Eylem dışında da konuştuğumuz Fransızlar hep Taksim‘deki olayları sordu bize, aynı şey Amsterdam‘da da başımıza geldi. Türk olduğumuzu söylediğimizde ilk söyledikleri şey Taksim’ deki direniş ve yaşanan olaylardı. Bir çoğu sandığımızın aksine Türkiye ile çok ilgili hatta bilgililer.

Çok fazla gazete Türkiye’nin aksine, manşetine Taksim Gezi Parkı‘nı taşımıştı. Kahvaltıda, yemekte, sokakta gazetelerde bir şekilde hep karşımıza Taksim haberleri çıktı, insanlar gerçekten konuya çok ilgiliydi.

Masumlar Çeşmesi etrafındaki gösteri oldukça renkliydi, binaların camlarında, pankartlarda, çocukların ellerinde, sokaklarda Türk Bayrağı asılmış ve çeşitli sloganlar yazılmıştı.

Ülke sınırları dışında bir eyleme katılmak bizim için oldukça güzel bir deneyim oldu. Desteğe devam Diren Gezi Parkı…

The post Paris’ten Gezi Parkı için destek verdik.. first appeared on Gezente.com.

Hamdım, Piştim, Yandım Mevlana’nın sevdiğim bir sözü, binanın Mevlana’nın torunu tarafından yaptırılmış olması ve hatta üstüne defalarca yanması aklıma bu sözü getirdi. Bir nevi küllerinden yeniden doğan Anka kuşu gibi bina da defalarca yangın, deprem gibi afetlere maruz kalmış ve yeniden yapılmış, kaderine inat hala dimdik ayakta duruyor…

Restorasyonlar sırasında ise bir çok süs eşyası, toprak kaplar ve mutfak araçları bulunmuş ve Mevlevihane’nin çeşitli odalarında sergileniyor. Her ayın ilk ve son Cuma günü ve Cumartesileri  de semah gösterileri düzenleniyor. Daha önce izlemediyseniz sizin için güzel bir deneyim olacaktır. Bu fotoğrafta da semah gösterilerinin yapıldığı bölüm var, semah gösterilerinde önce siyah pelerinleri üzerlerinde gelen Semazenler saygı gösterisi olarak hocalarının elini öptükten sonra Semah‘a başlıyorlar. Bu gösteri müziğiyle disipliniyle gerçekten insanı içine çeken ve derin bir huzur duymanızı sağlıyor.

Ben yıllar önce Kapadokya‘da ilk izlediğimde çok  etkilenmiştim. Mevlevihane  bugünkü halini Sultan III. Selim’in gerçekleştirdiği yenileme sonrasında almış. Mevlevihaneyi oluşturan yapılar da 19. yüzyıl içinde son şeklini almış. Başından bir çok felaket geçen bu güzel bina nihayetinde bu haline kavuşmuş.

Biz gittiğimizde maalesef sadece içini dolaşabildik, Semah gösterisi yoktu. Üst kata çıktığımda ise orada ebru sanatından örnekler, ve çeşitli eşyalar gördüm.

Farklı bir şey yapmak isterseniz sizde gidip Mevlevihane’yi gezebilir ve Semah gösterisini izleyebilirsiniz. Daha fazla fotoğraf için ise Objektifimden linkine tıklamanız yeterli.

 Fotoğraflar için OBJEKTİFİMDEN sayfasına git

The post Hamdım, Piştim, Yandım; Galata Mevlevihanesi first appeared on Gezente.com.

Bu protesto aslında 5199 sayılı yasada yapılan değişikliklerin hayvanlar için korumadan çok  toplu kıyıma yol açar bir hale gelmesi nedeniyle yapıldı. Yasa hakkında internette detaylı bilgi ve haber yer aldığından dolayı burada detaylara girmeyeceğim. Bugün uzun uzun yazı yazmak yerine bir değişiklik yapıp sadece yürüyüş sırasında çektiğim fotoğrafları yayınlayacağım. Fotoğrafların sadece bir kısmını sayfada toplu halde paylaşacağım. Büyük boy hallerine ve daha çok fotoğrafa Objektifimden sayfasından ulaşabilirsiniz. Bugünümüzde böyle geçti..

Fotoğraflar için OBJEKTİFİMDEN sayfasına git…

The post Ölüm Yasasına Hayır Dedik… first appeared on Gezente.com.

Sanatçının web sayfasından aldığım bilgilere göre 2012 Avrupa Futbol Şampiyonası’nın maçlarının bir bölümü Polonya’da oynanacak. Bu sergide aslında uzun soluklu bir projenin ilk adımı oluyor. Bir Aynada İki ülke: Türkiye ve Polonya  projesinin ilk kısmı “Top Polonyada dört köşe”. Top yuvarlık mı orada dört köşe mi gidip görmeniz için bir neden daha. Sergi kısa süre için bu açık alanda bulunacak çok fazla zaman kalmadığından İstiklal’de dolaşırken kendinizi Polonyada bulmak isterseniz bakmanızı tavsiye ederim. 10 Hazirana kadar açık olan bu sergi ve sanatçı hakkında bilgi almak için web sayfasına bakabilirsiniz. Burada bir çok çalışması hakkında bilgiler var.

Fotoğraflar arasında tamda kendimi başka diyarlara ışınlamışken birden bire etrafımı pankartlar, kameralar ve bir grup gösterici sarıyor. Kürtajın yasaklanması protesto eden göstericiler sloganlar ve pankartlar eşliğinde seslerini duyurmaya çalışıyorlar. Taksim meydanı bu tip gösterilere oldukça alışkın, her konuda eylem yapan insanları burada sıkça görmek mümkün. Herkes savunduğu davanın haklılığını duyurma çabası içinde, en azından fikirlerini savunabilme cesareti gösterdiklerinden dolayı onları destekliyorum. Grubun etrafını sarmış bir grup fotoğrafçı ve basın mensubu da buradan bir haber çıkarma peşinde. Pankartların yaratıcılıkları her zaman çok hoşuma gitmiştir, dövizlere yazılan yazılar aslında ayrı bir yaratıcılık gerektiriyor.

Keskin, ucu sivri kelimelerle bir ok gibi hedefi on ikiden vurmak tamda yapmak istedikleri şey aslında. Bir zamanlar okuduğum bir kitapta yazan bir cümleyi hatırlıyorum “kelimeler birer ok gibidir bir kaçını bir arada fırlattınmı biri mutlaka hedefini bulur” diyordu. Yazarı Amin maalouf olabilir  ama hiç emin değilim. Hükümetin yeni yasasına karşı halk kendi sözlerini burada haykırıyor birilerinin duyma ümidini taşıyarak. Grup kısa bir açıklama yapıyor, bir süre kendilerini izliyor o sırada bir kaç fotoğraf çekiyorum. Aslında bir ara bu tip bir gösteride bir süre kendileriyle sohbet edip onların ağzından birşeyler de yazmak istiyorum ama bugün malesef buna vaktim yok. Pankartların arkasında Polonya fotoğrafları orada öylece duruyor, sanki biz bunlara kendi ülkemizden de alışkınız der gibiler.

Polonya manzaralarını ardımda bırakıp yürümeye devam ediyorum. Yunanistan İstanbul Başkonsolosluğu Sismanoglio Megaro binasında başka bir sergiye daha rastlıyorum. Yunanlı iki sanatçının Achille Samandji ve onun eserlerini derleyen damadı  Eugene Dalleggios’un gözünden İstanbul’un aslında hiç bilinmeyen sokaklarını ve orada yaşayan halkın günlük yaşamından bazı anların çarpıcı bir şekilde görebilirsiniz. Achille Samandji 1870′de İstanbul’da doğar aslında saray fotoğrafçısıdır ancak onun asıl ilgisini kimsenin gidip çekmediği fakir bölgeler çekmiştir. Bu bölgelere sıklıkla gider, halka karışıp onların çoğu dramatik anlarını, yıkılmış binalarını, taşmış dere yataklarına kurulu evlerin fotoğraflarını çeker. Sanatçı kimbilir hangi nedenlerle aşığı oldu kenti; İstanbul’u 1936′da terkeder. İki bölümden oluşan bu sergide aynı zamanda Eugene Dalleggios’un da fotoğrafları var. İstanbuldaki eski mahalleleri, sadece 2 sene faliyet gösteren ama sonra çevre halkının tepkisiyle yıkılan kiliseyi ve onlarca hikayesiyle eski İstanbulu görmek isterseniz sergi 20 Hazirana kadar ücretsiz olarak ziyaret edilebilir.

Fotoğraflar için OBJEKTİFİMDEN sayfasına git…

The post Pankartların arasında bir sergi “Top Polonya’da dört köşe” first appeared on Gezente.com.