Eskihisar-Topcular Feribotu

1 hafta kadar önceden nereye gitsek diye düşünüp arkadaşlarımızın da bizim de çok merak ettiğimiz İznik‘e uğrayıp oradan Bursa’ya geçmeye karar veriyoruz. Tura rehberlik edeceğimden tüm güzergah, gezilecek, yemek yenilecek yerler gibi detayları planlamak benim görevim. Bu görevi büyük bir zevk ile yaptığımı söyleyebilirim. Sanırım gezme fikrinde en büyük heyecanı planlamayı yaparken yaşıyorum, yeni yerler keşfetmek, yeni yemekler tatmak benim için tarifi mümkün olmayan bir zevk. Hazırlığımızı ve planlarımızı yapıp Pazar sabahı saat 06:00’da arkadaşlarımızın da gelip bizi almasıyla yola çıkıyoruz. Rotamız ilk önce Eskihisar feribotu oluyor. Yaklaşık 1 saat sürecek bir yolculuktan sonra Feribota geliyoruz, gemiyi beklerken bir görevli bize yeni başlayan bir uygulamayla eskiden yaklaşık 50 dakika süren yolculuğun artık 20-25 dakika arasında sürdüğünü ve gidiş dönüş alınırsa %33 indirimli İstanbullines ile geçebileceğimizi söylüyor. Biz de 100 TL ödeyerek gidiş dönüş biletimizi alıyoruz. ( Tek yön 60 TL )

Eskihisar-Topcular Feribotu

Yolculuk sırasında bir kamera bize yaklaşıyor ve röportaj yapmak istediğini söylüyor. Uyku mahmurluğunda olan bizler pek röportaj yapmak istemiyoruz ama bir arkadaşımız röportaj yapabileceğini söylediğinden ve onunla konuşuyorlar. Sorular eski feribot ile yenisi arasındaki farklar, nasıl bulduğumuz vs yönünde oluyor. Yolculuk çok kısa sürüyor ve hızla karşıya geçiyoruz. Topçulardan sonrası zaten benim doğduğum yer olan Yalova olduğundan benim için çok kolay oluyor. İlk önce Yalova- Çiftlikköy sahilindeki ailemin evine uğruyoruz zaten yolumuzun üzeri olduğundan kısa bir mola iyi geliyor hepimize. Evimizin güzel bahçesinden babamın yetiştirdiği muhteşem çileklerinden topluyoruz. Mis gibi çilek kokusu eşliğinde yolumuza Orhangazi yönünde devam ediyoruz.

Gelincik Tarlası

Burada İznik yoluna giriyoruz ve zeytin bahçeleri arasında yolculuğumuz devam ediyor. Yolculuk sırasında zeytin ağaçları altında gördüğümüz gelincikler kısa bir mola vermemize neden oluyor. Hem arkadaşlarımızın gelincik çayı yapma arzusu hem de kıpkırmızı bir tarlaya girip gelincikler arasında muhteşem fotoğraflar çekilmek gezimizin en sevdiğimiz kısmını oluştuyor. Gelincik tarlaları arasındaki molamızdan sonra yeniden yola koyuluyoruz, İznik’e yaklaşırken ben de arkadaşlarımıza İznik’in tarihinden bahsediyorum. (Yalova-İznik arası yaklaşık 1 saat sürüyor)

Gelincik Tarlası

İznik ismi eski Nikea‘dan geliyor, Rumca adın önüne ‘sur içi’ anlamına gelen ‘is’ adı getirilip İsnikea adına oradan da İznik adına dönüşüyor. İlk yerleşim MÖ 2500 yıllarına kadar uzanıyor. Nikea adı ise şurdan geliyor; Makedonya İmparatoru Büyük İskender‘in generali Antigonus şehre önce kendi adını veriyor. İskenderin ölümünden sonra Antigonus ile general Lysimakhos arasında bir savaş yaşanıyor ve bu savaşı Lysimakhos kazanıyor ve o da kente kendi eşinin adı olan Nikaia’nın adını veriyor. Bir süre Bithynia krallığının başkentliğini yapan kent daha sonra Roma’nın önemli bir şehri olarak varlığını sürdürüyor. Romalılar şehri aldıktan sonra depremde yıkılan binaları onarıp şehri 4 ana 12 tali kapısı olan 4970 m lik surlarla çevreliyorlar.

İstanbul Kapısı-Surlar

Hıristiyanlık için çok önemli bir dini merkez olan İznik, havarilerden Petrus‘un çabalarıyla bu din ile tanışıyor. 325 yılında 1. Konsül İznik’te Senatus Sarayında  toplanıyor, İmparator 1. Konstantin‘inde bulunduğu toplantıda alınan kararlara Nikaia Kanunları adı veriliyor. Burada tartışılan en önemli iki konu İskenderiye‘li din adamının görüşü olan Hz İsa‘nın sadece bir insan olduğu ve Tanrı’dan dünyaya gelmediğidir. Piskoposlar bu teze şiddetle karşı çıkıyor ve bugünde kabul edilen Hz İsa’nın Tanrı’nın oğlu olduğu tezi kabul görüyor. Daha sonra 7. Konsül‘ünde toplanıldığı yer olan İznik’te alınan diğer önemli karar ise resim ve heykel üzerindeki yasakların kaldırılması yönünde oluyor.

İstanbul Kapısı ve kabartmalar

İstanbul Kapısı üzerindeki kabartmalar

İznik’in tarihi ile ilgili anlatılacak o kadar çok hikaye var ki hepsini burada anlatmam mümkün olmadığından kısa bir tarih bilgisinden sonra İznik’e tarihi surların İstanbul kapısından girerek devam ediyoruz.  (Haritada Güneyde 6 nolu yer). Harita işe yarıyor İznik’e gidecekseniz bir çıktısını almanızı öneririm. Zira Turizm İnfo içini örümcekler bağlamış belli ki orada kimseler yok bu şehir haritasından bulmak sıkıntı yaratabilir.

İznik kültür haritası

İznik’in sembolü olan tarihi kapılar aslında Roma İmparatoru Vespasianus ve Titus dönemlerinde 69-81 yılları arasında yaptırılmış. Ayakta kalabilen kapılar Yenişehir kapısı, İstanbul kapısı, Lefke kapı. Göl kapı ise yıkılmış durumda maalesef. Kapılar Roma mimarisinin tipik örneklerinden olup aslında Zafer takı olup surlarla birbirine bağlanmış.

İstanbul Kapısı

İstanbul Kapısı

İstanbul kapısı ve surları kenarında fotoğraf çekip çok sevimli bir yavru köpeği sevdikten sonra Atatürk Caddesi’nde arabayı park ediyoruz. Gezmeye Kuzey tarafından 1. Murat Hamamı ya da Meydan Hamamı olarak bilinen restorasyonu yeni yapılmış hamamdan başlıyoruz. Hamama girmeden merdivenlerden indiğimiz de ise bir çok çini süslemeciliği ve satışı yapan dükkan ile karşılaşıyoruz.

İznik Çinileri

İznik Çinileri

Çeşit çeşit çiniler yüzükler, kolyeler, bileklikler arasından beğendiklerimizi alıyoruz.  Fiyatlar ise yüzükler 5-10 TL,  bileklikler 5 TL, çinili çerçeveler ise 45TL den  başlıyor ve 300 TL  üzerine dek yükseliyor. Bir kaç tane alırsanız indirim yapılabiliyor. Buradan sonra biz başka bir yerden 45 tl olan çinili çerçevelerden 30 TL ye buluyoruz. 2 adet alana 25 TL de oluyor. İlk gördüğünüz yerden almak konusunda acele etmeyin. Ama fiyatları da aklınızda tutarak gerekirse sonradan dönüp alın zaten şehir çok ama çok küçük olduğundan yürüyerek bu dükkanlara ve tarihi yerlere ulaşmanız mümkün oluyor…

1. Murat (Meydan) Hamamı

1. Murat Hamamı (Meydan Hamamı) Atatürk Caddesi üzerinde bulunuyor ve  İznik’teki en büyük 3 hamamdan biri. 14 yy sonları ile 16 yy başları arasına tarihleniyor. Çifte hamam planındaki yapının sıcaklık bölümü malakari bezemeli. Hamam tuğla taş duvar tekniği kullanılarak yapılmış.

1. Murat (Meydan) Hamamı

İçeri girdiğimiz de ilk bölümde bir küçük süs havuzu var eski hamam restore edildikten sonra bana göre pek bir şey kalmamış içinde ikinci kısımda ise hamamın içinde ne aradığını çözemediğim İznik şehrinin tarihi yerlerini içeren maket İznik şehri var. Maket şehre bakıp nerede olduğumuzu nereye gideceğimizi belirliyoruz.

1. Murat Hamamı Panaromik

1. Murat (Meydan) Hamamı

Dışarı çıkıyoruz, hamamın girişinde yan tarafta MS 1 ile 2. yy arasında tarihlenen Roma yolu kalıntıları bulunuyor. Ondan da geriye pek bir şey kalmamış.

Roma Yolu

Hamamın bahçesi ise çay bahçesi olarak kullanılıyor, çini satan dükkanların ortasında masalar var ağaçların altında bir şeyler atıştırabiliyorsunuz.

Çay Bahçesi

Sıradaki durağımız ise Hacı Özbek Cami, buraya çınar ağaçlarıyla dolu bir yoldan gidiyoruz. Şehirdeki yollarda onarım yada kazı çalışması olduğundan şehir toz toprak içinde.

Tarihi Çınar Ağaçları

 Hacı Özbek Cami 1333 yılında İznik’te inşa edilen en eski Osmanlı Camisi. Üstü 8 m çapında kiremit kaplı bir kubbe ile örtülmüş, minaresiz ve kare planlı  halk arasında Çarşı Cami olarakta biliniyor. Yapımında kesme taş ve tuğla kullanılmış. Cami içine girmiyorum ama eşim bakıyor, içerisi oldukça sade ve gösterişsizmiş.

Hacı Özbek Cami

Osmanlının en eski camisi olması benim oldukça ilgimi çekiyor, restorasyon sonrası durumu oldukça iyi görünüyor ama benim  ülkemizde yapılan restorasyonlara karşı bir antipatim var, biz de restorasyon anlayışı kırık dökük yerlerin arasını harçla doldurmak ve her şeyin üzerine sıva çekmek. Bu sıva olayına acayip karşıyım tamam binayı onar ama bırak eski halini korusun ilk yapıldığı zamanki taşı, tuğlayı işlemeyi görelim her şeyin üzerini kapamaya öylesine alışkınız ki bu durum oldukça üzücü benim için. Yurt dışında ise restorasyona çok daha fazla önem veriliyor ve aslına uygun olması için tonla para dökülüyor bu da turisti çekiyor ve ülke para kazanıyor. Yatırımı doğru yapmanın ülke geleceğine etkisi çok büyük. Belki de okuduğum bölümün de etkisiyle turizm benim için önemli, doğru yapmadığımız içinde çok üzülüyorum ama en çok tarihimizi yok etmeye bu kadar meraklı olduğumuz için üzülüyorum. İstanbul içinde bile bir çok yerdeki tarihi binalar doğru bir onarım sürecinden geçmiyor kötü ve basit bir görüntü ortaya seriyor. Bu konudaki serzenişlerimden sonra Çinili cami yada Yeşil Cami olarak ta bilinen İznik’in en güzel Camisi’ni görmek için yolumuza devam ediyoruz.

İznik gezimizin ikinci yarısını ise bir sonraki yazımda paylaşacağım. Anlatılacak o kadar çok şey var ki hepsini tek bir yazıya sığdırmak mümkün olmuyor. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere…

gezente.com@gmail.com dan bize ulaşabilirsiniz..

The post İstanbul’dan İznik’e yolculuk../ Part I first appeared on Gezente.com.

Nihayet uzun zamandır hayalini kurup plan yaptığım Paris’in sokaklarına çıktım diye düşünüyorum. Zafer Tagı altında dolaşıp fotoğraf çekiyorum. Bu anıt hakkında biraz tarihi bilgi de verelim; Arc de triomphe de l’Étoile  adıyla da anılan Zafer Tagı,  l’Étoile (Yıldız) olarakta bilinen  Charles de Gaulle’ün ortasında yükseliyor. Bu devasa anıt eski Roma zafer kemerleri model alınarak  Napolyon döneminde Fransa ordusuna ithafen yapılmış.

Anıtın inşasına 1806 yılında başlanılsa da açılışı 1936 yılında yapılmış. Anıtın üzerinde gördüğümüz 660 isim ise o dönemin savaşlarına katılan generallerin adı.

Anıtın dış yüzeyindeki rölyeflerden Şanzelize Caddesine bakan François Rude‘ün Marsilya adındaki rölyefi en çok beğenileni olsa da anıtın ayaklarının yan caddeye bakan kısmındakileri ben daha çok beğendim. Anıtın hemen altında ise ilk yakıldığı tarih olan 1923’ten beri sönmeyen bir  ateş ve bir mezar taşı var.

Burası ise savaşta ölen adı belli olmayan askerlere adanmış olan Meçhul asker mezarı. Mezarın etrafında güzel çiçekler ve karşılarında saygıyla duran insanları görmek şaşırtıcı olmasa gerek. Yeniden Metro geçidine iniyoruz, burada yürürken duvarlarda Zafer Tagı’nın tarihçesini anlatan yazılar görüyorum. Biraz burada durup okuduktan sonra Şanzelize Caddesine çıkıyoruz.

Avenue des Champs-Élysées bizim deyişimizle Şanzelize Caddesi Paris‘in ve belki de dünyanın en ünlü caddesi ya da caddelerinden biri. 1600’lü yıllarda tarla olan bu alan 1616 yılında kenarına ağaçlar dikilerek bir cadde haline gelmiş ama bugünkü halini alması 1900’lü yıllara kadar sürmüş, bu süreç içinde sürekli gelişmiş. Şanzelize caddesinin en güzel yanlarından biri olan sokak lambaları 1838 yılında Alman asıllı Fransız mimar Jacques Hittorff tarafından tertip edilmiştir. Cadde Zafer Tagı’ndan başlayarak dümdüz Place de la Concorde‘a kadar devam ediyor. İki yanında da dünyanın en ünlü mağazaları bulunan cadde sokak sanatçıları ve dansçıların da gözde mekanlarından biri.

Louis Vuitton mağazasını görmemek mümkün değil. Önünde uzun bir kuyruk olan mağazaya bakmak istesem de kuyruk yüzünden kaybedeceğim zamanı düşünerek vazgeçiyorum.

Şanzelize Caddesinde alışverişe birazda olsa merakınız varsa kendinizi kaybedebilirsiniz. Ben bile bazı mağazalara bakmaktan kendimi alamadım. Cadde boyunca yürürken bir grup öğrenci ve savaş gazilerinin geçit törenine, yüzleri boyalı bir grup taraftarın ilginç tavırlarına denk geliyoruz. Fotoğraf çektiğimi görenlerden biri gruptan ayrılıp bana poz bile veriyor.

Biraz yürüdükten sonra bir grup dansçının şov yaptıklarını görüp izliyoruz. Aralarına küçük bir çocukta alan bu rap grubu oldukça ilgi topluyor. Bir süre durup izliyoruz, gruptan biri zor hareketler yapıyor ve küçük çocuktan bunu taklit etmesini istiyor. Çocukta oldukça cool tavırlarla diğerinin hareketlerini yapmaya çalışıyor ama zaman zaman kendi tarzını kullanarak seyredenlere dönüp alkış istiyor bizde çok eğleniyoruz. Bu  gösterinin Videosunu buradan izleyebilirsiniz.

Şanzelize Caddesinde yine çok ünlü bir yere geliyoruz. Lido Show genellikle Paris’e tur ile gelenlere extra olarak sunulan bir seçenek. Lido Show oldukça renkli kostümleriyle dansçıların gösterilerini sergiledikleri bir yer. İçeri girmek için önceden rezervasyon yapmakgerekiyor. (Reservation@lido.fr mail adresinden ya da buradan kendilerine ulaşabilirsiniz.)

Biraz pahalı bir yer olduğunu söylemeden geçemeyeceğim ve fiyatlar şov’un saatine göre de değişiyor. Başlangıç, ana yemek, tatlı ve yarım şişe şampanya 160 Euro, yanında dans şovunu da izlemek var tabiki. Bu fiyatlar 300 Euroya kadar çıkıyor. Yok yemek almıyım derseniz de 95 Euro’dan, 150 Euro’ya kadar değişen fiyatlara şovu izlemek mümkün.  4 ile 12 yaşındaki çocuklar için 100 Euro ödüyorsunuz. Çocuktur anlamaz bedavadan girsin diye anlayış yok maalesef. Fiyatların pahalı oluşu nedeniyle merak ettiğim ama girmediğimiz bu mekandan bir broşür alarak kapıdaki iki siyahi korumadan da tırsarak çıkıyoruz. Kendileri gözüme pek bi korkutucu göründüler de…

Yol üzerinde gördüğüm bir büfeden bir kaç hediyelik eşya alıyorum. Burada yada Paris’in başka bir yerinde Eyfel anahtarlığı görürseniz almayın. Örneğin bu büfede tanesi 1,20 Euro olan anahtarlığın, Montmartre de 4 adedine 1 Euro ödeyerek sahip olabiliyorsunuz. Şanzelize’den anahtarlık almıyorum ama hoşuma giden Paris temalı küçük bir tepsi, 2 adet Amerikan servisi, kartpostallar almadan da geçemiyorum. Evet hepsi Montmarte tepesinde daha ucuza var buradan almadığınız şeyleri orada daha ucuza bulmak mümkün. Kendinizi frenlemeye çalışın, alış veriş yapmak virüs gibi hızla büyüyerek vücudunuzu sarabiliyor.

Yol üzerinde bir sokakta karşımıza çıkan bu arabayı daha sonra bir fotoğrafta gördüğümde gülümsüyorum. Arkasında 20 dakikası 89 Euro’ya yazıyor. Eşim arabayı gördüğünde yakınlaşsa da fiyatı görünce aniden uzaklaşıyor nedense.

Yol boyunca Zara, HM mağazalarını ve tanıdık bir çok mağazayı görüyoruz. Ürünlerde, Türkiye’dekinden farklı çok ilginç yada şahane şeyler yok maalesef ama o kadar çok ünlü mağaza var ki mutlaka kendinizi birinin kapısından içeri girerken bulabilirsiniz. Şanzelize, Parizyenlerin olduğu kadar dünyanında rağbet ettiği oldukça popüler bir cadde.  Her milletten birilerini bulmak mümkün. Parisliler ise köpekleriyle dolaşarak caddenin tadını çıkarıyor. Paris’te olmak Şanzelizenin havasını solumak güzel bir duygu. Gezeceğimiz çok yer var ve ben burada olduğum için çok mutluyum. C’est la vie! (Hayat Budur!) diyorum, C’est la vie!…

gezente.com@gmail.com’dan veya facebook sayfamız dan bana mesaj atarak ulaşabilirsiniz.

Fotoğraflar için OBJEKTİFİMDEN sayfasına git…

The post C’est la vie! Paris’te Şanzelize Caddesindeyiz… first appeared on Gezente.com.