoğraflarını çektirmek için Castel Angelo’nun önüne gelip poz verdiğini görüyorum gelin, damatlardan biri gidiyor diğer geliyor. Önce onları yukardan izliyoruz… Kapanış saati gelince her bir köşesini iyice gezdiğimize kanaat getirdikten sonra kaleden çıkmaya karar veriyoruz.

Vatikan Manzarası

Castel Angelo’nun önündeki köprü çok güzel üzerinde heykeller var ve bu köprü üzerinden o heykellerin arasından geçip nehiri, gün batımını akşam ışığın nehrin üzerinde yaptığı dansı izliyoruz. Daha sonra haritaya bakıp Piazza Navona’ya yürümeye karar veriyoruz. Bu gece İtalya’da ki son gecemiz bu yüzden son bir kez daha Tiramusu yemek ve kahve içmek istiyoruz. Kendimize güzel bir restoran seçip oturuyoruz. Yemek saatinde gittiğimiz için bize tatlı ve kahve veremeyeceklerini söylüyorlar. İtalyanlar gerçekten çok acayip 19:30’dan önce yemek vermiyorlar o saat gelince de yemekten başka bir şey vermiyorlar. Günün istediğim saatinde yemeye içmeye alışkın bir olarak bu duruma bir türlü alışamıyorum. Bir yerde oturmak için garsonu ikna ediyoruz garsonda ön bahçede değil de arka tarafta bir yerde yer verebileceğini söylüyor. Gerçekten çok acayipler. Kafanıza göre bir masada oturamıyorsunuz bu masalar yemek yiyecekler için diyor. Biz arkada oturmak istemeyince yine bahçeye yakın bir masaya alıyor bizi. Neyse ki tiramisu çok güzel çıkıyor ve  Navona’nın o güzel atmosferi nedeniyle onları affediyoruz. Son kez Navona meydanında dolaşıp otobüse binerek otele dönüyoruz…

EVE DÖNÜŞ

Son günümüzde sabah erkenden kalkıp eşyalarımızı topluyoruz. Farkında olmadan otelden vaktinden erken çıkıyoruz havaalanında beklerken Mc Donalds’a gidiyoruz.

Check-in saati geldiğinde eşim bavulları teslim edip dönüyor. Check-in işlemini yapan görevli bilette uçağın kapılarının açıldığı saati işaretliyor bizde fazla dikkat etmeden biletleri alıp dolaşmaya karar veriyoruz.  Uçağın kalkış saati yaklaşırken biletin üzerinde yazan B kapısını aramaya başlıyoruz. Panodaki okları takip ediyoruz ama  B kapısının kapalı olduğunu görüyoruz tüm kapıların kapalı olması bir yana girilmez bantları da çekilmiş durumda. Çok şaşırsakta bir anlam veremeyip herhalde açılır diye etrafta dolaşıp duruyoruz. Uçağın kalkış saati yaklaşıyor ama kapı önünde bir hareketlilik olmuyor bu işte bir iş var diye düşünüp dolaşırken Pasaport kontrol noktası görüyoruz.Kontrol noktasına giden çıkış kapısında Rus Amerikan vatandaşı yazan oklar görünce burası değil diye düşünüp yeniden  B kapısı sandığımız yere dönüyoruz ama o da ne kapı hala kapalı!?  Artık birinden yardım almak zamanımız geldi diye düşünerek görevlilerden birine sormaya karar veriyorum. Görevli bizim aradığımız B kapısını Pasaport güvenliğinden geçmeden göremeyeceğimizi yanlış yerde beklediğimizi söylüyor. Zaten peşi sıra gelen talihsizlikler zinciri burada kopuyor. Uçağın kalkmasına az zaman kaldı diye panikliyoruz hızlıca Pasaport kontrolüne geliyoruz. Uçağın normalde 14:30 da kalkması gerekiyor. Her şeye rağmen hala vaktimiz var diye kendimi telkin etmeye çalışırken Pasaport kontrol bölümüne geliyoruz. O sırada İngilizce yapılan anonsun sonuna yetiştiğimizden tam olarak ne dediğini anlayamadan anonsun İtalyancası başlıyor bu sırada tek anlayabildiğim şey sadece Pegasus -İstanbul son çağrı gibi bir şeyler oluyor yada öyle sanıyorum o anda nasıl olduysa ikimiz birden! Sanki efsunlanmış gibi elimizdeki bilete bakıyoruz. Yorgun bünyemizden mi o anlık yaşanan dalgınlıktan mı bilinmez boarding time yazını görmeden yanındaki yazan saati görüp yandım anam geç kaldık diye feryadı basıyoruz. Saatimize baktığımız da  5 dakika sonra uçağı kalkmış olması gerekiyor birbirimizle konuşmadan nedense biz uçağın saatinin erkene falan alındığını düşünüyoruz yada bizim saati yanlış hatırladığımızı.  O anlık panikle önümüzde uzanan kontrol kuyruğuna bakıyoruz. Kuyruk o kadar uzun ki bizim pasaport kontrolünden geçmemiz en az 30 dakika sürer oradan aktarma trenine binip uçağın son kapısına oradan da otobüse binip uçağa gitmek mümkün değil tabiki.  Koşmaya karar veriyoruz Kuyruğun başına koşarak gelip insanlardan özür diliyoruz geç kaldığımızı belirtip güvenlik elemanına durumu açıklamaya çalışıyoruz. Bavulları x ray cihazından geçirirken laptop’u normalde ayrı bir kutuya koymamız gerekiyor bunu aceleden yapamıyoruz o sırada ben çantamı öndeki adamın çantasının arkasından acele ile cihazın içine itiyorum.  Benim çantadaki bilgisayarı gören memur şeridi durduruyor. Diğer memur ise  öndeki adamın çantası sanıp adamdan çantasını açmasını istiyor o sırada şerit yeniden hareket edince benim çantada çıkıyor. Memur diğer adamla meşgul iken bizim çanta olduğunu anlamadıklarından  ben geç kaldık geçebilir miyiz diyorum memur tabi diyor. Çantamı kapıp başlıyorum koşmaya tam bir kaçak gibi. Eğer o memur yanlış çantayı açtığını anlasa beni kovalayacak, kaçtığımı sanıp  belki de tutuklayacak. Zavallı adamın en son arkama baktığımda hala durumu anlatmaya çalıştığını görüyorum. Hayatımda yaptığım en uzun maraton koşusunu gerçekleştiriyorum, deli gibi koşuyoruz. Nefesim kesiliyor saate bakıyorum biletteki saati gösteriyor ciğerlerim neredeyse iflas etmek üzere… Koşmaktan bayılmak üzereyken aktarma trenini bekliyoruz. Binmek için nefes nefese kaldığımızdan konuşamıyoruz da birbirimizle. O anda ikimizin de aklından deli gibi şeyler geçiyor,  uçağı kaçırdık bavullar gitti biz gidemedik napıcaz geri dönsek otele olur mu yeni bileti nasıl alıcaz bavulları nasıl bulucaz gibi… Trene bindikten sonra ise iki Türk’ün konuştuğunu duyuyoruz uçağa daha var kapılar yeni açılıyor falan diye konuşurlarken  bende ve eşimde aynı anda jeton düşüyor. Nasıl olupta ikimiz birden aynı anda aynı hataya düştük buna hala aklım almıyor. Meğersem daha uçağa gidiş kapıları bile yeni açılıyormuş boşuna ciğerlerimiz patlayıncaya kadar koşup paniklemişiz sonuçta gidip gene bekliyoruz ve Floransa’da ki tren macerasından sonra başımıza gelen en acayip olayı yaşamış oluyoruz. Hala düşündükçe gülüyorum kendime… Gerekli kontrollerden sonra uçağa biniyoruz, gayet rahat bir yolculuktan sonra inişe geçiyoruz… İstanbul’un şahane manzarası ayaklarımın dibine seriliyor.

Bir macerada burada bitmeden önce yayında emeği geçen kendime, yapımda emeği geçen eşime huzurlarınızda teşekkür ediyorum. Bu yolculuğuda burada sonlandırırken Nesimi’den  şu dizeler aklıma  geliyor:

“kâh çıkarım gökyüzüne

seyreylerim âlemi,

kâh inerim yeryüzüne

seyreyler âlem beni”…

The post Roma içinde küçük bir ülke; Vatikan… first appeared on Gezente.com.

Napoli Tren İstasyonu

45 euro yine kişi başı ödediğimiz bilet. Napoli’de indikten sonra Pompei’ye gitmek için Circum vesuviana yazan okları takip ediyoruz. Oklar bizi otopark gibi bir yere çıkarıyor  yolumuzu kaybettiğimizi düşünürken sağ tarafta metro girişi olduğunu fark ediyoruz.Yürüyen merdivenle alt kata iniyoruz, orada gişeler var önünde de uzun bir kuyruk oluşmuş ve etraf kalabalık. Aynı zamanda bir karmaşa hakim herkes hızlı hızlı gelip geçiyor önümüzden. Kişi başı 2.5 euroya biletlerimizi alıyoruz. Turnikelerden geçerek yine bir alt kata iniyoruz orada büyük bir kalabalık var hani izdiham var desem çokta yanlış olmayacak. Herkes Pompei trenini bekliyor. Tren biletinde dikkatimi çeken ilk şey koltuk numarası  yok bu da  herkes kafasına göre oturacak anlamına geliyor ki bu kalabalık, trende nasıl oturacak diye düşünüyorum. Elektronik tabelada tren saati gösteriliyor bu panoyu takip etmenizi öneririm çünkü buradan gelip geçen her tren aynı yere gitmiyor.

Napoli Trenİ

09:11; Tren saatinde geliyor bir itiş kakış bir izdiham yaşanıyor o an herkes trene binmeye çalışıyor, o hengamede oturacak bir yer mümkün olmuyor maalesef. Tren berbat kokuyor bu tren Pisa treninden de kötü. Tren gürültüyle hareket ediyor tarlaların arasından geçerek yola devam ediyoruz. Metroya binmiş gibi ayakta yolculuk ediyoruz ve kalabalıktan bir yere tutunmak mümkün bile değil. Trenin içinde durakları gösteren bir harita var ama o kadar karışık ki bir şey anlaşılmıyor.

Pompei

11:45; Pompei’deyiz. Pompei‘nin tarihinden bahsedeyim birazda; M.S. 24 ağustos 79 yılında Vezüv yanardağının patlaması ile çıkan küllerin şehri bir anda sarmasıyla oluşan bir şehir.  Zenginliği, sınır tanımaz yaşam tarzı ile her türlü ihtişamın doruğunda olan bir kent düşünün denize doğru kurulmuş mimarisi ile tüccarların limandan çıkıp direk ulaştığı çok renkli hayata sahip bir yer.

İnsanlar gece boyu sokaklarda şarap içip, türlü eğlencelerle günlerini geçiriyorlarmış bu dönemde eşcinsellik ön plana çıkmaya başladığından kentin bir şekilde lanetlendiği de söylenmekte. Çok zengin, çok kültürlü, çok hareketli bir kentmiş o zamanlarda. Önce depremler olmaya başlamış oluşan  hasarın karşılanması için Pisa’lı yöneticiler Roma’dan yardım istemişler ama zaten çok zengin olduğu nam salmış bir kent olduklarından kimse önemsememiş, depremler sarsıntılar devam etmiş ama pek dikkate alınmamış nedense, sonunda bir gece aniden Vezüv yanardağı simsiyah dumanlar ve zehirli gazlar saçarak patlamış. Bu zehirli gaz ve sıcaklık patlaması ile insanlar sabahın erken saatlerinde neye uğradıklarını şaşırmışlar aniden yayılan zehirli gazlar ve küller boğazlarında birden taşlaşmış ve ilk ölümler bu şekilde gerçekleşmiş. Kimisi sıcak şok dalgasıyla yanarak kimisi ise çıkan gaz ve toz bulutundan zehirlenerek ölmüş. Halk büyük bir panik içinde iken bazı zenginler kölesi kaçmasın diye onları eve zincirlemiş sonra limana doğru koşmaya başlamışlar. Şanslı olup ta  buldukları gemiye binip denize açılanlar kurtulduklarını sanıp sevinirken denizde birden tusunami oluşmuş ve dev dalgalar bütün gemileri karaya vurup paramparça etmiş. Denizden de kaçamayan halk etrafta kaçmaya çalışırken lavlar şehre ulaşmış, toz ve kül bulutu içinde bütün hayvanlar, insanlar ve her türlü canlı kaçamadan oldukları yerde küllerin altında kalmışlar, üstlerini örten lavlar ile o hallerinde ne yapıyorlarsa o şekilde ölmüşler. Bu korkunç olaydan yaklaşık 1900 sene sonra tamda her şey unutulmuş iken  bir köylü ya da çoban olan bir kişi kimine göre tarlasında değerli altın takılar bulmuş, kimine göre taş duvar kalıntılarını ortaya çıkarmış ve 1860 yılında  kazılar yapılmaya başlandığında “Giuseppe Fiovelli”  isimli İtalyan bilim adamı küllerin oluşturduğu katmanlar arasında cesetlerin olduğu boşlukları fark etmiş bunları ortaya çıkarmak için ilginç bir yöntem bulmuş; uygun bir yerden delik açıp içine alçı benzeri bir sıvı akıtmış ve sıvı taşlaştığı zaman etrafı temizlenerek insanların lav altında kalan bedenleri oldukları halde ortaya çıkmışlar. O kadar acı ki insanların yüzündeki o korkmuş ifade bile şuan taşlaşmış bedenlere baktığınızda anlaşılmakta…

Porta Marina

Biz şimdilik kaldığımız yerden devam edelim. Pompei’ye girmek için kalabalığı takip ederek devam ederken içeride acıkacağımı düşünerek büfeye gidip yiyecek bir şeyler ve meyve suyu alıp gişelere geliyoruz. Porta Marina‘dan  (Liman kapısı) bilet almamız gerekmekte, kalabalık kuyruk burada da var eşim orada bir dükkana girip Pompei haritası satın alıyor. En azından içeride rehbersiz gezeceğimiz için yolumuzu kaybetmemiş oluruz diye düşünüyoruz. Giriş ücreti kişi başı 11 euro. Biletimizi alıp turnikelerden içeri giriyoruz Via d. maria yolundan devam edince ilk olarak Apollo tapınağı, Forum gibi yerleri geziyoruz.

Forumun içinde demir parmaklıklarla kapalı bir yerde Pompei’de bulunan testiler, toprak kaplar  sergileniyor burası normalde açık olur ama biz gittiğimizde bütün evlerin kapısının kilitli olduğunu görüyoruz. Bu bende büyük bir hayal kırıklığı yaratıyor çünkü hiçbir şeye yaklaşamadan uzaktan bakmak zorunda kalıyorum. Forumun içindeki kapalı alanda aynı zamanda taşlaşmış insan ve köpek cesetleri var. Aslında bulunan bütün taşlaşmış bedenler Napoli müzesine kaldırılmış yani buraya geldiğinizde bunları görmeyi beklemeyin maalesef hiçbir şey göremiyor ve üzülüyorsunuz en azından benim için öyle oldu.

Forum

Forum

Forumda aynı zamanda birçok sütun, kalıntı iç içe geçmiş, burada gezerken neyin nerde bitip nerde başladığını anlamanın güç olduğunu fark ediyorum. Harita bu noktada işe yarıyor. Forum’un hemen arkasında oturup dinleniyoruz sabah aldığım sandviçleri yemeğe başlıyorum bu sırada yanıma çok tatlı bir köpek yaklaşıyor bana uzun uzun bakıyor bende ona bir parça ekmek ve peynir veriyorum köpek onları yiyor bende biraz daha veriyorum bundan çok hoşlanmış olacak ki sahibi benmişim gibi gelip ayaklarımın üstüne yatıyor ve etrafı izlemeye başlıyor.

Köpek

 Bizim gibi dinlenmek için oturup bir şeyler atıştıran bir çok kişide yanıma gelip köpekle ilgileniyor ve onun fotoğrafını çekiyor. Köpek ayaklarımın dibinden hiç ayrılmıyor bende onu rahatsız etmiyorum beraber Pompei’nin manzarasını izliyor ve gölgeliğin tadını çıkartıyoruz.

Salata

Temple of jupiter‘in arkasında bir restoran-cafe karışımı bir yer var içinde wc  de mevcut eğer acıkırsanız ve  dışarıdan bir şey almamışsanız buradan istediğiniz şeyi alabilirsiniz pizzalar, sandviçler içecekler mevcut bizde içeri girip oturuyoruz yine sandviç ve su alıyoruz yanımıza çünkü Pompei çok büyük neredeyse bir günümüzü burada geçireceğiz başkada bir yer yemek için bulamayacağımızı düşünüyoruz. Buradan çıktıktan sonra dolaşmaya devam ediyoruz. Haritada her sokak adı yazıyor ve orada hangi evde kimin yaşadığı gibi bilgilerde var o yüzden harita almak iyi bir fikir. Harita üstünde gezeceğimiz noktaları işaretliyorum.

Terme del Foro

Terme del Foro‘ya (hamam) doğru yürüyoruz burası eskiden hamammış. Duvarları tuğladan ve mermerden yapılmış bu alanda bir terleme odası da mevcut.

Terme del Foro

Duvarlarında çok ilginç kabartmalar yapılmış ve resimler var. Hamam soğuk ve sıcak odalar şeklinde bölümlere ayrılmış, bir odasında ortası muhtemelen havuz olduğunu düşündüğüm büyük yuvarlak oyuntu var sıcak su ile doldurup havuz gibi kullanmış olduklarını düşünüyorum. Tavanı kubbe şeklinde yükseliyor üstünde ise penceresi var ışık oradan direk içeri doluyor. Duvardaki işlemelerde at üstünde savaşçılar tasvir edilmiş, bazı kabartmalı resimlerde ise boya tamamen dökülmüş kalan kabartmalarında çoğunlukla ne olduğu anlaşılmıyor. Bir odasında duvarda sanki yükselen kubbeyi elleri ile tutuyormuş gibi tasvir edilmiş küçük heykeller sıralanmış iki eliyle bütün kubbenin ağırlığını taşıyorlarmış gibi bir havası var.

Terme del Foro (Hamam)

Masaya benzer bir şey görüyorum ayakları bronz ya da dökümlü bir metalden yapılmış hayvan ayağı gibi tasvir edilmiş parmakları olan tam masayı tutan köşelerinde ise çeşitli aslan ya da insan başlarıyla süslenmiş oldukça güzel bir eşya. Duvarlarında mermer kabartmaları olan bir odaya giriyoruz içeride bir fıskiye var. Bu kadar detay o dönemlerde ihtişamı konusunda yeterince bilgi veriyor bize.

Casa del Fauna

Hamamlardan çıktıktan hemen sonra ilerde Arco Onorio takını görüyoruz. Via di Mercurio caddesine girmeden sağdaki cadde Via della Fortuna, buradan Casa del Fauna‘ya ulaşıyorsunuz. Burası Faunlar evi denilen yer, adını bahçesindeki Yunan doğa tanrısı Faun olan bronz heykelden alıyor. Büyük avlusu içinde yükselen sütunlar ve duvarlarındaki işlemelerden büyük zengin tüccarlardan birine ait olduğunu hemen anlıyorsunuz, duvarlarında İskenderin Pers kralıyla yaptığı İssos savaşını anlatan mozaik varmış ancak daha sonra bu mozaiki Napoli müzesine taşımışlar tüm bu nedenlerden ötürü Napoli müzesine gitmek gerek. Salı günleri kapalı olan bu müze için planınızı buna göre yapmanızı öneririm. Biz Napoli’ ye  gezmeye zaman kalmadığından gidemedik bu daha sonra çokta pişman olacağım bir olay oldu benim için.

Casa del Fauna

Faun evi güzel bu kadar korunaklı kalan nadir yapılardan da biri aynı zamanda. Bronz heykeli önünde fotoğraf çekilmek gerek, avlu içinde palmiye ağaçları, çam ağaçları var, evin tabanında kalan mozaik işlemeleri de çok güzel. O anı hayal edince yerlerin mozaiklerle süslü, duvarlarında ise  mermer işlemeleri olan  ve her yerinde heykelleri olan bir yer canlanıyor gözümde. Pompei’ de yaşamaya başlıyor ve zamanın gerisine gidiyorum bende.

Casa di Apollo

Buradan yine Via di Mercurio ye çıkıyoruz bu caddenin sonunda Casa di Apollo ( Apollonunevi) var. Sağında ise Vicolo di Mercuro var. Buradan devam edince Casa dei Vetti‘ye (Pompei’deki diğer ünlü zenginin evi) ulaşabiliyorsunuz. Buraya varmadan hemen önce hayvan başlı tasviri olan bir çeşme var bu çeşme arkasında yükselen bir bacaya benzer duvar var ince ve uzun bir duvar üzerinde sanki su oluğu gibi bir oluk var oda çeşmeye uzanıyor.

Via di Mercurio

Via di Mercurio

Az ileride Casa degli Amorini Dorati var kapısında demirler var ve kapalı maalesef onun yanındaki bina ise Casa dell’ara Massima yine kapısında demirler olmasına karşın içeriye göz atıyoruz, tadilata alınmış olduğu etraftaki el arabası ve merdivenlerden anlaşılıyor. Duvarlarında kırmızı renk, ağırlıklı olarak kullanılmış ve resimleri birer tablo gibi duvara çizmiş ve etrafını kırmızı renkle çerçeveye almışlar bu haliyle duvarlarında tablolar asılı bir müzeye benziyor. Restorasyon yüzünden içeri girememek üzücü çünkü tavana kadar bütün duvarlarında resimlerin olduğunu görüyorum.

Via di Mercurio

Via del vesuvio caddesini takip ederek tekrar farklı bir yoldan geri dönüyoruz çünkü Lupanare‘ye (genel ev) gitmeye karar veriyoruz.

Lupanare

Burada yollar biraz karışık haritadan iyice bakmakta yarar var gideceğimiz yeri işaretleyip ona göre sokakları takip ediyoruz. Sokağa girdiğimizde gülüşme seslerinden Genel eve yaklaştığımızı anlıyoruz. Bina orjinalinde iki katlıymış ama büyük ölçüde yıkılmış sonrasında restore edilerek  yeniden yapılmış.

Lupanare

İçerisi çok küçük bir kaç odadan oluşuyor. Odalar nerdeyse 1 metre kare o kadar küçük yani, içersinde sadece yatak ve yastık şeklinde betondan oluşan bir yükselti var. Sanırım 3-4 odası var buna benzer aradaki küçük holün duvarlarında ise farklı cinsel birleşme pozisyonları resimlenmiş buraya gelen müşteriler resimlerden istediğini seçer ve bunu yapacak kişiye yönlendirilirmiş bir nevi herkesin görevi farklı gibi bir şeymiş.

Lupanare

İçeride gezen herkes resimlere bakıp gülüşüyor ve fısıltı ile konuşuyor. Taştan yataklara bakıp köle gibi kullanılan hayat kadınlarına aslında üzülüyorum bana göre içler acısı bir durum. Bir kapıdan girip arka kapıdan çıkıyorsunuz.

Pompei sokaklarında dolaşırken taş döşeli yollarda zaman zaman caddeyi karşıdan karşıya geçmek için yaya geçidi olarak kullanılan büyük yükseklikte taşlar görüyorsunuz bunlar yağmurlu havalarda su sokaklardan akarken insanların taşların üstüne basarak karşıya geçmeleri için yapılmış, günümüzde bile görmediğimiz çok güzel bir sistem.

Pompei kaldırımları

Sokaktan yürümeye devam ediyoruz ileride Terme Stabiane (Stabiene Hamamı) var.  Bu hamamlarda 35 derecelik bir ısıya ulaşmak için saatte 7 kilo odun yakılması gerekiyormuş hiç sönmeden sürekli sıcak kalması için ise yılda yaklaşık 114 ton odun tüketiliyormuş. Hamam da yine kapalı olup giremediğimiz mekanlardan birisi ancak büyük bir avlusu olduğunu duvarlarında resimler dışarıda heykeller ve sütunlarla süslü olduğunu görebiliyoruz. Hamam Pompei için önemli bir sosyal ve sportif alanmış tıpkı Romalılarda olduğu gibi. Gerçi ilk hamam yerden ısıtma sistemi Yunanlılarca benimsenip yayılmış ama burada da yeterince önemli olduğu sayıca fazla oluşlarından anlaşılıyor. Hamam kültürünün bu kadar eskilere dayalı olduğunu öğrenmek güzel bir şey en azından daha eski dönemlerinde insanların gölde veya nehirde yaz, kış yıkandıklarını var saymak daha kötü. Genellikle okuduğum İngiliz edebiyatına ait kitaplarda karakterler kışın yıkanmayan yaz aylarında ise gölde veya nehirde yıkanan tipler en azından onlara göre Romalılar daha temiz diye düşünüyorum.

Via del Tiatri

Hamamların hemen ilerisinde Tiyatro alanı var. Via del Tiatri ye ilerliyoruz. Bu cadde bizi Tiyatro alanına götürüyor. Ağaçlık bir alan içinde yükselen sütunlar arkasında kalan bu alanda büyük bir kompleks ve bir çok bina var, biz önce tiyatro ya doğru gidiyoruz sonradan tadilattan geçmiş bir yer içeride turistler var bizim gibi.

Via del Tiatri

En üst basamaklarına çıkıp oturuyoruz, uzun bir dinlenme molası veriyoruz etraf sessiz gözlerimi kapatıp biraz sessizliği dinliyor ve oranın havasını hissetmeye çalışıyorum. Sonra sandviçlerimizi yiyoruz biraz su içiyoruz. Dinlenme molasından sonra etrafı dolaşıyoruz burada gezilecek yine çok yer var.

Via del Tiatri

Buradan çıkıp asıl görmek istediğim yer olan Amfi tiyatro ya gitmek için Via dell’abbondanza caddesini takip ediyoruz. Tempio di İside (İsis tapınağı) karşımıza çıkıyor devam edince Palestra Grande (büyük spor salonu) daha sonra ise Fullonica di Stephanus‘u görüyoruz. İçeride kırmızı kök boyası ile boyanmış duvarlarda kartal benzeri kuş resimleri, kadın figürleri, kanatları olan melekler tasvir edilmiş. Tavana kadar buna benzer şekillerle süslenmiş bir çok odası olan banyoya benzettiğim bir yere giriyorum içinde havuz benzeri bir oyuntu var hemen ilerisinde tuvalet var.

Anfiteatro-Palestra Grande

Binanın en azından iki katlı olduğu düşünüyorum, üst kata çıkan tahta bir merdiven koyulmuş ama yıkıldığı için orada görülecek bir şey yok. Mekandan çıkıyor sonunda asıl görülecek yere Amfi tiyatroya ulaşıyorum dışarıdan bakıldığında Collesium‘a benzetiyorum tabi ki o kadar büyük değil. Amfi tiyatronun içinde ise futbol sahası büyüklüğünde arena var, birkaç farklı yerden içeri girmek mümkün. Bu kadar güzel korunmuş olması bile görmek için yeterli bir neden.

Palestra Grande

Santa Maria del Rosario

Buradan ayrılıp nar ağaçları ile renklenmiş yoldan çıkış noktasına geliyoruz. Kapıdan çıkıp Tren istasyonuna doğru ilerliyoruz ama çıktığımız bu nokta girdiğimiz kapıdan oldukça uzak olduğu için nasıl devam edeceğimizi bilmiyoruz ,tahmini olarak ilerliyoruz civarda hediyelik eşya satan tezgahlar kurulmuş, Pompei ile ilgili küçük objeler alıyoruz ve satıcıya İstasyona nasıl gideceğimizi soruyoruz. Yolu takip edip sola dönmemiz gerektiğini söylüyor. İlerde bir kilisenin önünden geçiyoruz. Santa Maria del Rosario isimli bu kilisenin çan kulesi çok ilginç biraz durup fotoğraf çekiyorum içeri şort yada askılı ile girmek yasak olduğu için eşim girip fotoğraf çekiyor ben dışarıda bekliyorum.

Santa Maria del Rosario

Santa Maria del Rosario

Kapısından şöyle bir baktığımsa ise içerinin çok güzel olduğunu görüyorum tavanı resimlerle süslü, tavana doğru heykeller duvarlara yerleştirilmiş altın varaklı tavan süslemeleri beklemediğim bir güzellik sunuyor. İçeride Peder konuşma yapıyor. Ben bahçesine bakıyorum büyük melek heykelleri var. Ansızın karşımıza çıkan ama beğendiğimiz bir kilise. Tren garına doğru ilerliyoruz…

Pompei treni

16:20; Pompei tren istasyonunda tren bekliyoruz İtalyanca bir anons yapılıyor biz anlamıyoruz istasyondaki herkes dağılıyor ne olduğunu bilmediğimiz için beklemeye devam ediyoruz olası bir gecikme olacağı belli Havanın sıcak olması bütün gün Pompei’de sıcak ve güneş altında dolaşıp sineklerle mücadele etmekten pestilimiz çıkıyor yanımıza olan şemsiyeyi güneşten korunmak için zaman zaman kullansakta bizim için çok yorucu bir gün oluyor o kadar yoruluyorum ki Napolide gezmekten vazgeçip Roma’ya dönmek ve bir an önce uyumak istiyorum yoksa ertesi günkü Vatikan turumuzda asla enerji bulamayacağız. Napoli’de dolaşamayacak oluşum beni çok üzüyor Pompei’nin bu kadar zaman alacağını tahmin etmemiştim nerdeyse bütün günümüzü burada dolaşarak geçirdik. Sonunda trene binip bir yere oturuyoruz, aldığımız bileti kimse gelip kontrol etmiyor bizde ne yapacağımızı bilmeden cebimize koyuyoruz yolculuk sona erdiğinde ise soran olmuyor bilet almasakta bir şey fark etmezmiş gibi duruyor ama bunu önermiyorum tabi ki kontrol eden biri çıkarsa cezası vardır mutlaka.

Pompei

18:20; Napoli‘ de trenden inince Roma‘ya dönmeye karar verdiğimizden yeniden bilet almamız gerek ama yanımızda nakit yok bir bankamatik arıyoruz oradan para çekiyoruz, bu bölgede çok hırsızlık olduğunu duyduğumuzdan üstümüzde fazla nakit taşımıyoruz sadece tren bileti kadar nakit alıp fast ticketa yöneliyoruz. En erken tren 5 dakika sonra kalkıyor bilet almaya çalışıyoruz ama koltuk numarası vermiyor yeniden deniyoruz yine vermiyor ama bileti basıyor bileti alıp koşmaya başlıyoruz tren tam kalkmak üzere iken içeri biniyoruz ama asıl şoku o zaman yaşıyoruz oturacak hiç boş yer yok. Meğersem bu nedenle koltuk seçimi seçeneklerde çıkmamış bu kadar yorgunluk üstüne Napoliden Romaya 1.5 saat ayakta gitmek kabus gibi üstüme çöküyor, moralim çok bozuluyor trenden inmek geri dönmek mümkün değil ne yapacağımızı şaşırıyoruz restorantına gitmeye karar veriyoruz. Orada yemek yemeyeceksek oturamayacağımızı söylüyor görevli.

Tren

Üstümüzde fazla nakit yok çünkü bilerek az para çektik kredi kartı geçmiyormuş bizde büfe bar karışımı olan tarafa geçiyoruz burda bar masaları var ama sandalyesi yok çantayı yere koyup ayakta bir şeyler yiyoruz birer kahve ve kek alıyoruz ayakta durmaya tahammülüm yok biz kahvemizi içerken görevli gelip 1. sınıf kompartımanından geçip restorandan çıkarak bizim biletlerimizi kontrol ediyor ve oradan 2. sınıf kompartımanına geçiyor bu arada aklıma bir fikir geliyor biletçi tekrar geri dönmeyecek yani biz 1. sınıf kısmına geçip boş yer varsa oturabiliriz. Gidip bakmaya karar veriyorum güzel haber burada boş koltuklar var içeride oturan insanların büyük çoğunluğu takım elbise giymiş güneş gözlükleri takmış, önlerinde notebookları açık matrix filminden fırlamış tipler. Hepsinde bir ajan Smith havası Neo çakması tarz var. Birde 4 lü koltuklara yayılmışlar tek kişi oturuyorlar bu burjuva hallerine uyuz oluyorum birinin yanına yaklaşıp koltuğa attığı montu ve çantasını gösterip burası boş mu diye soruyorum rahatsız ettiğimden dolayı şöyle bir bakıp evet diyor ama eşyalarını almak için bir çaba göstermek yerine notebooka bakıyor sanki varoluşun şifresini çözmeye ramak kalmışta ben rahatsız etmişim gibi kıpırdanıyor ben de çantasını işaret ediyorum ingilizcesini anlamayınca İtalyanca’sını söylüyorum o zaman anlıyor ve alıyor eşyalarını bende gidip eşimi çağırıyorum ve 1. sınıf yolculuğumuz başlıyor. Burada hostesler dolaşıp bir şeyler dağıtıyorlar kaçak yolcuyuz ya biz birazda çekinerek bakıp yok almıyım falan diyoruz meğersem bunların hepsi ücretsizmiş baya içki gibi bir şeyler dağıtılıyor bildiğin burjuva sınıfına sonradan dahil olmuş körpe zenginler gibi hissediyorum kendimi.  Kendi durumumuz o kadar çok komik geliyor ki biz sürekli kendimizle dalga geçiyoruz. Bu yolculuğumuz sırasında ne yapacağımı bilmediğim tek an oluyor ama onunda kısa sürede üstesinden gelip hiç bozuntuya vermeden cool tavırlarla notlarımı yazıyorum. O sırada yüzüme büyük bir ciddiyet oturtup kendimi en büyük romanını yazan bir yazar havasına da sokuyorum karşımdaki adam notebook’u bırakıp ne yazdığıma bakıyor ben ise dünyanın en meşgul insanı tiriplerimi sürdürüyor onun meraklı bakışları arttıkça ortamı ele geçirmenin rahatlığı ile koltuğuma yayılıyorum. Eşimle bu duruma sürekli gülerek kötü bir andan kolayca çıkıp lehimize döndürmenin keyfini sürüyoruz, artık rahatız dinlenerek Roma’ya dönüyoruz. Trenden indikten sonra Termini istasyonu karşısında İstanbul kebap yazan bir yer var oraya girip güzel İtalyan makarnaları nerde var diye soruyoruz çalışanlar Türk bize yardımcı oluyorlar Termini içinde alt katta market olduğunu oradan alabileceğimizi söylüyorlar.  Bizde yeniden oraya dönüp makarna, sos vs gibi bir şeyler bakıyoruz o sırada Türk çiftle karşılaşıyoruz onlarda alışveriş için gelmişler bize birkaç öneride bulunuyorlar. Marketten bir bavulu kaplayacak kadar makarna, sos, baharat vs aldıktan sonra otele geri dönüyoruz. Roma içinde market bulup bu tarz bir şeyler almak çok zor çünkü market yok eğer bizim gibi makarna falan almak isterseniz Termini içindeki büyük markette aradığınız birçok peynir makarna çeşidi ve diğer ürünleri bulabilirsiniz. Erkenden otele döndüğüm için sevinçli Napoli’yi gezemediğim için üzgünüm. Önceki gün burkulan ayağım iyileşmeden yaptığım bu gezi beni normalden daha fazla yoruyor. Şimdi otelde dinlenme zamanı…

The post Vezüv’ün yok ettiği şehir; Pompei… first appeared on Gezente.com.

Gün doğumu

06:19; Tren hareket ediyor, koltuklarımızı numaralarına bakarak buluyoruz, trenin içi oldukça rahat koltukları çok geniş hemen önümüzde açılır bir masa var, masayı açıp defterimi çıkarıp notlarımı yazmaya başlıyorum. Trenin içinde bir ekran var ve orada trenin hangi duraklara uğrayacağı gösteriliyor. Ekranda Torino yazısını görünce biraz panik yapıyorum ama sonra Floransa durağını görüp rahatlıyorum. Firenze  (Floransa) ilk durak, ben Floransa kitabını açıp gideceğimiz rotayı çıkarmaya çalışıyorum. İlk önce Pisa’ya gitmeye karar veriyoruz oradan yeniden Floransa’ya döneceğiz. Hava zifiri karanlık henüz güneş doğmadı ve bizim çok uykumuz var. Eşim koltuğuna iyice gömülüp uyumaya başlıyor bile, ben ise yolu görmeye çalışıyorum, hızlı trenimiz uçsuz bucaksız gibi gelen tarlalardan geçiyor. Yemyeşil ovalar bana Üniversite yıllarımda yaptığım yolculukları hatırlatıyor. Trende takım elbiseli insanlar var sanırım işe gidiyorlar eminde değilim sabahın bu saatinde bu şekilde Floransa‘da ne yapacaklarsa… Bugün iki farklı şehir gezeceğimiz için bu kadar erken kalkıp yola çıkıyoruz hiçbir yeri kaçırmak istemiyorum, çünkü yollarda çok fazla zaman harcamamız gerekecek. Şuanda tren 110 km hızla gidiyor…

Gün doğumu

07:05; gözümü kapayıp kafamı koltuğa yaslıyorum biraz zaman geçtikten sonra yanıma birinin geldiğini hissedip irkiliyorum, bilet görevlisiymiş buongiorno (günaydın) diyor, bizde buongiorno diyoruz biletlerimizi alıp inceledikten sonra zımba ile deliyor, grazie (teşekkürler) diyor ve diğer yolcuların biletlerine bakmak için uzaklaşıyor… Güneş doğmaya başlıyor ve havada oluşan renkler muhteşem görünüyor, hafif bir kızıllık ovanın üzerine yayılmış, hemen arkasındaki dağın üstünde yavaşça yükselen güneş, uyanmaya çalışan insanlar trenin içindeki sessizlik, insana gerçekten seyahat etmenin o muazzam hazzını yaşatıyor. Sis bulutu içinde kaybolmuş ovalara bakarken belli belirsiz silüetler arasında ağaçlar, evler, dumanı tüten bacalar görüyorum. Sürekli tünellerden geçiyoruz aniden ortalık kararınca biraz ürküyorum ama hemen sonrasında yeniden güneş yamaçların arkasından kendisini gösterdiğinde sakinleşiyorum. Floransa istasyonuna geliyoruz…

Pisa Treni

8:35; Floransa’da trenden inip Pisa treni için yine fast tickettan biletlerimizi alıyoruz ama bu tren biraz önce bindiğimiz tren gibi konforlu değil. 1A istasyonundan kalkıyor, bindiğimiz tren bildiğimiz eski trenlerden öncelikle daha yavaş gidiyor, koltuk sırası yok, zaten bilet üzerinde de detaylı bir bilgi yok. Trenin içi inanılmaz kokuyor ter kokusu, ve sanki hayvan taşınmış gibi ağır bir koku var. Çok korkunç buna alışamayacağımı düşünüyorum hemen kalkıp camı açıyorum perdeleri kapatıyorum insanlar itiş kakış binmeye çalışıyor, iki gay trene binmeden önce öpüşüyor Floransa da olduğumuzu bize hissettiriyorlar.

Pisa

Pisa

 8:50; Gözümü kapatıp Pisa’ya varana kadar dinleniyorum… İndikten sonra ilk işimiz mucizeler meydanına nasıl gidileceğini öğrenmek oluyor. Tren garından çıkarken bir görevliye soruyoruz oda ilerden kalkan otobüslere binebileceğimizi söylüyor neyseki otobüsün içinde şöförden bilet alınabiliyor. Otobüse biniyoruz, içeriye bizim gibi bir sürü turist doluşmuş durumda. Otobüs hareket edip tarihi binalar arasından geçerek bir nehir kenarına çıkıyor manzara çok güzel nehrin karşısında rengarenk evler var hava açık, güneşli, keyfimiz yerinde. Manzarayı izleyerek yolculuğa devam ediyoruz zaten çok uzun sürmüyor 15 dakika falan sonra şöför herkesi indiriyor ve sokağı takip edin diyor. İndikten sonra Pisa’nın eğik kulesini olduğumuz yerden görebiliyoruz, şimdiden heyecanlanmaya başlıyorum. Yolda japon turistlerin fotosunu çekiyoruz onlarda bizi çekiyor. Yol kenarlarında zenciler saat, hediyelik eşya gözlük vs satıyorlar.

Campo dei Miracoli

Campo dei Miracoli (mucizeler meydanı)

Campo dei Miracoli (mucizeler meydanı)

Campo dei Miracoli (mucizeler meydanı)

Sonunda meydana geliyoruz, Campo dei Miracoli (mucizeler meydanı)  bu alanda vaftizhane, pisa kulesi, katedral hepsi bir arada görülüyor. Meydanın yan tarafındaki dükkanlardan hediyelik eşya satın almak mümkün, fiyatlar Roma’ya oranla biraz daha pahalı magnetler 3 euro dan başlıyor Roma’ da 1 euroya almıştık. Pisa kulesi yemyeşil çimlerin üzerinde yükselen beyaz bir pasta gibi. Kuleye Torre Pendente (eğik kule) deniliyor. Bu kule Pisa şehrinin gücünün ve zenginliğinin bir sembolü olarak Cenova ve Venedik’e rakip olarak yapılmış. Zeminin yumuşak olması nedeniyle daha yapımı devam ederken eğilmeye başlamış. Spiral şeklinde 8 kattan oluşuyor, 15 euro giriş fiyatı. Yaz aylarında uzun kuyruklar oluşan kapısında beklememek için internetten rezervasyon yaparak gitmekte yarar var. Biz kuleye çıkmak yerine 10 euro verip 5’li biletten alıyoruz. 2 müze girişi, katedral, vaftizhane ve hemen yanındaki müze bu biletle girilecek yerler. Her girdiğiniz yerde üstüne bir zımba ile delik açarak bileti kullanılmaz hale getiriyorlar…

Duomo

Duomo

Duomo

Pisa Katedrali ve vaftizhanesi ile birlikte bulunduğu “Piazza del Duomo” bölgesi 1987den itibaren UNESCO Dünya mirasları listesi’ne alınmış. Yapılar gerçekten çok güzel… Vaftizhane içine giriyorum, içerisi küçük ama merdivenlerle yukarı çıkmak ve pencerelerinden dışarı bakmak ya da vaftizhanenin içini yukardan görmek mümkün. Biraz dolaşıp fotoğraf çekiyorum sonra aşağı iniyorum Duomo denen Pisa kulesinin yanındaki katedrale giriyorum.

Duomo

Duomo

Duomo

Torre Pendente (eğik kule)

Piazza del Duomo

”Sanat” bu eserlerde sanki anlamını bulmuş gibi geliyor, içeride dolaşırken o yılları düşünmeden edemiyorum. Bu kadar şaşa içinde olmak acaba onlara gerçekten ne hissettiriyordu…

Muzeo delle Sinopie

Mucizeler meydanın hemen yanında bir müze daha var Muzeo delle Sinopie müzesi içinde gezilecek çok fazla bir şey yok ,içeride sanırım daha öncelerden evlerin duvarları için çizilmiş ama boyanmamış eskizler sergileniyor. Eskiden villaların içini bu şekilde boyadıklarını ve süslediklerini düşünüyorum, bu çizimlerde çok şey anlatılıyor ama genellikle İsa, Meryem, havariler gibi dini motifler kullanılmış…

Muzeo delle Sinopie

Asıl beğendiğim müze Opera del Duomo ( bu iki müzeyi de mucizler meydanı kapsamında aldığınız biletle geziyorsunuz). Opera del Duomo müzesi içinde çok güzel tablolar, heykeller, papanın kilimi, ipek kumaşlar, papanın koltuğundan kalma tahta parçalar sergileniyor üst katına çıkıyorum oranın balkonu tam Pisa kulesine bakıyor balkondan fotoğraf çekip bahçesine iniyoruz burada da fotoğraf çekildikten sonra ayrılmaya karar veriyoruz.

Mc Donalds Pizzası

Zaman hızla geçiyor buradan Floransa‘ya (Firenze) gitmemiz gerek. Mucizeler meydandan ayrılıyoruz, otobüsler hemen meydanın yanından 20 dakikada bir geçiyor biraz bekliyoruz tabelada otobüs saatleri yazıyor bilet için 1.50 euro veriyoruz, gelen bir otobüse atlayıp aynı yollardan yeniden geçerek Pisa istasyonuna doğru gidiyoruz. Çok acıkıyorum trene binmeden Mc Donalds görüyorum, dilim pizza 3.10 euro. Pizza fazla yağlı ama tadı fena değil 1 dilim pizza yiyor açlığımızı bastırıyoruz… Daha sonra istasyona gidip 5 euro kişi başı ücret ödeyerek tren biletimizi alıyoruz, tren çok gecikiyor ve bize oldukça zaman kaybettiriyor görevliye soruyoruz net bir yanıt alamıyoruz sürekli ”gelir birazdan” gibi birşeyler geveliyor. Tren geliyor ve Floransaya doğru yolculuğumuz başlıyor. Saat 13:55 tren kalkıyor yine yeşil ovalardan ve binaların arasından geçerken bir masal diyarından başka bir masal diyarına gidiyormuş gibi hissediyorum. Yorgunluk nedeniyle gözlerimi kapıyorum her türlü milletten insan var bu trende, hepsi farklı bir dil konuşuyor gözlerimi kapayınca bu sesleri daha net duyabiliyorum. Her şey çok yabancı geliyor o anlarda ama bu yabancılık duygusu bu macerayı daha heyecanlı hale getiriyor….

Santa Maria Novella

Santa Maria Novella

Santa Maria Novella

Floransa Smn istasyonunda iniyoruz, yeniden dışarı çıkıyoruz yolun karşısında bizi ilk karşılayan kilise; Santa Maria Novella zaten istasyonda adını bu kiliseden almış. 3,50 euro giriş ücreti bileti alıp içeri giriyoruz kapıdaki görevli fotoğraf çekmek yasak diyor buna uyuz oluyorum fotoğraflamadığım hiçbir şey ileriki yıllarda belleğimde kalmıyor çünkü… İçeriyi geziyoruz ama çok oyalanmadan dışarı çıkıyoruz. Kilisenin önünde bir meydan var meydanın ortasında yine bir anıt taş dikili. Meydanın etrafı binalarla çevrili yuvarlak bir alan oluşturuyor. Ortadaki dilili taş, 4 kaplumbağa figürü üzerine oturtulmuş durumda.

Parrocchia Santa Maria Maggiore

Parrocchia Santa Maria Maggiore

Parrocchia Santa Maria Maggiore

Meydandan fotoğraf çekerek ayrılıyoruz sokaklar arasında dolaşıyoruz asıl amacımız Duomo’yu görmek, zaten ilerlerken o devasa kubbesi ile Duomo Kilisesi yavaş yavaş görünmeye başlıyor. Yol üstünde küçük bir kilise karşımıza çıkıyor merak ediyoruz kapıdan bakıyoruz, içinde bir ayin var Parrocchia Santa Maria Maggiore yazıyor kapsında. Sessizce içeri giriyoruz kimseye rahatsızlık vermemeye çalışarak bir süre ayini izliyoruz sonunda peder yine ekmek ile kutsuyor gelenleri. Burası küçük şirin bir kilise, biraz oyalandıktan sonra çıkıp sokak boyunca ilerliyoruz.

Duomo

Duomo

Duomo

16:30; Sonunda asıl görmek istediğim yere geliyorum. O devasa kulesi ile Duomo (Katedral) ilk karşınıza çıktığında kesinlikle vay be ne kadar güzel diyeceksiniz. Gördüğüm en muhteşem dış mermer kaplamasına sahip kilise, rengarenk mermerlerin uyumu göz kamaştırıyor. Çok büyük ve gerçekten çok ihtişamlı bir kilise…

Duomo

Duomo (Katedral)

Duomo adını İtalyada sıkça duymak mümkün aslında Duomo o bölgenin en büyük kilisesi anlamına geliyor. Her şehirde bir Duomo adı görmek mümkün. Duomo inşaatından sonra, 600 yıldan daha uzun süredir dünyada inşa edilmiş en büyük kagir (taş veya tuğladan yapılmış) kubbeymiş. Katedrale aslında Santa Maira del Flore adı veriliyor ve ismini melek Cebrail‘in temsilcisi olarak Hz Meryem‘e verdiği beyaz çiçekten alıyor. Bu da Hz İsa’nın babasız olarak dünyaya gelmesini ifade ediyormuş. Kubbe 1296 ve 1436 yılları arasında mimarların 4 nesil boyunca tüm yaşamlarını katedralin inşaasına adamaları ile tamamlanmış. Bir nevi dededen toruna devam eden bir çalışma. Duomo 3 renk mermeri ile farklı desenlerde işlenmiş… Dış cephesi 19 yy da yeniden yapılandırılmış olsa da güney cehpesi hala orjinal halini saklıyor. İsteyen kubbeye tırmanarak şehrin manzarasını izleyebilir, biz yukarı çıkmadık her yerde kuyruk vardı. İçeri girerken askılı bluz yada şort giymek yasak dizden yukarısına müdahale ediyorlar kapıdaki görevli beni uyardı saygıdan dolayı kapatmam gerektiğini söyledi neyseki yanımda sweatshirt vardı bende onu belime sardım o şekilde girdim yoksa sokmuyorlar, bu kural erkekler için de geçerli. Buna hazırlıklı olmakta yarar var kapıdaki görevli sessizlik konusunda uyarıyor içeri giriyoruz. İç kısmı dışına göre daha sade yapılmış. Kubbesinin içinde cehennem ve hesap gününe ait temsili resimler var, kilisenin bodrumuna indiğinizde ise Santa Reperata kilisesinin kalıntılarını görebiliyorsunuz aynı zamanda hediyelik bir şeyler de satılıyor ama fotoğraf çekmek yasak görevliler sürekli uyarıyor her yerde levhalar asılmış durumda. Alt kat çok küçük olduğu için kısa bir göz gezdirip yeniden yukarı çıkıyoruz. Katedralin tavan süsleri çok güzel o kadar çok detay varki olduğumuz noktadan tam olarak seçemiyorum fotoğraf çekip dışarı çıkıyoruz.

San Lorenzo

17:15; İlerde San Lorenzo kilisesi var oraya göz atalım diyoruz bu kilise Medici ailesinin verdiği paralarla yapılmaya başlamış ama bir noktadan sonra Giovanni Medici‘nin parası bitmiş ve dış cephesinin sıvası yapılamamış tuğla örgüsü ile kalmış. İçinde Donetello’nun eşyalarının saklandığı bölüm var ortasında çiçekler ve ağaçlarla kaplı avlusu var dört tarafı kapalı avlu ortada kalmış. Biz gittiğimizde kilise kapanmak üzereydi ve biz maalesef içeriyi gezemiyoruz.

San Lorenzo kilisesi

Merdivenlerinden inerken ayağımı burkuyorum ve çok kötü acımaya başlıyor. Gezinin geri kalanını sekerek tek ayak üstünde devam ettirmeye çalışıyorum… Kilisenin yanından devam eden sokakta pazar kurulmuş bir çok hediyelik eşya, baharatlar, şaraplar, salata sosları ve buna benzer ürünler satılıyor. Pazara girip alışveriş yaparken satıcı nerelisiniz diyor Türk’üz diyoruz hemen yanımızda birşeyler bakan çiftte ”a siz de mi Türk’sünüz” diyerek bize yaklaşıyor. Tur firması ile geldiklerini söylüyorlar, o anda her yerde Türkçe konuşmalar duymaya başlıyoruz büyük bir grup bu sokağa giriyor. Kendimi kapalı çarşıda alışveriş yapıyor gibi rahat hissediyorum, salata sosları, çeşitli baharlar alıyorum bunca çeşit arasından ne alacağımıza karar vermekte zorlanıyoruz.

Davut heykeli

Piazza della Signoria

Piazza della Signoria

Buradan ayrılıp Piazza Signoria meydanına giderken Dante di casa yazan bir sokak görüyoruz (casa ev demek).

Dante di casa

Sokak aralarından okları takip ederek ilerliyoruz Dante’nin evini görüyoruz ama yine kapalı, içini göremesekte dışarıdan bakıp fotoğraf çekiyoruz. Buradan da Ufizi müzesinin de olduğu Signoria meydanına doğru yürüyoruz.

Sinyorlar meydanı anlamına gelen Piazza della Signoria, adını önünde bulunduğu eski şehir yönetim merkezinden almış. Bu binanın girişinde, ünlü Davut heykeli 400 yıl boyunca sergilenmiş. Şu anda orjinali Floransa Akademisi’nde sergilenen bu heykelin orjinali kadar rağbet gören kopyası ise hemen meydanda sergilenmeye devam ediyor. Meydanda en solda Cosimos , sağında Ammanati’nin eseri olan Fontana del Nettuno‘ yu (Neptun Ceşmesi) görüyoruz.

Floransa

Neptun Ceşmesi

Neptun Ceşmesi

Neptün havuzunun ortasında mermerden yapılmış deniz tanrısı Neptün’ün heykeli, mermer atlar ve etrafında deniz kızları ile erkek deniz tanrıları bulunuyor. Mermerler o kadar güzel işlenmişki atın boynundaki damarlar bile yapılmış. Karşımda sanki her an şaha kalkmaya hazırlanan sinirli bir at duruyormuş gibi hissediyorum. Michelangelo, Ammanati’ye bu çeşme için “Ammanati, Ammanati che bel marmo che hai rovinato” (Ammanati, Ammanati yazık ettin güzelim mermer parçasını) demiş. Bana göre biraz haksızlık etmiş, ben çok beğeniyorum. Bu havuzun önünde mutlaka bir fotoğraf molası vermelisiniz.

Palazzo Vecchio

Palazzo Vecchio

Havuzun hemen arkasında yükselen yapı Vecchio sarayı (palazzo vecchio) 1298-1314 arasında Arnolfo di Cambio tarafından Toscana gotiği tarzında inşa edilmiş. Bir diğer güzel eserlerin sergilendiği yer Loggia dei Lanzi müzesi önü. Benvenuto Cellini tarafından yapılan ”Perseus‘un Medusa‘nın başını kopardıktan sonra havaya kaldırması” sahnesi en çok dikkat çeken eserlerden biri. Burası 14 yy inşa edilmiş, bir dönem toplantı yeri sonrada muhafız odası olarak kullanılmış. Burada çok güzel heykeller var , merdivenlerinde oturup etrafı izleyen insanlara karışıyoruz. Bir süre meydandaki kalabalığı heykelleri izliyor bu güzel sanat eserleri arasında olmanın keyfini sürüyorum. Bu meydan pandomim yapan sanatçılar, gitar çalanlar, sokak gösterisi yapan ve onları seyreden insanlarla dolu aynı zamanda meydanda bir çok güzel restoran var akşam yemeğinizi yerken bu güzel gösterileri keyifle izleyebilirsiniz. Floransa‘nın diğer görülmesi gereken yerlerinden biri Ufizi müzesi. Akşam olduğu için biz içeri giremiyoruz önceden internetten randevu alıp rezervasyon yaptırmak iyi olur. Gitmek isteyen çok erken saatte kapıda olmalı, giriş kuruğunda 1-2 saat beklemek zorunda kalabilirsiniz. İçeride de yarım günden fazla zaman geçirmek mümkün. Ben daha önceden müzeye giremeyeğimizi biliyordum o yüzden planımı ona göre yapmıştım. Müzeye girmek istesek sabah Pisa‘ya gidemezdik seçim yapmak zorunda kalınca ben Pisa’ya gitmeyi tercih ettim orayı kaçırırsam çok daha fazla pişman olacağımı biliyordum. Ama zamanınız varsa Ufizi müzesine mutlaka gidin derim.

Ponte Vechio

Ponte Vechio

Ufizi

Ponte Vechio (eski köprü)

Ponte Vechio (eski köprü)

Ufizi müzesinin arkasında Arno nehri var. Arno nehri üzerinde ise meşhur Ponte Vechio (eski köprü) var. Ms 9 yy da Romalıların şehre ilk geldiğinde yaptıkları köprüymüş. Ponte vechio üzerinde kuyumcu dükkanları sıralanmış, eskiden bu dükkanlarda aynı zamanda kasaplar ve balıkçılarda varmış ama kötü kokusundan ötürü kaldırılmış. Güzel birde hikayesi var; 2. dünya savaşı sırasında Almanlar Floransa‘yı bombalarken, Alman komutan köprüyü çok beğenmiş ve yıkılışına içi razı gelmediği için yanlış talimat vererek bombalanmasını önlemiş ve bu şekilde bu günlere gelebilmiş.

Ponte Vechio (eski köprü)

Köprüye doğru yürüyor bir yandan da güneşin son ışıklarının nehrin üzerindeki yansımalarını fotoğraflamaya çalışıyorum bu anlar tamda Tripot ile çekim yapılcak anlar, Tripotu otelde bıraktığım için çok pişman oluyorum ve fotoğraflamaya devam ediyorum. İlerlediğimiz zaman müzik sesleri duymaya başlıyoruz sokakta bir çok insan yere oturmuş bir çoğuda ayakta gitar konserini dinliyorlar.

Ponte Vechio (eski köprü)

Kalabalığa yaklaştığımda müzisyenleri göremiyorum, ama herkesin yere baktığını görüyorum o anda müzisyenlerin sokağın ortasında boylu boyunca yere uzandıklarını, etrafındaki insanlarında yere oturup onları izlediklerini ve bahşiş verdiklerini farkediyorum. Floransa gerçekten eğlenmeyi çok seven bir şehir…

Arno Nehri

Ponte Vechio (eski köprü)

Güneş batıyor, ortaya sanki ressamların fırçalarıyla renklendikleri kızıl bir şölen çıkıyor. Sevgilisi ile gün batımını izleyen insanların arasına karışıp bir süre buradan etrafı izliyoruz.

Ponte Vechio (eski köprü)

Daha sonra dükkanlara bakıyoruz. Köprü kenarındaki korkuluk demirlerine takılmış bir çok kilit görüyorum buda ayrı bir gelenekmiş aşıklar buraya gelip aşklarının sonsuzluğu için bir kilit takarlarmış daha sonra paslanma nedeniyle köprüye zarar verdiğinden bu gelenek yasaklanmış ama gördüğüm kadarıyla bu yasağa uyan yok. Kilitlerin üzerinde isimler yazılmış bu şekilde takılmış…

Ponte Vechio (eski köprü)

Arno Nehri

Arno Nehri

Ponte Vechio (eski köprü)

Köprü üzerinde fotoğraf çektikten sonra geri dönüyoruz dönüş trenini kaçırmak istemiyoruz.

Piazza della Signoria

Pizza

Piazza della Signoria‘ya geri dönüyoruz karnımız acıkıyor ve trene binmeden bir şeyler yemek lazım. Meydanın içindeki gitar çalan sanatçıları görebileceğimiz güzel bir mekan bulup oturuyoruz. Yemek siparişi vericez ama herşeyde et var domuz eti olup olmadığını bilimiyoruz eşimle aramızda konuşurken yanda oturan yaşlı çiftin bizi dinlediğini farkediyoruz önce onları İtalyan sanıp İtalyanca ne önerebileceklerini soruyoruz domuz eti istemediğimizden bahsediyoruz o sırada garson da geliyor ve bize genelde sucuk salam gibi şeylerde domuz eti olduğunu söylüyor yemek seçenekleri daralıyor bizim için. Yanda oturan çift ile ne yesek diye konuşurken sohbetimiz ilerliyor yaşlarının 60 ın üstünde olduğunu tahmin ediyorum ve tanıştığımızda ise İngiliz olduklarını öğreniyoruz. James ve Naomi çok hoş sohbet insanlar onlarda bizim gibi gezmeyi seviyorlar ama sanırım evli değiller James başka bir ülkede yaşayan oğlundan bahsediyor. Oğlum İsviçrede yaşıyor diyor. Naomi İtalyada öğretmenlik yapıyormuş sanırım Pilot yada Pilotlara öğretmenlik yapıyor o anda detayını sormuyorum. Nerede oturduğumuzu soruyorlar İstanbul dediğimizde İstanbul’u çok merak ettiklerini gelmek istediklerini söylüyorlar. Sohbet devam ederken bir tavuklu salata bir de 4 peynirli pizza almaya karar veriyoruz. Yemeğimizi yerken bu sevimli çiftle sohbete devam ediyoruz. Birlikte bir fotoğraf bile çekiliyoruz Naominin mail adresini alıyorum daha sonra fotoğrafları onlara göndermek için… Yemek yerken meydandan yükselen müzik sesleri etrafımızdaki sanat eserleri ve heykeller tamda sanat şehri Floransa’da olduğumu hatırlatıyor bana. İçimden işte yaşanılacak yer diyorum, tam bir sanat şehri ve herkes çok anlayışlı aynı zamanda rahat. Mekandan ayrılırken Naomi ve James’e Türkçe bir kaç kelime bile öğretmeyi başarıyorum. Bize türkçe teşekkür edip güle güle diyorlar, bu sayede Avrupa’daki asıl gizli misyonum olan dilimizi yayma çabamızın ilk adımlarını atmış oluyoruz Her gezide iki kişiyi etkilesek Avrupa birliğine çok yakında katılırız diye düşünüyor, diğer ülkelerde de bu gizli görevi devam ettirmeyi planlıyorum… Bu arada pizza 9 euro salata da 9 euro tutuyor.
Akşam 20:00 trenine yetişiriz diye düşünmüştük ama o tren kaçıyor 21:10 da başka bir tren daha var bari ona yetişelim diyoruz. Hızlı adımlarla Smn istasyonuna doğru giderken burkulan ayağım daha şiddetli şekilde ağrımaya başlıyor. Fast ticket’tan yine Roma biletlerimizi alıyoruz ve trene biniyoruz. Trende Romaya doğru ilerleken yan koltuktaki kadın benim notlarıma bakıyor bizi dinliyor arada söylediğim İtalyan mekan adlarını duyunca neden bahsettiğimizi anlamaya çalışıyor. Not alırken bir mekanın adını hatırlayamıyorum, neydi o şumuydu derken kadın İtalyanca doğrusunu söylüyor. Sanırım Türkçe bilmesede neden bahsettiğimizi anlıyor ve söze oda karışıyor, sonrasında ise yol boyu elindeki dergiyi okuyormuş gibi yapıp bizi izliyor…
Ayağım daha da kötüleşiyor, ağrılarım artıyor ne yapacağımı düşünürken bavulda sargı bezi olduğunu hatırlıyorum. Önlem olarak koymuştum neyse ki. Otele vardıktan sonra ayağımı sarıyorum ve ilaç içiyorum. Ertesi gün gideceğimiz Napoli-Pompei gezisini planlamaya çalışıyorum internetten tren saatlerine bakıyoruz haritalarımızı ve Pompei hakkında daha önceden yaptığım araştırmaların çıktılarını çantamıza yerleştiriyoruz. Yarın başka bir yorucu gün olacak o yüzden dinlenmem gerek…

The post Eğik kuleyi düzeltmek için Pisa’dayız… first appeared on Gezente.com.

Porto del Popolo

11:50; Piazza Popolo (Halk meydanı)’dayız. Gelirken yanlış metro hattına binmişiz Bologna‘ya gittiğimizde anladık tekrar Termini’ye dönüp Linea A ile Flamino durağına geldik. Metrodan hemen çıktığımız anda karşımıza Best Turkish Kebap yazan restorant çıkıyor.Buna benzer İstanbul kebap yazan dükkanda Termini‘nin hemen karşısında var içinde Türkler çalışıyor. Biraz devam ettiğimizde karşımıza kocaman bir kapı çıkıyor. Porto del Popolo denilen bu kapı Bernini tarafından 1655 yılında yapılmış. Kapının üzerindeki mermerde Bernini’nin hamisi (bir nevi ona hayatı boyunca bakan sorumluluğunu alan kişi) 7. Alexander‘ın aile sembolü olan yıldız işareti var. Popolo meydanına çıktığımız zaman bir çok yolun bu meydanda sonlandığını görüyoruz.

Fontana del Nettuno

Fontana del Nettuno

Oval şeklindeki meydan Papa 3. Paul döneminde yapılmış, meydanın iki ucunda çeşme var çeşmelerden birinin adı Fontana del Nettuno diğerinin adını hatırlamıyorum. Gerçekten çok güzel istiridye kabuğu görünümünde havuzu üzerinde dev heykellerin olduğu iki çeşme görüyoruz… Çeşmenin yanında durup etrafı izliyoruz o sırada meydanda askeri uniforma  giymiş bir mankenin fotoğraf çekimi var. Bir tv kanalıda gelmiş çekim yapıyor etraf çok kalabalık değil bir kaç turist var bizim gibi dolaşıp fotoğraf çeken…

Obelisco Flamino

Meydanın ortasında  2. Ramses’in yaptırdığı Obelisco Flamino (Flamino Obeliksi) var. Mısır’dan getirilen bir başka dikilitaş yani. Yanlış hatırlamıyorsam Roma‘da bunlardan 7 tane varmış biride bu meydandaymış. Dikilitaş Papa tarafından diktirilmiş. Obeliks‘in etrafında aslanlı çeşmeler var buradaki klasik; herkesin bu aslanlar üzerine çıkıp fotoğraf çektirmesi. Sıcak havada çeşmenin kenarındaki merdivenlerde oturup biraz dinleniyoruz.  Meydanın arka tarafında Pincio bahçeleri var buraya vakit olmadığı için gitmiyoruz. Meydana girilen kapının hemen yan tarafında Santa Maria del Popolo var kapının tam karşısında Via del Corso‘ya çıkan tarafta ikiz kiliseler var. Biz öncelikle Santa Maria del Popolo’ya giriyoruz. Burası Rönesans’ın en iyi örneklerinden bazılarını bünyesinde barındırıyor.

Güney kanadında ilk şapelde bulunan Pinturicchio tarafından yapılan freskler ve Raphael‘in tasarımı olan soldan ikinci, Chici şapelindeki mozaikler görülmeye değer. Kiliseden çıktıktan sonra hemen arkasındaki binada Leonardo da Vinci Museo var. Müzeye giriş kişi başı 7 euro, içeride Leonardo da Vinci‘nin çizimlerinden yola çıkılarak yapılan çeşitli aletler var. Eğer daha önce İstanbul’daki sergisine gitmediyseniz girip görmenizi tavsiye ederim.  Ben içeri giriyorum hızlıca göz gezdiriyor ve fotoğraf çekiyorum.

Leonardo da Vinci Museo

Müzede şuan dalgıçların kullandığı kıyafetin sanırım ilk tasarım hallerinden biri var, bunun dışında şuanda kullandığımız çeşitli su kayağı tasarımları, birkaç çeşit makineli tüfek benzeri silah benim en çok dikkatimi çeken eserler arasında tabi ki birde içine girdiğiniz de sizi sonsuza bölen aynalar topluluğu var. Küçük bir soyunma kabini benzeri aynalı bu kabine girince her yanınızı saran aynalar sizi yüzlerce kez tekrarlayan sonsuz bir döngü gibi gösteriyor. Ben içine girip fotoğraf çekince başka biride benden sonra girip bakıyor o ana kadar kimseni ilgilenmediği bu ayna birden merak konusu oluyor birkaç turist daha gelip içeriye bakıyor. Müzeden çıktıktan sonra girişteki Da Vinci hakkındaki kitaplara ve hediyelik eşyalara göz atıyorum. Önceden yaptığımız plana göre sırada Borghese bahçeleri var ancak sabah yaşadığımız karışıklık yüzünden bu meydana planlanan saatimizden 2 saat kadar geç geldiğimizden göreceğimiz diğer yerleri aksatmamak için bahçeleri üzülerek plandan çıkarıyorum. Çünkü bu bahçeler gerçekten çok büyük içlerinde hayvanat bahçesi ve müzelerde var bana göre gezmesi yarım günü aşar. Belki başka bir Roma yolculuğunda görürüz.

Piazza di Spagna

13:10; Rotamızı İspanyol merdivenleri‘ne  (Piazza di Spagna) çeviriyoruz. Popolo meydanından ikiz kiliselere doğru ilerlediğimizde duvardaki tabelalardan İspanyol merdivenlerinin ne tarafta olduğuna bakıp o yönde ileriliyoruz. Yol boyunca lüks mağazalar hemen gözüme çarpıyor bir kaç kıyafet ve ayakkabıya bakıyorum ama fiyatları inanılmaz yüksek eşim beğendiği takım elbisenin fiyatının 3000 eurodan fazla olduğunu görünce beni mağazalardan uzak tutmaya karar veriyor. Açıkçası çoğu mağazanın zaten Türkiye’de şubesi var ve hemen hemen benzer ürünler satıyorlar. Ayakkabılardaki fiyatlara bakıyorum   385 euro ve üzerindeki fiyatlarda, bana göre pahalı aynı modeller bizde 200 tl ye alınır fiyata göre modeller o kadar basit kalıyor ki. Erkek kıyafetleri bana göre tarz ama bayan kıyafetleri için aynı şeyi söyleyemeyeceğim sadece bir mağazada saç fırçası ve aynaların üzerindeki tasarımlar çok hoşuma gidiyor.

Yola devam ediyoruz İspanyol merdivenlerinin olduğu Spagna meydanına geliyoruz. Adını 17 yy dan beri burada olan İspanyol büyükelçiliği‘nden alıyor. Meydanda göze öncelikle gemi şeklindeki Fontana della Barcaccia (Eski gemi çeşmesi) çarpıyor. Çeşmeyi 1627 yılında Pietro Bernini  ve oğlu Gian Lorenzo Bernini yapmış. Gemi şeklinde yapılmasının nedeni ise 1598 yılında Tiber nehrinin aşırı yağmur yağışı nedeniyle taşması, bütün meydanın sular altında kalması sular çekildiğinde ise meydanda kalan tek şeyin bir gemi  (yada kayık tarzı bir şey) olmasıymış. Bu manzarayı gören Bernini meydana bu şekilde bir çeşme yapmaya karar verip oğluyla beraber bitirmiş.

İspanyol Merdivenleri

Çeşmenin hemen arkasında İspanyol merdivenleri yükseliyor. Meydan sanıldığı kadar geniş değil gözümüzde büyüttüğümüz kadar da gösterişli değil, bahar aylarında çiçeklerle donatıldığında çok güzel görünüyormuş ama biz Eylül sonu gittiğimizden bunu göremiyoruz maalesef. Yinede merdivenlerin arkasında yükselen yapı, meydanın ortasındaki o çeşme ile beraber bakıldığında görülmeye değer yerlerden biri. Merdivenlerde kendimize oturacak bir yer bakıyoruz. Gözümüze gölgelik bir alan kestirip oraya yöneliyoruz, merdivenler oldukça kalabalık yaşlısı genci herkes burada çoğunlukla sarmaş dolaş sevgililer var. Herkesin yüzünde bir gülümseme etrafa bakıyorlar aynı zamanda bir çok insanda köpekleri ile gelmiş ve gölgelik yerde oturup dinleniyorlar. Karnım acıkıyor rehber kitaptan en yakın nerede yemek yiyebileceğimize bakıyoruz daha önce aldığım notlarda öğle yemeği için Trevi çeşmesi civarında bir restorant belirlemişim buda yemek için biraz daha beklemem gerektirdiğini gösteriyor. İspanyol merdivenlerinde dinlendikten sonra merdivenlerden yukarı doğru çıkıyoruz. Burada Trinita dei Monti Kilisesi  var kiliseye kadar çıkıp oradan meydanı fotoğraflıyoruz. Kilisenin önünde ressamlar oturmuş çizim yapıyorlar. İsteyenler burada oturup portrelerini yada karikatürlü portrelerini çizdirebiliyorlar. Çizimini beğendiğimiz bir ressama yaklaşıp fiyatı soruyoruz portre için kişi başı 25 euro diyor. Bu pahalı diyor eşim karikatürlü çizimi soruyoruz onada kişi başı 15 euro diyor biz vazgeçip giderken adam iki kişi 20 euro olur diyor.  Kabul ediyoruz bizi teker teker sandalyeye oturtup bize bakarak karikatürlü bir resim çiziyor, önce eşim oturuyor bende ressamın arkasına geçip hem çizim anını hemde eşimi aynı karede  fotoğraflıyorum. Resim çizildikçe ben gülüyorum o sırada bir kaç kişi daha yanımıza gelip çizime bakıyorlar onlarda beğeniyor gülüyorlar. Kocaman ağzı, burnu , dişleri olan gülümseyen bir yüz çıkıyor çizim sonunda aynı şekilde beni de yanına çizdikten sonra arkamıza bir Collessium ve gökyüzüne yükselen kalpleri de ekledikten sonra çizim sona eriyor. Biz çok keyif alıyoruz o anlarda bizden sonra ise bir kaç çift daha çizim yaptırıyor ressama uğurlu geliyoruz yani.

Ressamlar

Merdivenlerden aşağıya doğru iniyoruz orada kağıttan japon şemsiyeleri satan işportacılardan süs şemsiye almak istiyorum. Soruyorum 10 euro diyor pazarlığa alışan eşim çok pahalı diyor en fazla 3 euro veririm diyor. İşportacı 9-8-7 diye fiyatı düşürüyor, adam bir yandan da çabuk olun polis geliyor zaten falan diyor işi aceleye getirmeye çalışıyor ama eşim pes etmiyor şemsiyenin bir ucundan tutup bırakmadan ısrarla 3 euro diyor adam en fazla 5 e düşerim diyor bende 4 euro verelim ver şemsiyeyi diyorum adam kabul ediyor şemsiyeyi verip hızla uzaklaşıyor. Yapılan bu pazarlıktan eşim oldukça memnun bende şemsiyemi açıp güneşten korunuyorum.

Fontana di Trevi

Fontana di Trevi

Fontana di Trevi‘ye (Trevi çeşmesi) doğru yola çıkıyoruz. Bu çeşmeye nedense sadece biz Aşk çeşmesi diyoruz kim nerden uydurdu bilemiyorum ama bütün dünya Trevi çeşmesi diye biliyor. Bu çeşme Sarayın duvarına Nicolo Salvi tarafından bir yarışmanın sonucunda yapımına başlanıp yaklaşık 30 yıl süren çalışma sonunda tamamlanabiliyor. Klasik ve Barok tarzda yapılmış bu çeşme, gündüz kadar akşamda ışıklandırılması ile çok güzel görünüyor. Çeşmenin ortasında Neptunus (Poseidon), solunda Ceres (Demeter) ve sağında Salus (Hygieia) heykelleri vardır. Genel olarak deniz teması işlenmiş bu çeşme yer altında bulunan 3 su kaynağının birleştiği noktaya yapıldığından Trevi  adıyla anıldığı da söyleniyor. En son 2008 yılında su boruları yenilenmiş ve son restorasyonu yapılmış. Trevi çeşmesinde arkanı çeşmeye dönüp bozuk para atarak dilek dilemek bir gelenek. Hatta iki dilek parası atanlar var biri Romaya yeniden dönmek için; diğeri ise kendi dileğiniz için. Eşimin kardeşi adına attığımız dilek parasından yaklaşık 3 ay kadar sonra O’nun da Roma‘ya gitmesi belki de dileklerin gerçekleştiği anlamına geliyordur kim bilir… Etraf o kadar kalabalıkki dilekleri zorlukla dileyebiliyoruz etrafta sıkça Türkçe konuşmalar duyuyoruz, Roma’nın her yerinde karşılaştığımız gibi ülkemizden giden birçok insanla burada sohbet ediyoruz.

Brushetta-Spagethi-Pizza

15:05; Dilek diledikten sonra yemek için bir yer bakınıyoruz Pizza in Trevi adlı lokantada karar kılıp oturuyoruz. Ben spagetti eşimde mantarlı kaşarlı domates soslu bir pizza alıyor. Zaten spesial menü geliyor isterseniz bu menüden bir şey seçip daha ucuza yiyebiliyorsunuz. Spesial menü de Zeytin yağlı- domatesli- zeytinli ezmeli brushetta, spaghetti, su, ekspresso yada amerikan kahvesi 11,50 euro yada mantarlı veya domatesli pizza alternatifli ikinci seçenek 12,50 euro bizim seçtiğimiz menülerdi bunlara ek olarak salata, tavuklu  patates, su kahve seçeneği olan 15 euro luk başka bir alternatif daha vardı. Bu restorantın en güzel yanı servis ücreti almıyor oluşuydu. İtalya‘da bir çok restorant masa yada servis ücreti adı altında ek ücret alıyor. Menülerde servis ücreti yoktur tarzı ibare olan yerlere oturmakta fayda var. Siparişleri beklerken çok yorulduğumu fark ediyorum içerisi çok sıcak ve iyice uykum geliyor. Yemeğimizi yerken eşimle Roma’da ne karar rahat olduğumuzu kendimizi evimizde gibi hissettiğimizi konuşuyoruz. Yemekten sonra iki amerikan kahvesi söylüyoruz bizim Türk kahvesinin eline su dökemese de kahve güzel ama kreması da olduğu halde   acı. Yaklaşık 1 saat burada oturup yemek yedikten ve dinlendikten sonra Panteon‘a doğru yürümeye başlıyoruz.

S.İgnazio di Loyola

Panteon’a giderken yolumuza S. İgnazio di Loyola adında beyaz mermerden dış yüzeyi olan çok büyük bir kilise çıkıyor. Öncelikle dışarıdan kiliseyi fotoğraflıyorum bu kilise için daha önceden aldığım bir not yok o yüzden şöyle bir göz atalım diyoruz. İçeri girdikten sonra ise Roma’da yaşadığımız en büyük süprizle karşılaşıyoruz. Kilise inanılmaz büyük o ana kadar gördüklerim arasında en büyük ve tartışmasız en iyisi bana göre. Duvarlarındaki resimler resmen 3 boyutlu gibi. Ufak bir şok yaşıyoruz o kadar güzel bir yer daha önce hiç görmemiştim. Burası Cizvit kilisesi, ölümü ve azizlik mertebesine yükselmesinden sonra bu kişi adına yapılmış. Barok tavanı öyle güzel gökyüzü görüntüsü ile süslenmiş ki gerçek sanmamak elde değil.

S.İgnazio di Loyola

Bu arada kilisenin tam ortasında koyu renkte bir kubbe göze çarpıyor ama bu sadece tavana çizilmiş bir resim. Önceden gerçek bir kubbe yapılmak istenmiş ama çok pahalı olacağı düşünülerek vazgeçilmiş, yerine aşağıdan bakılınca kubbeye tıpatıp benzeyen hatta sahte olduğunu kitaptan okumasam kolayca anlayamayacağım resmi çizilmiş. Duvar resimlerinin üç boyutlu etkisi insanı kendinden geçiriyor. Kilise içinde bol bol fotoğraf çekip istemeden de olsa bu süpriz kiliseden dışarı çıkıyoruz. Size şunu tavsiye edebilirim Panteon’a çok yakın olan bu kiliseyi mutlaka görün.  Aklımız bu kilisede kalarak Panteon‘a doğru ilerliyoruz.

Pantheon

17:40; Pantheon (tüm tanrıların tapınağı) ilk olarak M.Ö. 27 civarında yapımına başlanmış ve tapınak olarak kullanılmış. Daha sonra imparator Hadrian tarafından yeniden inşa edilip M.S. 125 yılında tamamlanmış ve bir kilise olarak tanrıya adanmış. Klisenin yada tapınağın en önemli özelliklerinden biri çapının yüksekliğine eşit olması ve kubbesinin ortasındaki 9 m lik delikten içeriye gün ışığının dolması. Yapıyı taşıyan kemerler görünürde yok, binanın duvar betonlarına gömülü.

Pantheon

İçeride Rapheal‘in ve önemli kişilerin mezarları var. Panteon içinde dolaşırken sürekli sessiz olunması hakkında anons yapılıyor bu otomatik anonsu bir çok kilisede duymak mümkün. Anons yapıldığı anda ortama bir sessizlik çöküyor akabinde bir kaç saniye süren sessizlik yavaş yavaş başlayan fısıldaşmaların giderek yükselmesiyle yeniden gürültüye dönüşüyor ve anons tekrarlanıyor arkasından aynı olay tekrar tekrar yaşanıyor. Yaklaşık 2-3 dakikada bir uğultu, bir sessizlik şeklinde şaşmadan devam eden bir melodisi var. İçeride dua etmek için sıralar var bizde sıralarda oturup rehber kitabımızı açıyoruz. Anlatılan mezarlar hangisi diye etrafa bakınıp fotoğraf çekiyor ve fırsattan istifade edip dinleniyoruz da. Pantheon benim İtalya‘da en çok görmek istediğim yerlerden biriydi.

Pantheon

Yüzyıllardır ayakta duran ve çeşitli değişimler geçirmiş bu Pagan yapısının içinde olmak çok farklı bir duygu duvardan yansıyan seslere kulak verirseniz sizi sanki eski çağlara götürüyor ve o sıra dışı ayinlerden birine katılmanızı sağlıyor. Etrafta yanan mumların kokusu da sizi bu büyünün içine davet ediyor gibi. Gözlerimi kapıyor farklı dillerin hiç anlamadığım seslerine kulak kabartıyorum bir süre sonra sesler kesiliyor ve kendimi gizli bir ayinin ortasında buluyorum. Dan Brown‘ un Da Vinci’nin şifresi isimli kitabını okurken yaşadığım duygulara bürünüveriyorum. Gizemli, mistik ritüellerin içinden beni eşimin sesi çıkartıyor. Pantheon’dan ayrılırken ortası boş tavanın arasından güneş ışıkları gözüme çarpıyor bir nevi bana göz kırpıyor aramızda sessiz bir anlaşma yapmış gibi birbirimizi anlıyoruz. Yapı olarak çok şaşa beklemeden ortamın havasına kendinizi kaptırırsanız sizi farklı bir dünyaya götüreceğine eminim.

Maria Sopra Minevra

19:20; S. Maria Sopra Minevra isimli bir kiliseye geldik, içi yine çok büyük bir yer. Burası Roma’nın tek Gotik kilisesi, o nedenle diğerlerinden farklı bir yönü var. İçeride haç tasıyan İsa heykelini Michelangelo 1521 de yapmış. Oldukça dramatik görünen bir heykel. Klisenin içindeki bazı bölümlere girilmesi yada fotoğraf çekilmesi yasak. Bunu farketmeden girdiğim şapelden bir görevlinin kovalaması ile çıkmak zorunda kalıyorum. Kilisenin tavanı mavi bir gökyüzü gibi boyanmış üzerindeki beyaz şekillerle gece parlayan yıldızlara benziyor. Camlarındaki İsa ve Meryem vitrayları ve bunun gibi rengarenk camlardan yapılmış şekiller içeri dolan gün ışığında rengarenk parlıyor. Oldukca canlı renklerle süslenmiş bir yer. Aynı zamanda kilisenin dışında sırtında dikili taş taşıyan ve ağırlığı altında eziliyormuş gibi görünen sevimli bir heykeli var. Heykel restore edildiği için etrafı kapatılmış bu nedenle düzgün fotoğrafını çekemiyorum. Bu heykel VII Papa Alexander‘a atfedilmiş, gücün bilgeliği desteklemesi gerektiğini temsilen yapılmış. Bütün bu yapıların hepsi birbirine çok yakın birinden çıkıp öbürüne gireyim derken zaman hızla geçiyor.

Vittorio Emanuel

Artık yorulduğumu hissediyorum, öğlen Trevi çeşmesinin orada gördüğümüz magnetlerden almak için oraya doğru gidiyoruz. Buradan bir çok magnet ve arkadaşlarımız için hediyeler alıyoruz, herkesin seveceği ve onları yansıtan birşeyler bulmak için biraz dolaşmamız gerekiyor ama sonunda buna değiyor. Buradan Trevi çeşmesini akşamda görmek için yeniden çeşmeye doğru gidiyoruz kendimize birer dondurma alıp akşam sokak müzisyenlerin ezgileri eşliğinde bu mekanın tadını çıkarıyoruz. Gündüzde güzel ama akşam çeşitli ışık oyunları ile aydınlatılan bu mermerler bana çok daha ihtişamlı görünüyor. Buradan otele dönmeye karar veriyoruz, 175 nolu otobüse binerek Vittorio Emanuel anıtın önünden geçiyoruz,  hava karanlık iken bu koca anıt dev bir kremalı pastaya benziyor. Termini durağında inip otele dönüyoruz ertesi gün yapılacakları planlamaya çalışıyoruz, yarın Floransa‘ya gideceğiz sabah erkenden uyanmak üzere uyuyoruz.

The post Fontana di Trevi’de bir dilek tuttuk… first appeared on Gezente.com.

Forum’dan Roma Manzarası

9:00; Bu sabah ilk işimiz Roma Pass satın almak. Roma Pass denen kart  Roma’da ulaşım için kullanılan bir kart aynı zamanda iki müze ve ören yeri girişi içeriyor. 3 günlük metro, otobüs ulaşımı sınırsız… İşe yarar bir kart olduğunu düşünüp satın almak için Roma Pass’ın satış noktalarından biri olan  Termini tren istasyonuna gidiyoruz.

Termini Tren İstasyonu

İstasyonun hemen dışında onlarca insan bir köşeye kıvrılmış uyuyor, yanında çantaları bavulları var belli ki gece geceyi geçirecek otel paraları yok kıyafetlerine bakıyorum gayet normal görünüyorlar bir anlam veremiyorum. Yola devam ediyoruz, yalnız oraya vardığımızda çok kötü bir sürpriz bizi bekliyor Roma Pass sold out yazıyor. Ufak bir şok yaşıyorum o ana kadar var olan kart sanırım tamda biz gittiğimizde artık satılmıyor. Bir süre napalım diye düşünüyoruz çünkü Colesseum‘a bu kart sayesinde sıra beklemeden direk giriş yapmayı umuyorduk. Metroya binmeye karar veriyoruz, burada da ikinci kötü süprizi yaşıyoruz jeton almak için çok uzun bir kuyruk var ve sıra bize geldiğinde şunu farkediyoruz; kağıt para otomatik jeton makinelerinde ne hikmetse geçmiyor oysaki makinenin üzerinde 20 euro ya kadar aldığı yazıyor. Eşim sen sırada kal ben para bozdurup geleyim diyor uzun süre bekliyorum  gelmiyor biraz endişeleniyorum sıradan çıkıp onun gittiği yöne doğru yürürken karşılaşıyoruz meğerse hiç bir yer para bozmamış napalım diye  düşünürken oyun makinelerinin olduğu bir yer görüyoruz burada para bozabileceklerini düşüyorum ve neyseki yardımcı oluyorlar. Metro 1 euro ve aldığınız bileti turnikede okuttuktan sonra 1 saat daha geçerliliğini koruyor. Bu arada metroya bineceğiniz alt katta da jeton alabileceğiniz bilet makineleri var ve burada genellikle sıra olmuyor üst katta kuyruk beklemektense buradan direk alabilirsiniz.

Termini Tren İstasyonu

10:40; Metro hattı Linea A ve Linea B şeklinde ikiye ayrılıyor. Tabela üzerinde hangi hattın nereye gideceği yazmakta. Linea B yi takip ederek metroya iniyoruz trenin gelmesini bekliyoruz. Trenlerin üzerine grafiti yapılmış, renkler ve şekiller oldukça güzel görünmesini sağlamış. Metro hattı bakımsız  görünüyor tüneller de öyle, bizim yeni yapılan metro hatlarına alışkın gözlerimiz bunu biraz garipsiyor. Sanırım trenlerde eski olduğu için böyle rengarenk boyanıp güzel gözükmeleri sağlanmış. Trene biniyoruz ama hareket etmiyor birkaç dakika sonra İtalyanca anons yapılıyor herkes iniyor bizde iniyoruz tren boş hareket ediyor yeniden bekliyoruz başka bir trene binip Circo Massimo durağında iniyoruz çünkü ilk önce Caracalla hamam  kalıntılarını görüp ondan sonra Colesseum tarafına yürümeyi planlıyoruz. Haritada çok bakmamıza ve önümüzde görünmesine karşın o kadar tarihi eser arasında hangisi olduğunu anlayamıyorum ve zaman kaybetmeyip devam etme kararı alıyoruz. (Daha sonradan öğrendiğime göre önümüzde duran boş arazı meğersem hamam kalıntılarının olduğu yermiş, biz pek bir şey göremediğimiz için anlayamamıştık) İleride Forum görünüyor ön tarafında kocaman bir arazi var burada öğrenciler koşuyor, futbol oynuyor çeşitli sporlar yapıyorlar. Eskiden bu alanda spor müsabakaları düzenlenirmiş bir nevi stadyum gibi düşünebilirsiniz ama şuan hamam kalıntıları dışında geriye bir iz kalmamış. Haritaya bakıyoruz en yakında Santa Maria in Cosmedin bazilikası var oraya doğru yürüyoruz.

A Mazzini La Patria

Yolumuzun üstünde A Mazzini La Patria anıtı var. Bu anıtta bahsi geçen kişi Giuseppe Mazzini wikipedia dan aldığım bilgiye göre Yeni İtalya (Giovine Italia) adlı gizli devrimci örgütün (1932) kurucusu ve Risorgimento hareketinin önderi İtalyan vatansever ve devrimci. İtalya’da bir çok yerde adına heykelleri dikilmiş önemli bir şahsiyet kendileri. Anıtın üstündeki heykeller çok ilginç burada ufak bir fotoğraf molası veriyorum o sırada ilerdeki bir bankta yatan evsiz dikkatimi çekiyor yanında kediler dolaşıyor o ise umursamaz bir tavırla uyumaya devam ediyor. Hayat aynı anda herkese nasıl farklı davranıyor diye düşünüyorum…

Santa Maria in Cosmedin

12:10; Santa Maria in Cosmedin bazilikasına varıyoruz kiliseye oranla büyük bir çan kulesi var. İçeri giriyoruz girişte para vermiyoruz kilise girişinde askılı giymek -şort giymek yasak yazıyor zaten hemen omuzlarımıza örtmemiz için şal uzatıyorlar. Kilise çok sade, açıkçası daha fazla şey görmeyi umuyordum bir görevli yanımıza yaklaşıyor 1 euro bağış yaparsak alt kata inebileceğimizi söylüyor tamam diyoruz ne varmış bakalım, kısa sütunlardan oluşan daracık bir yol sonunda Meryem ana tasviri var sanırım burası mezarlık. İtalyanca yazdığından kim olduğunu pek anlamıyorum. Burası da bana bir hayal kırıklığı yaşatıyor, dışarı çıkıyoruz kapı önünde bir kuyruk var herkes yalan söyleyenlerin elini yuttuğuna inanılan Boca della Verita (Gerçeğin Ağzı) denilen kanal kapağının önünde fotoğraf çektiriyor. Vakti zamanında bu rögar kapağı olarak kullanılırmış sonra sökülüp buraya getirilmiş.

Boca della Verita

Eskiden çiftler  gelip elini heykelin ağzına sokarak dürüstlüklerini sınarlarmış. Aynı zamanda devlet hakkında atıp tutanlarıda getirip sorgu yaparlarmış yalan söyleyenin elinin koptuğunu düşündüklerinden kimse devlet için kötü söz söylemezmiş. İlginç bir hikaye. Bizde japon turistlerin arkasından heykelin ağzına  elimizi sokup klasik pozu veriyoruz. Bu arada her yer uzak doğulu kaynıyor ve çok fazla Türk ile karşılaşıyoruz İtalya seyahati boyunca her sokakta her yerde bir Türk’e rastlamak mümkün, Roma’nın yerlisi 1 milyon ise ayda 7 milyon turist geliyormuş Roma’da İtalyandan çok turist var büyük çoğunluğu ya uzak doğulu yada Türk. Kendimi kesinlikle İstanbul’da gibi hissediyorum çoğu ile ayak üstü sohbet edip nereye gideceğimizi falan konuşup birbirimize tüyo veriyoruz.

Colosseum

12.54; Colosseum‘un önündeyiz sandviç yiyoruz ve dinleniyoruz. Yarım saat dinlendikten sonra bilet almak için kuyruğa giriyoruz, kuyruk uzun ama beklemediğim kadar hızlı ilerliyor ve bilet alıyoruz. Kişi başı 12 euro, bu bilet ile aynı zamanda Forum ve Mostra‘ya da girebiliyorsunuz o nedenle biletinizi saklayın. Turnikelerden geçtikten sonra merdivenlerden yukarı çıkıyoruz. Burada kapalı tarafta müze kurulmuş çeşitli heykeller vs sergileniyor ilgimi çeken şeylerden biri  mermerin üzerine kazınmış duello yapan iki gladyatör tasviri oluyor. Müzeyi hızlıca turlayıp bu dev arenanın içine yöneliyorum. Manzara şahane kendimi birden Gladyatör filminde gibi hissediyorum. 2000 yıllık amfitiyatro gerçekten büyüklüğü ile insanın başını döndürüyor. Tarihi bir kaç bilgi vermek gerekirse; İlk adı Flavian amfitiyatrosuymuş M.S. 72 senesinde imparator Vespasian, Neron‘un adını yaşatmak için büyük bir amfitiyatro yaptırmaya karar vermiş  Colessum‘un yapılmasına karar verilen Domus Aurea (Altın ev) denen yerde daha önceden Neron kendisine  şehir içinde bir taşra büyüklüğünde koyunların otladığı, üzüm bağlarının olduğu dev bir alan içinde muhteşem bir villa yaptırmış, duvarları fildişi kaplı ve altın kaplama, değerli taşlarla bezeli bir villa… Neron öldükten sonra yönetime gelenler buranın masrafını karşılayamadıklarından duvardaki mermerleri, altın sarısı işlemeleri vs söküp alanı toprakla doldurmuşlar Vespasian‘da buraya  hamamlar, çeşitli yapılar ve Colesseum’ u inşaa ettirmiş. Şuanda Colesseum’un girişinde kocaman Neron yazısı yazmakta.

Colosseum

Colosseum

Colesseum içinde görüş açısı en güzel olan yerde İmparator ve ailesi daha alt katlarda ise sınıflarına göre halk otururmuş. Dövüşlerin yapıldığı alanın zemini tahta ile kaplı ,onun üzerinde kanı geçirmemesi için çadır bezi ve onun üstünde ise kanı emmesi için kum dökülmüş. Alanın hemen altında ise labirent şeklinde geçitler var buradan aynı anda farklı kapıdan giren kral veya halk  tabakasından biri yürürken asla diğeriyle karşılaşmazmış. Bu labirentlerin sonu kapaklı asansörlere açılıyor hayvanlar yada köleler dövüştürülmek üzere bu asansörlere bindirilip dövüş alanına çıkartılıyor ve kapaklar aniden açıldığında sanırım neye uğradığını şaşıran aslanlar direk kölelerin üstüne atlıyor böylece dövüşler başlıyormuş. Şuanda bu alanın yarısı tahta ile kaplı diğer yarısı ise alt katı görmek için açık bırakılmış durumda. Muazzam büyüklükte bir yer 60 bin kişilik oturma ve 10 bin kişilik ayakta  izleme kapasitesi olan insanın içinde kendini çok küçük hissettiği bir yapı. Alt kata da inip labirentlere daha yakından bakıyoruz, biraz dinleniyoruz. Dolaşmaya devam ediyoruz zaman  çok hızlı geçiyor buradan ayrılıp Forum‘a gitmeye karar veriyoruz.

Palatine Tepesi

15:15; Forum bir kaç dakikalık mesafede biletleri okutup turnikeden geçtikten sonra su içmek için çeşme buluyoruz. Roma’da her çeşmeden su içilebiliyor ama buna  karşın şişe su 2 euro ya satılıyor. İlk aldığınız su şişesini atmaz yanınızda saklarsanız diğer çeşmelerden rahatlıkla doldurup içebilirsiniz. Giriş kapısının az ilersinde wc mevcut elinizi yüzünüzü yıkayabilirsiniz. Uzun bir yürüyüş alanı bizi bekliyor ama bu noktada bir çok yön gösteren tabela var ne tarafa gitsek diye bir süre düşünüyoruz.  Palatine Tepesinde karar kılıyoruz okların gösterdiği yönde ilerlerken su kemerlerinin altından geçip çeşitli kalıntıların arasında yürümeye devam ediyoruz tepeye tırmandıkça şehri yukarıdan izlemenin tadına varıyoruz. Fırsat bulduğumuz her yerde durup şehrin tepeden görüntüsünü izliyoruz.

Forum

Palatine tepesinde şehrin en eski kalıntıları mevcut Casa di Augusto (Augusto’nun evi) aklımda klan yerlerden biri bunun gibi bir çok ev  kalıntısı tiyatro kalıntısı vs görmek mümkün.. Rough guide kitabını açıp bu bölge ile ilgili yazıları okuyarak gezmeye devam ediyorum. Palatine tepesinden Forum alanına çıkıyoruz burasıda Efes’e benzettiğim kalıntıların olduğu bir yer.

Constantine kemeri

Forum’un hemen çıkışında Constantine kemeri var bu kemer şehre girişin olduğu kapıymış eskiden. Constantine M.S. 4. yy da  adına  yapılmış şehre bu kapıdan büyük bir heybetle girermiş. Kemerde kullanılan  bazı mermerler Hadrian tapınağından alınmış Hadrianın, Antinous ile nişanlandığı anı tasvir ediyor; yuvarlak halka şekilleri nişan halkasını temsil ediyor onun içindeki tasvir ise nişan teklifinin yapıldığı av sahnesinden parçalar…Tarihçiler farklı anıtlardan mermerlerin sökülmesiyle yapılan kemeri incelediklerinde sanatın o dönemlerde bozulmaya başladığını artık sanatçıların yeni eserler yapmak yerine herhangi bir yerde kullanılan güzel mermer işlemelerini alıp kendi yapıtlarında kullanmaya başladıklarını sanatın bu dönemde şaşasını kaybettiğini söylüyorlar.

18:30; Forum’dan çıkıyoruz yorgunluktan ölmek üzereyiz çok acıktık biraz oturup yol kenarında dinlendikten sonra hemen ilerde Vittorio Emanuel anıtını görüyoruz. 19. yyda kurulan İtalyan birliğinin anısına yapılmış olan bembeyaz bir anıt. Roma’nın heryerinden görülebilme özelliğini taşıyor. Nereden bakarsanız bakın mutlaka bu yapının çatısını yada bir köşesini görüyosunuz. İçinde müzesi var, ayrıca çatısına çıkıp Romayı bambaşka bir manzaradan izlemek için asansörü var. Biz gittiğimizde ziyaret saati bitmiş kapılar kapanmak üzereydi içeri giremedik. Dışarıdan fotoğtaf çekmekle yetindik. İtalyanlar bu anıt için ‘Onu göremeyeceğiniz tek manzara  anıtın kendisidir’ derken demek istediklerini şimdi anlıyorum.

19:40; Rotamızı Piazza Navona‘ya çeviriyoruz orada yemek yemek niyetindeyiz.

Campo de fiori

Yolumuzun üstüne Campo di Fiori (çiçek tarlası) çıkıyor bu meydan gündüzleri kurulan sebze, meyve pazarı ve çiçekçileri ile meşhur bir yer. Meydanın ortasında bir de heykel var. Yola devam ediyoruz ve sonunda Piazza Navona’ya geliyoruz burası çok renkli bir yer, meydanda sokak sanatçıları, ressamlar, barlar, restorantlar mevcut akşam saatleri  en kalabalık olduğu saatlermiş. Meydanın sonunda Fontana dei quattro Fiumi ( 4 nehir çeşmesi) Nil, Tuna, Ganj, Plate dünyanın en büyük 4 nehrini simgeleyen bir çeşme var. Havuzun ortasından yükselen heykellerin üzerinde Mısırdan getirtilen obelisk var…

Piazza Navona

20:15; Akşam yemeği için kendimize yer bakıyoruz Türkçe menüsü olan bir restorantta karar kılıp oturuyoruz. Garsona domuz eti içermeyen pizza önermesini istiyoruz içinde et, salam olan herşeyde var diyor. ” No maile ” derseniz domuz eti yemek istemediğinizi belirtmiş olursunuz. Garson Müslüman mısınız diyor evet diyoruz sipariş ettiğimiz colayı dökerken besmele çekiyor ve gülerek bende aslında müslümanım domuz eti yemem ama bira içerim bira güzeldir lıkır lıkır içerim diye taklit yapıyor baya gülüyoruz. Ben vejeteryan bir pizza seçiyorum primavera (mozerella peyniri, domates sosu, yeşil biber, patlıcan, domates, kabak dilimleri ) eşim ise içindeki jambonu çıkarmaları şartı ile capricciosa ( mantar, zeytin, yumurta, domates sosu) seçiyor. Pizza porsiyon 11 euro cola 5 euro. Birde daha önce Brushetta isimli bir aperatif alıyoruz genellikle çorbalarla alınan kızarmış baget ekmekleri üzerine sürülmüş zeytin yağı kekik karışımlı bir yiyecek isterseniz ekmek üstüne domates , seytin ezmesi gibi farklı çeşitlerde sipariş verebilirsiniz biz sırf denemek için 3 çeşit alıyoruz.

Pizza ve Brushetta

Burada yediklerim pek güzel değil daha sonra çok daha güzelini aşk çeşmesinin yakınındaki restorantta yediğimden bunu sonra anlıyorum. Hava soğumaya başladığından üşüyorum yemekten sonra biraz daha oturup otele dönmeye karar veriyoruz. Geldiğimiz yönden çıkıp Via del corsa ya çıkıyoruz buradan Termini’ye giden otobüsler var bilet makinesinden 1 euroya bilet alıp otobüse biniyoruz. Otobüse bindikten sonra içerideki makinede bileti okutmanız gerekiyor. 1 saat içinde başka bir otobüse başka bir otobüse binmek için aynı bileti kullanabilirsiniz.

The post Gladyatörlerin Arenası Collessium’dayız… first appeared on Gezente.com.

İtalya Tatili Başlamak üzere..

12:00; Uçağımız rötarsız kalkıyor. Check-in sırasında yan yana koltuklar istediğimiz halde eşimle benim koltuklarımız arasında koridor var. Benim yanımda 2 İtalyan turist evine dönüyor. Yol uzun olduğundan Rough Guide Roma kitabımı açıp önceden seçip işaretlediğim gezi noktalarını incelemeye başlıyorum.
13:10; Yanımdaki çift sürekli ne okuduğuma bakıyor, Rome yazısını gördüklerinden beri okuduklarımla çok ilgileniyorlar, kendi aralarında benim hakkımda konuşuyorlar. Yunanistan’ın Kavala şehri üstünden geçiyoruz. Osmanlı döneminde bu kentin öneminin çok büyük olduğunu okumuştum. Bu kadar yükseklikten ise evler nokta kadar görünüyor…

 13:20; Şuan Thesaloniki yani Selanik üstündeyiz. Atatürk‘ün doğduğu toprakların üstünden geçiyoruz…
Yemek servisi başlıyor, hosteslerden biri kendisinden daha uzakta olan diğerine tavuk menüsünden istediğini işaret ediyor chicken diyor. Aralarında mesafe fazla olduğundan diğer hostes duymuyor tekrar söylüyor chicken diye, diğeri yine anlamadım dercesine kafasını sallıyor bunun üzerine hostes iki elini koltuğun altına sıkıştırıp küçükken tavuk takliti yaptığımızdaki hareket gibi gıdak gıdak yapıyor ben gülmeye başlıyorum ama taktik başarılı oluyor ve istenen tavuk menüsü getiriliyor…

14:45;  Uçak Roma, Fiumicino-Leonardo Da Vinci Havalimanı‘na iniyor ve işte Roma macerası başlıyorrrr….
İlk işimiz saatlerimizi 1 saat geri almak bundan sonraki zaman dilimini İtalya saatine göre yazacağım…

14:24; ”Ritiro bagagli baggage” yazan okları takip ederek 2 kat aşağıya iniyoruz. Bagajları buradan teslim alacağız ama onun öncesinde ”Controllo Passaporti” yazan pasaport kontrol noktasına ilerliyoruz. Burası mahşer yeri gibi kalabalık, telefonu açmaya çalışıyoruz ama malesef Vodafone bu noktada çekmiyor. Kontrol noktasında Avrupa birliği vatandaşlarının geçtiği sırada çok az insan var ama ”diğer ülkeler” yazan bizimde aralarında bulunduğumuz yerde ilerlemek pek mümkün olmadığından  biraz türk usulü kalabalığı yarıp ilerliyoruz. Pasaport  kontrol noktasında  yaklaşık 30 dakika bekliyoruz. Kontrolde polis bize pek bakmadan direk vize sayfasına bakıp damgayı basıyor ve İtalya sınırlarına resmen girmiş bulunuyoruz.

15:15; 8 nolu bagaj alım yerinde Pegasus’u buluyoruz. Burada bir süre bagajlarımızın gelmesi için bekliyoruz, bavulum yuvarlanarak gelirken biraz hasar almış olduğunu görüyorum ama  bunu çok önemsemiyorum.

16:00; bagajları aldıktan sonra Turism İnfo buluyoruz, biz Roma şehir merkezine tren ile geçmeyi düşünüyorduk ama info daki kadın bize shuttle bus olduğunu onunla daha çabuk gideceğimizi ve otelin önüne bırakılacağımızı söylediğinden bizde onun dediği gibi yapıyoruz. 2 kişi 30 euro, Leonardo Express ise 28 euro imiş. Biz Shuttle Bus’ı tercih ediyoruz. Shuttle Bus’a bindiğimizde şöför bizden adresi istiyor tesadüfen otelin açık adresini Roma rehberi kitabının içine yazmıştım oradan bulup veriyorum, navigasyon cihazına adresi giren şöför teknolojiden yararlanarak yola çıkıyor. Otelimiz Termini’ye (Romanın merkez garajı denilebilir hem otobüslerin hemde trenlerin kalkış noktası) çok yakın.  Yolculuk yaklaşık 30 dakika ile 45 dakika arası sürüyor belki biraz daha fazla…

Roma

Otobüste giderken yavaş yavaş şehir manzarası bizi karşılamaya başlıyor. Colesseum‘u gördüğümde ”Che bella citta! ” (ne güzel şehir) diyorum. Bu manzarayı izledikçe heyecanım gitgide artıyor. Roma sokaklarında dolaşarak otele gidiyoruz. Otelin kapısının önünde iniyoruz. Burası b&b denen sadece oda-kahvaltı veren ve tabelası bile olmayan bir binanın her katının farklı kişilerce işletildiği bir yer. Kapı numarası doğru ama hangi kata çıkacağız belli değil ve dış kapı kapalı… Zillerin üstünde yazılmış olabilir diye düşünüyorum ve haklı çıkıyorum Asiandelight B&B yazıyor. Bu otelde bir arkadaşımın kardeşi kalmış ve fiyatı çok uygun olduğu aynı zamanda merkezi olduğundan biz de tercih ettik. Çünkü daha önceden yer ayırttığımız ve gayet şık olan otel birden fiyatı 4 katına çıkardı ve son anda iptal etmek zorunda kaldık. Zile basıp yukarı çıkıyoruz iki odalı bu minicik otelin sahibi bizi karşılıyor geç kaldığımızı söylüyor. 3 odadan ikisi misafirler, birisi ise kendi için ayrılmış bize önce odamızı gösterip sonra girişteki holün nasıl mutfağa dönüştüğünü anlatıyor. Kahve, tost makinesi italyan tarzı kahvaltılıklar orada duruyor iç dekorasyonu doğu havası estiriyor. Odaya eşyaları bırakıp anahtarları alıyoruz biri apartman kapısının diğeri dairenin sonuncusu ise odanın anahtarı. Kendimizi Roma sokaklarına bırakıyoruz.

S. Maria Maggiore

17:30; ilk gideceğimiz nokta otele en yakın yer olan S. Maria Maggiore kilisesi… Kiliseyi dışarıdan gördüğüm zaman içinin bu kadar büyüleyici olacağını tahmin etmemiştim. Gezeceğim ilk kilise olduğundan, benim Roma’da daha sonra göreceklerimin bir ön alıştırması gibi oluyor. Buranın ilginç bir hikayesi de var; 4 ağustos 352 yılında Papa Liberus rüyasında Hz. Meryem‘i görmüş. Hz Meryem kendisine bu tepe üstünde bir kilise yapmasını söylemiş. Papa kiliseyi tam olarak  nereye yapacağını sorduğunda ise ” karın yağdığı yere yapmalısın ” diye cevap vermiş Hz. Meryem. Aylardan Ağustosmuş, hava ise oldukça sıcakmış. Papa uyandığında rüyasına bir anlam vermeye çalışmış. Pencereden dışarı baktığında ise kar yağmaya başladığını görmüş, yağan kar ile kilisenin nereye yapılacağı netleşmiş. Bu alana kilise yapılmış ve   her yılın 5 Ağustos günü  olay anılmaya başlanmış. Bu anma törenlerinde  günün ortasındaki ayin sırasında tavandan, karı temsil eden beyaz gül yaprakları atılılıyormuş gece yarısı yapılan ayinde ise itfaiye kilisenin önünde yapay kar makinesi ile kar yağdırıyormuş…

S. Maria Maggiore Kilisesi

Kilisenin içinde Napolyon‘un kız kardeşi Pauline Bonaparte‘nin mezarı var. Aynı zamanda 9. Papa Pius‘un diz çökmüş heykelinin arkasındaki sandıkta ise İsa’nın bebek karyolasının parçaları olduğu söyleniyor. Biz gittiğimiz de kilisede ayin vardı bu nedenle çok rahat dolaşıp fotoğraf çekemiyoruz ama ayinin bir kısmında Halaluya diye bağırmaya başladıklarında onlara eşlik ediyoruz. Ayin sonunda Peder ayine katılanların ağzına bir parça ekmek veriyor, sanırım bir şekilde kutsanmış oluyorlar böylece…Etrafa bakınmaya devam ediyorum, kilisenin tavanı inanılmaz güzellikte altın sarısı süslemelerle kaplı iki şapeli arasında büyük sütünlarla ayrılmış bir  bölümü var burada kilise sıraları var orada oturup dua edebiliyor gelenler.

S. Maria Maggiore Kilisesi

Duvarlardaki heykeller ve  süslemeler göz alıcı güzellikte. Sürekli yukarı bakmaktan mı içerinin havasından mı bilinmez ama bir süre sonra insanın başı dönüyor. İçeride uzun bir süre zaman geçiriyoruz daha sonra kilisenin önünde mermer merdivenlerde oturup etrafı seyrediyoruz. Hemen önümüzdeki meydanın adı Piazza Dell Esquilino, burada ortasında fıskiyesi olan  bir havuz var. Havuzun kenarında bir sürü güvercin su içiyor ve hemen arkasında ise büyük bir mermer parçasının üstüne oturtulmuş sütun var bu sütunun üstündeki siyah heykelde kucağında sanırım İsa bebek olan Meryem tasvir edilmiş.  Havuzun basamaklarında turistler oturmuş  bizde durup kiliseyi seyrediyoruz ve  burada fotoğraf çekiyoruz.

Piazza Della Repubblica

Güneş biraz sonra batacak ve ben hava kararmadan önce Piazza Della Repubblica‘ ya (Cumhuriyet Meydanı) gitmek istiyorum. Via Torino‘dan yürüyerek bu meydana çıkıyoruz. Bu arada Via İtalyancada cadde, Piazza ise meydan anlamına geliyor.  Bu terimleri çok sık duyacağınızdan önceden bilmekte fayda var. Aklıma geldikçe diğer terimleride yazmaya çalışacağım. Repubblica meydanı yarım kavis şeklinde iki büyük binadan  ( ki bu binalar otelmiş kitapta öyle yazıyor ) oluşan bir yer diyebiliriz. Her zaman ki gibi ortasında havuzu, fiskiyeleri olan çeşmesi de mevcut. Bu çeşmenin adı Fontana delle Naiadi,  içinde ağzından sular fışkıran deniz canavarları, su perileri olan heykeller var. Hava biraz kararmaya başladığından ışıklar yanıyor ve havuzun aydınlatmasıyla bu heykeller daha da korkunç görünmeye başlıyor.  Havuzun çevresinden dolaşan arabalar burada bir trafik yaratıyor ama otellerin dış cephe ışıklandırması sayesinde ortam  çok daha güzel görünüyor. Sokaklar, binalar gerçekten çok güzel ışıklandırmış insanlar bu renkli ortamda birbirlerine gülümseyerek bakıyorlar.

Santa Maria Degli Angeli

Havuzun kenarında oturup etrafa bakıyorum, yolun karşısında Santa Maria Degli Angeli bazilikası gözüme çarpıyor bende o tarafa doğru yürüyorum. Michelangelo, ölmeden 1 sene önce 1563 senesinde Diocletian hamamlarının kalıntıları üzerine bu kompleksi tasarlamış içinde bir de güneş saati  mevcut, özellikle öğle vakti gün ışığı tam saatin üzerine geldiğinde güneş saati en güzel şekilde görülüyormuş. Biz oraya vardığımızda maalesef kapıları kapanmıştı oysaki içeri girip görmek istediğim önemli yerlerden biriydi. Burayı da gördükten sonra çok yorgun olduğumuz için geri dönmeye karar veriyoruz geldiğimiz sokaklardan geçiyoruz.

21:00 Yol üstünde bir dondurmacı görüyoruz bar sandalyeleri dondurma külahı şeklinde içinde çok sevimli, içeride ise onlarca çeşit dondurma var. Dondurmalar külah yada ufak kaplarda satılıyor 2-5 euro arasında fiyatları değişiyor. Kurabiyeli, şeftalili, kivili, muzlu, sütlü, kavunlu ve aklınıza gelecek bütün meyvelerden yapılmış ve inanılmaz lezzetli. Bu dükkanda yediğim dondurmanın tadını diğer dükkanlarda bulamadım maalesef. Yüzlerce çeşit dondurma Roma’nın sokaklarında karşınıza mutlaka çıkacak. Blue Ice’da bunlardan en meşhuru, bana göre ise ilk yediğimiz yer en güzel dondurmayı yapan yerdi. Dondurmamızı yerken yol üstünde sahaflar görüyoruz, kitap bakmak için yaklaşıyoruz ama Adult içerikli yayınlar görüyoruz, insanlar çok rahat alıp inceleyip yerine koyuyorlar. Biz yeniden S. Maria Maggiore kilisesinin önüne geliyoruz bu arada akşam olmuş hava oldukça kararmış durumda. Sokaklar birden tenhalaşıyor, Roma ve hırsızlık konusunda çok şey okuduğum için çok fazla oyalanmadan biraz daha fotoğraf çekip otele dönüyoruz.

Diğer  roma yazılarımı ise bu linklerden okuyabilirsiniz.

  http://gezente.com/gladyatorlerin-arenasi-collessiumdayiz/

  http://gezente.com/3gun/

http://gezente.com/vatikan/

The post Roma Che bella Citta ! first appeared on Gezente.com.