Saint Michel Metro Durağı

Ayrıca bu bölge yeme içme konusunda oldukça zengin bir çok restorant bu bölgede bulunuyor. Özellikle Atilla İlhan‘ın sevgilisi Maria Misakkian ile buluştuğu söylenen  Depart Cafe tam çeşmenin karşısında bulunuyor. Çeşme 1858-1860 Yılları arasında Mimar Gabriel Davioud tarafından yapılmış çeşme dediğime bakmayın burası bir binanın yan cephesini boydan boya kaplayan bir yer, buna benzer bir çeşme Roma‘da La fontana Di Trevi bizim deyişimizle ise Aşk Çeşmesi bulunuyor.

Saint Michel Çeşmesi

Çeşmenin yapımında dokuz heykeltraş bulunmuş, çeşme melek Michael‘in şeytan ile mücadelesini anlatıyor. Kanatlı ejderha heykellerini   Henri Alfred JACQUEMART kendisi aynı zamanda D’Orsay müzesi bahçesindeki su aygırını yapan kişi. Anıt çeşmedeki rölyefler Noémie Constant  tarafından yapılmış. Çeşmenin ortasındaki ana figür, St Michel’in şeytanı yendiği sahnenin heykelini yapan Francisque-Joseph DURET. Bu heykelin üzerinde edurduğu kaya Félix Saupin tarafından yontulmuş.

Saint Michel Çeşmesi

Saint Michel Çeşmesi

Saint Michel Çeşmesi

Çeşme Parislilerin buluşma noktalarından biri, herkes burada birilerini bekliyor bir çok noktaya olan yakınlığı sebebiyle de buluşmak için mantıklı bir yer. St. Michel çeşmesinin solundan giden yol Lüksemburg Bahçesi ve Panthéon tarafına çıkıyor, yol üstünde de  orta çağ müzesi Musée de Cluny var. Sağdan giden yolsa Odéon‘a, oradan da Saint Germain Bulvarı‘na kadar uzanıyor. Burası çok merkezi bir nokta olduğundan çeşmede oldukça popüler. Bölgede bolca restoran ve bar bulunduğundan tam bir turistik cazibe merkezi. İstediğiniz fiyatta mekanlar bulmanız mümkün. Notre Damme’a kadar gelmişken Saint Michel çeşmesini görmeden dönmeyin derim. Paris’in her sokağında ayrı bir sanat eseri görmek mümkün. Biz de biraz burada fotoğraf çektikten sonra çok acıktığımız için yeme yemek üzere Atilla İlhan’ın şiirlerine mal olmuş Depart Cafe’de soluğu alıyoruz. Bir sonraki yazımda orayı anlatacağım şimdilik görüşmek üzere…

The post Saint Michel Çeşmesi first appeared on Gezente.com.

Sainte Chapelle

Sainte Chapelle

Sainte Chapelle

Sainte Chapelle

Buraya kutsal kilise denmesinin sebebi İsa‘nın çarmıha gerildiğinde O’na Hristiyanların kralı denmesinden dolayı,İsa ile alay etmek için başına taktıkları dikenli tacın eskiden burada sergileniyor olması. Kutsal hazineleri Kudüs’ten önce Bizans’a gelip İstanbul’da saklanıyormuş ama daha sonra Osmanlılar İstanbul‘u fethedince Hristiyanlık dininin merkezinin de batıya kayması ile kutsal hazineleri buradan almış ve Fransa‘ya getirmişler. Burada 1248 yılında Paris‘in ilk ve tek iki katlı kilisesini inşaa etmişler. Uzun yıllar ikinci katında, kralların dua ettiği katta saklanan bu hazineler kilisenin daha sonra müze olarak kullanılmaya başlanmasıyla buradan alınarak Notre Damme kilisesine götürülmüş.

Sainte Chapelle

Sainte Chapelle

Sainte Chapelle

Sainte Chapelle

Sainte Chapelle

Sainte Chapelle

Vitraylarla bezeli kilisenin en güzel yeri, bu rengarenk vitraylara İncil‘den sahnelerin işlenmesiyle, her biri minik detaylarla dolu  farklı resimleri görmeniz ve işçilikleri bana göre.

İçeride vitraylar dışında tüm işlemelerin ahşap oyma sanatıyla yapıldığını görüyoruz. Heykeller ve bir çok detay ahşap oymacılığın güzel örneklerini sergiliyor. Sürekli yukarılara detaylara bakmaktan başınız dönüyor gerçekten. Vitraylara günün belli saatlerinde vuran ışıklar içeride tam bir renk cümbüşünü sahneliyor, bu kadar fazla detay ve güzellik ise kiliseyi mutlaka görmeniz gerekn yerler arasına sokuyor.

Sainte Chapelle

Sainte Chapelle

Sainte Chapelle

Gül penceresi dedikleri bu çiçek şeklindeki yuvarlak pencereler ve üzerlerindeki inanılmaz güzel vitraylar bu tür kiliselerde bakmayı en sevdiğim yerler oluyor. Buradan çok güzel ışık hüzmeleri içeri doluyor ve içeride ruhani bir hava oluşuyor. O zaman kendinizi birazda gerçek üstü bir atmosferde hissedebiliyorsunuz.

Sainte Chapelle

Sainte Chapelle

Saint Chapelle (Kutsal Kilise) aynı zamanda gotik mimarinin güzel bir örneği. İşlemeleri ile göz dolduran bu güzel kiliseyi isterseniz Marie Antoinette‘in de içinde tutuklu kaldığı Consiergerie‘nin bileti ile birlikte alabiliyorsunuz. İkili bilet daha indirimli oluyor. Bizim Consiergeri’yi görmek için zamanımız olmadığından tek bilet alıp Kutsal kiliseyi ziyaret etmekle yetiniyoruz. İçerisi karanlık olduğundan fotoğraf çekerken açık diyaframlı bir objektif kullanmanızda yarar var. Detayları fotoğraflarken epey oyalanıyoruz kilisenin içinde.

Sainte Chapelle

Sainte Chapelle

Sainte Chapelle

Sainte Chapelle

Yolunuz düştüğünde uğramanızı tavsiye edeceğim bu güzel kiliseden Notre Damme Kilisesi’sine gitmek üzere ayrılıyoruz. Bir sonraki yazımızda görüşmek üzere…

The post Sainte Chapelle (Kutsal Kilise) first appeared on Gezente.com.

Eiffel Kulesi’ne  otobüs ile 42, 69, 72, 82 veya 87 numaralı hatlar veya metro ile Bir Hakeim – RER: C: Champ de Mars durağından ulaşabiliyorsunuz.

Saat 11:00 gibi sıraya giriyoruz yaklaşık 30 dakika bekledikten sonra biletimizi alıyoruz. Bilet 14.40 Euro tutuyor bu asansör ile 2. ve 3. katları da kapsıyor. Biletin her katta bir parçasını keserek size veriyorlar, biletinizi atmayın en üst kata çıkmak için de sizden isteyecekler. Kuleye asansör ile çıkmayı tercih ediyoruz. Bileti aldıktan sonrada uzun bir süre bekliyoruz.  Çok uzun kuyruklar olabiliyor kuleye çıkmak için gruplar halinde alıyorlar. Biz gittiğimizde öğrenci grupları vardı ki kargaşayı tahmin bile edemezsiniz. Bu öğrencileri farklı bir kapıdan alıyorlar grup olarak gittiyseniz. Biz kuyrukta ufak bir zenci çocuk ile şakalaşarak zaman geçiriyoruz. Bu konuda eşim çok başarılı çocuklarla inanılmaz hızlı bir şekilde kaynaşabiliyor. Bir erkekten beklenmeyecek kadar iyi bu konuda

Eiffel için kuyrukta beklerken size birazda Eiffel kulesinin tarihinden bahsetmek istiyorum. Adını onu  inşa eden mühendis Alexandre Gustave Eiffel‘den alan kule  1887 ile 1889 yılları arasında Gustave Eiffel‘in firması tarafından Fransız Devrimi‘nin 100. yılı için yapılıyor. 3.000 işçi 26 ay boyunca çalışarak 18.038 demir parçasını 25 milyon perçinle bir araya getirerek 300 m yüksekliğinde  inşa ettikleri bu yapı 5 ay içinde milyonlarca kişi tarafından ziyaret edilerek kendi rekorunu kırıyor. Hiç ölüm vakası yaşanmamış olması bazı şeylerin kaderimizde olmadığını anlatmaya yetiyor sanırım. 20 yıl sonra sökülmek üzere tasarlanan bu yapı ilk başlarda Paris’in en yüksek yapısı olduğundan üzerine iletişim için antenlerin kurulmasıyla uzak yerlerle iletişimi sağladığından  sökülmekten kendini kurtarıyor. Bundan sonra da 7 yılda bir de boyanarak bakımı yapılıyor. Kulede daha sonraları meydana gelen intihar olayları nedeniyle 3. kat demir kafeslerle çevrelenmiş diğer katlara da demir parmaklıklar eklenerek bu durumun önüne geçilmeye çalışılmış. Yaklaşık 400 kişi ise bu parmaklıklardan önce intihar ederek yaşamına son vermiş.

Sıra bize geldiğinde görevli bir sonraki grupta alacağını söylüyor yaklaşık 15 dakikalık aralıklarla yukarı çıkartılıyoruz. Asansöre biniyoruz eski ve ilginç asansörü ile yavaş yavaş yukarı çıkıyoruz. İlginç olma kısmını da sanırım alttaki fotoğrafta görülüyor. Bir mekanist kuklası asansörlerin üzerine montelenmiş oldukça eğlendirici bir görüntü sunuyor biz yukarı doğru çıkarken. Aynı zamanda da Paris manzarası ayaklarımızın altına serilmeye başlıyor. Bu çok güzel bir duygu yıllarca fotoğraflara bakıp başkalarından dinlediğin ve kendince hayalini kurduğun bir yere gittiğinde o hayalin içinde artık kendini görebilmek ve gerçekle hayal arasında tuhaf bir mutluluk yaşamak. Hayatın bana verdiği en güzel hediye bu, hiç tanımadığım şehirlerde bana göre yeni ama aslında eski şeyleri keşfetmek. Gezilerin bana en ilham verici ve en ruhumu tatmin edici yanı bu oluyor benim için.

İkinci kata çıkıyoruz burada lokantada var içeriden yemek için bir şeyler alıyoruz. 2 sandviç, 1 patates kızartması ve kola için 12 euro ödüyoruz. Burası fotoğraf çekmek için daha uygun bir yer en üst kat gibi tel örgülerle çevrili değil. Fotoğraf çekecekseniz buradan sınırlama olmadan çekebilirsiniz. Bu arada meşhur bir hikaye var; İngiliz şair William Morris Eiffel’in karşıtı söylemlerde bulunan ve Paris’in silüetini bozduğundan bahsedip duran biridir ama her öğle yemeğini de Eiffel’in ikinci katındaki restoranda yemektedir. Bir garson kendisine efendim burası hakkında sürekli söylemlerde bulunup sevmediğinizden bahsediyorsunuz ama her gün buradasınız der. O da “Paris‘te Eiffel’i görmediğim tek manzaralı yer burası da o yüzden” der. Şimdilerde ise milyonlarca ziyaretçi Paris’in simgesi olan bu yapıyı görmek için bizim gibi kilometrelerce uzaktan buraya geliyor.

İkinci katta fotoğraf çekip yemek yiyerek dinlendikten sonra 3. kata çıkmak için asansörlere yöneliyoruz. 3. kata çıkarken yükseklik başınızı döndürmeye başlıyor, yükseklik veya kapalı alan fobiniz varsa bu asansörde çok zorlanabilirsiniz, belki de hiç çıkmassanız daha iyi. Ben yükseklik korkum olmasına rağmen az etkilensem de eşim hiç korkusu olmamasına rağmen daha çok etkilendi. Asansörden indikten sonra kulenin sallandığını farkettiğimde deprem oluyor zannedip paniklemiştim kısa bir süre. Bu durumun rüzgarlı havalarda çok daha fazla olacağını dikkate alarak rüzgar varken kuleye çıkmamanızı öneririm. Asansörden çıktığınızda kapalı bir bölgeye denk geliyorsunuz burada Eiffel ile ilgili resimler var ve her ülkenin başkentlerinin Eiffele olan uzaklığını gösteren bir çizelge var. Ankara 2607 km imiş

Zirvede hava daha da soğuk Haziran ayında gitmemize rağmen epey üşüyoruz ince bir ceket Paris’in havası için yeterli olmuyor maalesef. İçeride kapalı alanda biraz dolaştıktan sonra içeriden merdivenlerin bir üst kata daha çıktığını görüyoruz merdivenlerden yukarı tırmandığımızda ise terasa çıkmış oluyoruz. Burada kaç metre yükselikte olduğunuzu gösteren bir çizelge yapmışlar boy tablosu gibi genellikle yanına gidip fotoğraf çektirmek moda, bütün klişeleri yaptığımıza emin olduktan sonra terasın keyfini çıkarmaya devam ediyoruz. Bazı bölümleri tel örgülü bazıları ise açık olan bu bölümün etrafını gezerek bolca Panoramik Paris fotoğrafı çekiyoruz.

Panoramik Eiffel manzarası

3. kata çıkmak aşırı rüzgarlı havalarda yasaklanabiliyor, gittiğinizde kapalı olma ihtimaline karşı hava durumunu kontrol etmeyi unutmayın. Yaz aylarında Haziran-Ağustos arası 09:00 dan 24:00 e kadar yılın diğer zamanlarında ise 09:30 ile 23:30 arası açık olan Eiffel Kulesi’ni yılın her mevsimi izlemek ayrı bir keyif olsa gerek.

 Yeniden aşağı iniyoruz, birazda bahçesinde dolaşıp farklı açılardan da fotoğraf çekiyorum. Bahçede bir çok heykel ve havuz var, havuzun kenarında oturup etrafı seyrediyorum, bugün Eiffel Tower’ı son kez bu kadar yakından göreceğim için doya doya zaman geçiriyoruz.

Love me Seni kim sevmez ki Paris Eifel’in yanından yavaş yavaş uzaklaşıyoruz bugün gidip görmemiz gereken bir çok yer var. Dün gece ışık gösterisini beklediğimiz ve kuleye çıkmadığımız için yaptığım planların gerisinde kalıyorum. Bazı yerleri listeden çıkartmak benim için zor olsa da Paris’i en iyi şekilde gezip fotoğraf çekmek istiyorum. Sömestr tatiline girdiğimiz bugün herkese güzel tatiller dilerim. Paris’e yolu düşecek olanlara ise Paris’e bizden selamlar İyi tatiller…

The post Eiffel Tower’dayız../ Part 2 first appeared on Gezente.com.

Notre – Damme de Lorette Kilisesi

İsim benzerliği sizi yanıltmasın burası bildiğimiz Notre – Damme kilisesi değil. Hakkında çok az bilgi bulduğum ama yol üzerinde iken görülecekler listesine aldığımdan görmek istediğim de bir yer.  1823 yılında yapımına başlanılıp 1836 yılında yapımı tamamlanan Neoklasik tarza bir kilise. Bazı açılardan öneme sahip örneğin İzlenimci ressam Monet‘de burada Oscar Claude adıyla vaftiz edilmiş.

Notre – Damme de Lorette

Kilise hakkında girişte detaylı bir yazı yazıyor o da Fransızca olduğundan fazla bir bilgi edinemiyorum maalesef.  İçeri girmeden önce dışında biraz fotoğraf çekiyorum. Girişte 4 büyük sütun ile ihtişamını artırmış olan kilise içeride ise oldukça sade bir görünüme sahip. Tavanda altın varak kullanılmış olması bu sadelikle biraz tezat gibi dursa da kiliseye hoş bir atmosfer katıyor.

Notre – Damme de Lorette

Notre – Damme de Lorette

Notre – Damme de Lorette

İçerisi de oldukça sakin, içeride dolaşıp fotoğraf çektikten sonra biraz oturup dinleniyoruz. Kilisenin adından dolayı beklentilerimin büyük olması biraz hayal kırıklığı yaratıyor olsa da zaten gideceğimiz istikamet üzerinde oluşundan önünden geçerken hadi girelim modundayız birazda.

Notre – Damme de Lorette

Galeries Lafayette‘ e Montmartre Tepesinden giderken metro yerine yürümeyi tercih edişimiz birazda bunun gibi yol üzerindeki ufak tarihi yerleri görmek ve alışveriş mağazalarını keşfetmek. Kilisede bu nedenle çok fazla takılmıyoruz, içeri girmişken bir mum yakıp dilekte tutabiliyorsunuz. Mum için bahşiş bırakmayı da unutmayın.

Notre – Damme de Lorette

Kiliseden çıkıp Galeries Lafayette’e doğru yürümeye devam ediyoruz.

Kilisenin yerini aşağıdaki haritadan görebilirsiniz.

Daha Büyük Görüntüle

The post Notre – Damme de Lorette Kilisesi’ndeyiz… first appeared on Gezente.com.

Küçük Prenseslere özel bir köşe, çocuklar aynanın önünden ayrılmak istemiyorlar.

Ben bu aralar teneke kutulara kafayı taktığım çin sürekli Vintage temalı yada benzeri teneke kutu alıyorum her yerden. Giriş katında da içinde Miki Mouse şeklinde şekerleme olan teneke kutulardan almaya karar veriyorum.

İçinde şekerleme olan bu kutular 3 Euro, kutular kapalı olduğundan içinde ne var diye bakma imkanım olmamıştı eve geldiğimde şekerleme olduğunu gördüm, içindeki şekerlemeler oldukça azdı bunu söyleyebilirim. Pek sevemediğimden hala mutfakta şeker kavanozunun içinde duruyorlar. Eşimle tadına baktık o kadar. Zaten benim kutu daha önemliydi, kutuyu da yakın zamanda değerlendireceğim.

Alt kattaki bardaklar ve oyuncaklar çok sevimliydi ama fiyatlarını fazla pahalı buldum. Çocuğum olmadığı yada benimde fazlaca ilgimi çekmediği için mağazadan başka bir şey almadım açıkçası. Mağaza içinde çok sayıda Türk vardı. Her yerden Türkçe konuşmalar kulağımıza çalınıyordu, kendimi İstanbul’da bir alışveriş merkezindeymiş gibi hissettim.

Disneyland’a gitmeyecekseniz Disney mağazası bir şeyler almak için iyi bir alternatif olabilir sizin için. Zaten yol üstünde olduğu için geçerken uğramakta bir sakınca yok diye düşünüyorum. Mağazada biraz dolaştıktan sonra üst kata kasaya yöneliyor ve Şanzelize sokaklarına geri dönüyoruz…

Fotoğraflar için OBJEKTİFİMDEN sayfasına git…

The post Şanzelize’de Disney dünyasında dolaşmak… first appeared on Gezente.com.

Eylem dışında da konuştuğumuz Fransızlar hep Taksim‘deki olayları sordu bize, aynı şey Amsterdam‘da da başımıza geldi. Türk olduğumuzu söylediğimizde ilk söyledikleri şey Taksim’ deki direniş ve yaşanan olaylardı. Bir çoğu sandığımızın aksine Türkiye ile çok ilgili hatta bilgililer.

Çok fazla gazete Türkiye’nin aksine, manşetine Taksim Gezi Parkı‘nı taşımıştı. Kahvaltıda, yemekte, sokakta gazetelerde bir şekilde hep karşımıza Taksim haberleri çıktı, insanlar gerçekten konuya çok ilgiliydi.

Masumlar Çeşmesi etrafındaki gösteri oldukça renkliydi, binaların camlarında, pankartlarda, çocukların ellerinde, sokaklarda Türk Bayrağı asılmış ve çeşitli sloganlar yazılmıştı.

Ülke sınırları dışında bir eyleme katılmak bizim için oldukça güzel bir deneyim oldu. Desteğe devam Diren Gezi Parkı…

The post Paris’ten Gezi Parkı için destek verdik.. first appeared on Gezente.com.

Saat 9:30 da kalkıp Pasaport kontrolüne gidiyoruz, orada da muazzam bir kuyruk var. Aman herkeste bir acele , bir gerginlik var ki sormayın. Sırada bekleyenlerin ön sıradakilere bağırmaları ilerlesenize demeleri falan. Çok gereksiz şeyler diye düşünüyorum. Pasaport kontrolünden geçtikten sonra biraz da kapıların açılması için bekleriz diyoruz. Gazetemizi okuyoruz olayların tahmin ettiğimden daha da büyümüş olduğunu fark ediyorum. Sosyal medyadan sürekli haberleri takip ediyorum. Daha sonra uçağa biniyoruz.

Uçak 10.30 da kalkması gerekirken saat 10:46 olduğu halde hala olduğumuz yerde duruyoruz. O sırada kaptan Pilotumuz konuşuyor ve Polis yetersizliğinden dolayı henüz bazı yolcuların Pasaport kontrolünden geçemediğini bu nedenle uçağın bekletildiğini söylüyor. Saat 11:00 oluyor uçak hafifçe hareket etmeye başlıyor o sırada bir görevli geliyor ve direk bizimle İngilizce konuşmaya başlıyor sonra biraz durup Türkçe biliyor musunuz diyor,  bizi yabancı sanmış hepimiz gülüyoruz.

11:15 Nihayet havalanıyoruz. Sarsıntılı bir yolculuk yapıyoruz her bulut kümesinden geçerken uçak sarsılıyor ve ben biraz korkuyorum. Saate bakıyorum 13:23 olmuş şuan Almanya Bamberg üzerindeyiz. Hemen yan tarafımızda saçları rastalı bir Fransız siyahi kadın oturuyor. Oturduğu andan itibaren yüzünü bir şalla örtüyor ve uyumaya başlıyor ki ne uyumak kesinlikle uyandıramıyoruz. Sayesinde oturduğumuz yere çakıldık baya zorda olsa uyandırıyoruz biz de yerimizden kalkabiliyoruz.

14:10 Orly hava alanına 20 dk kaldı, iniş için alçalıyoruz ve nihayetinde 14:30 da iniyoruz.

Havaalanından bavulları alırken kendime bir Paris Haritası almayı unutmuyorum. Bu şirin Eyfel standlarından haritayı alabilirsiniz.

Havaalanından  dışarı çıkmadan önce makinelerden bilet alıyoruz. Burada önce dil seçeneğini sonra Antony yazan istasyonu seçiyoruz. Biletlere kişi başı 8,70 Euro ödüyoruz.  Bu fotoğrafta bir turist bilet alıyor bende hem fotoğrafını çekiyor hemde nasıl alıyor diye izliyorum.

Biletlerimizi aldıktan sonra aktarma trenine geçmek için okları takip edip yürüyen merdivenlerle Antony istasyonuna gidecek trene biniyoruz. Bu sadece hava alanından çıkmak için kullandığımız bir aktarma. İndikten sonra, turnikeler var RER B hattına geçmek için, bileti burada makineye okutuyorsunuz. Eğer bilet almadıysanız burada da satın almanız için bilet makineleri var, buradan da alabilirsiniz. İndiğimiz durak gerçekten çok büyük, tabelaları takip ediyoruz. Ancak elimizde kocaman bavullarla bizi bir süpriz bekliyor; yürüyen merdiven yok!  Baya merdiven de çıkılması gerekiyor. Eşim büyük bavulu yukarı çıkarmaya çalışıyor o sırada bavulun tekerleği kırılıyor.  Ben diğer bavulla nasıl çıkarım diye düşünürken şık giyimli bir siyahi Fransız erkeği imdadıma yetişiyor. Size yardımcı olayım diyor bavulu elimden aldığı gibi bütün merdivenleri çıkartıyor.  Fransızların ilk kibarlığı ile karşılaşıyorum ve Teşekkür ediyorum. O da Fransızca cevap veriyor. Kırılan tekerlekle ilerlemeye çalışıyoruz, durum vahim kendimizi bir an önce otele atmamız lazım.

RER B hattına giden tarafa gidiyoruz ama orada ki turnike elimizdeki bileti kabul etmiyor yenisini almak lazım, ama nereden bir türlü bilet makinesini bulamıyoruz. O sırada bizim gibi Türk olan bir kaç kişininde aynı sorunu yaşadığını görüyoruz. Geri dönüp biraz yürüdükten sonra bir görevliye durumu anlatıyorum, elinizdeki biletle geçemediniz mi diyor, kabul etmedi diyorum. O zaman ilerde sol da çıkış var oradan çıkar çıkmaz bilet makinesi var oradan alırsınız diyor. Geldiğimiz yöne doğru yürüyoruz solda insanların dışarı çıktığı ve içeri girdiği iki kapı görüyorum. Kapıdan çıkınca hemen bilet makinelerini görüyoruz ve metro biletimizi alıyoruz. İçeri girip turnikeden biletlerimizi okutup geçiyoruz.  RER B hattına giden yön işaretlerini takip ediyoruz ve metroya biniyoruz.

Gare du Nord tren garına gidiyoruz, oradan yeniden hat değiştirip otele gideceğimiz metroya binmemiz gerek. Binmeden önce yine doğru metroda mıyız diye soruyoruz neyse ki sorun yok. Metro bileti için de kişi başı 1,70 Euro  ödüyoruz. Metro’dan Gare du Nord ana istasyon’unda iniyoruz. Burası Paris’in ana tren istasyonlarından biri ve diğer ülkelere giden hızlı trenlerde bu istasyondan kalkıyor. Oteli seçerken bu istasyona yakın olmasını da düşünmüştüm. Gare du Nord’dan 4 nolu hatta binip Barbes Roshechouart’da iniyoruz, buradan bir aktarma daha yapıp 2 nolu hatta geçiyoruz, Place de Clichy durağında iniyoruz.

Bavullarımızla yukarı çıktıktan sonra haritayı açıp otelin ne tarafta olduğuna bakıyoruz. Otel durağa inanılmaz yakın neredeyse 2-3 dakika içinde otelin önündeyiz. Paris’te Hippodrome isimli bu otele booking ten daha önce rezervasyon yaptırdığımdan, öncelikle rezervasyon kağıdımızı çıkartıyorum. Otele girdiğimizde resepsiyon hemen girişte yer alıyor orta yaşlarda bir Fransız bayan karşılıyor bizi ve Fransızca konuşmaya başlıyor. Bizde Fransızca bilmediğimiz için İngilizce konuşuyoruz, kadın da İngilizce bilmiyor. Rezervasyon numaramızı gösteriyorum, neyse ki anlaşıyoruz. O da anahtarlarımızı alıyoruz, kötü şans otelde asansör yok ve merdivenleri biraz dik, bavulları çıkarması zor oluyor. Nihayetinde otel odasına yerleşiyor ve biraz dinleniyoruz.

Otelden çıktıktan sonra Paris’te ilk rotamız Arc de Triomphe de l’Étoile ( Zafer Tagı) olacak, daha sonra Champs Elysess (Şanzelize ) caddesinde gezeceğiz ve daha bir çok yeri göreceğiz. Bunların hepsini bir sonraki yazıda anlatacağım. Şimdilik bu kadar, görüşmek üzere iyi haftalar.

gezente.com@gmail.com’dan veya facebook sayfamız dan bana mesaj atarak ulaşabilirsiniz.

Fotoğraflar için OBJEKTİFİMDEN sayfasına git…

The post Aşıklar Şehri Paris’e yolculuk… first appeared on Gezente.com.