Eskihisar-Topcular Feribotu

1 hafta kadar önceden nereye gitsek diye düşünüp arkadaşlarımızın da bizim de çok merak ettiğimiz İznik‘e uğrayıp oradan Bursa’ya geçmeye karar veriyoruz. Tura rehberlik edeceğimden tüm güzergah, gezilecek, yemek yenilecek yerler gibi detayları planlamak benim görevim. Bu görevi büyük bir zevk ile yaptığımı söyleyebilirim. Sanırım gezme fikrinde en büyük heyecanı planlamayı yaparken yaşıyorum, yeni yerler keşfetmek, yeni yemekler tatmak benim için tarifi mümkün olmayan bir zevk. Hazırlığımızı ve planlarımızı yapıp Pazar sabahı saat 06:00’da arkadaşlarımızın da gelip bizi almasıyla yola çıkıyoruz. Rotamız ilk önce Eskihisar feribotu oluyor. Yaklaşık 1 saat sürecek bir yolculuktan sonra Feribota geliyoruz, gemiyi beklerken bir görevli bize yeni başlayan bir uygulamayla eskiden yaklaşık 50 dakika süren yolculuğun artık 20-25 dakika arasında sürdüğünü ve gidiş dönüş alınırsa %33 indirimli İstanbullines ile geçebileceğimizi söylüyor. Biz de 100 TL ödeyerek gidiş dönüş biletimizi alıyoruz. ( Tek yön 60 TL )

Eskihisar-Topcular Feribotu

Yolculuk sırasında bir kamera bize yaklaşıyor ve röportaj yapmak istediğini söylüyor. Uyku mahmurluğunda olan bizler pek röportaj yapmak istemiyoruz ama bir arkadaşımız röportaj yapabileceğini söylediğinden ve onunla konuşuyorlar. Sorular eski feribot ile yenisi arasındaki farklar, nasıl bulduğumuz vs yönünde oluyor. Yolculuk çok kısa sürüyor ve hızla karşıya geçiyoruz. Topçulardan sonrası zaten benim doğduğum yer olan Yalova olduğundan benim için çok kolay oluyor. İlk önce Yalova- Çiftlikköy sahilindeki ailemin evine uğruyoruz zaten yolumuzun üzeri olduğundan kısa bir mola iyi geliyor hepimize. Evimizin güzel bahçesinden babamın yetiştirdiği muhteşem çileklerinden topluyoruz. Mis gibi çilek kokusu eşliğinde yolumuza Orhangazi yönünde devam ediyoruz.

Gelincik Tarlası

Burada İznik yoluna giriyoruz ve zeytin bahçeleri arasında yolculuğumuz devam ediyor. Yolculuk sırasında zeytin ağaçları altında gördüğümüz gelincikler kısa bir mola vermemize neden oluyor. Hem arkadaşlarımızın gelincik çayı yapma arzusu hem de kıpkırmızı bir tarlaya girip gelincikler arasında muhteşem fotoğraflar çekilmek gezimizin en sevdiğimiz kısmını oluştuyor. Gelincik tarlaları arasındaki molamızdan sonra yeniden yola koyuluyoruz, İznik’e yaklaşırken ben de arkadaşlarımıza İznik’in tarihinden bahsediyorum. (Yalova-İznik arası yaklaşık 1 saat sürüyor)

Gelincik Tarlası

İznik ismi eski Nikea‘dan geliyor, Rumca adın önüne ‘sur içi’ anlamına gelen ‘is’ adı getirilip İsnikea adına oradan da İznik adına dönüşüyor. İlk yerleşim MÖ 2500 yıllarına kadar uzanıyor. Nikea adı ise şurdan geliyor; Makedonya İmparatoru Büyük İskender‘in generali Antigonus şehre önce kendi adını veriyor. İskenderin ölümünden sonra Antigonus ile general Lysimakhos arasında bir savaş yaşanıyor ve bu savaşı Lysimakhos kazanıyor ve o da kente kendi eşinin adı olan Nikaia’nın adını veriyor. Bir süre Bithynia krallığının başkentliğini yapan kent daha sonra Roma’nın önemli bir şehri olarak varlığını sürdürüyor. Romalılar şehri aldıktan sonra depremde yıkılan binaları onarıp şehri 4 ana 12 tali kapısı olan 4970 m lik surlarla çevreliyorlar.

İstanbul Kapısı-Surlar

Hıristiyanlık için çok önemli bir dini merkez olan İznik, havarilerden Petrus‘un çabalarıyla bu din ile tanışıyor. 325 yılında 1. Konsül İznik’te Senatus Sarayında  toplanıyor, İmparator 1. Konstantin‘inde bulunduğu toplantıda alınan kararlara Nikaia Kanunları adı veriliyor. Burada tartışılan en önemli iki konu İskenderiye‘li din adamının görüşü olan Hz İsa‘nın sadece bir insan olduğu ve Tanrı’dan dünyaya gelmediğidir. Piskoposlar bu teze şiddetle karşı çıkıyor ve bugünde kabul edilen Hz İsa’nın Tanrı’nın oğlu olduğu tezi kabul görüyor. Daha sonra 7. Konsül‘ünde toplanıldığı yer olan İznik’te alınan diğer önemli karar ise resim ve heykel üzerindeki yasakların kaldırılması yönünde oluyor.

İstanbul Kapısı ve kabartmalar

İstanbul Kapısı üzerindeki kabartmalar

İznik’in tarihi ile ilgili anlatılacak o kadar çok hikaye var ki hepsini burada anlatmam mümkün olmadığından kısa bir tarih bilgisinden sonra İznik’e tarihi surların İstanbul kapısından girerek devam ediyoruz.  (Haritada Güneyde 6 nolu yer). Harita işe yarıyor İznik’e gidecekseniz bir çıktısını almanızı öneririm. Zira Turizm İnfo içini örümcekler bağlamış belli ki orada kimseler yok bu şehir haritasından bulmak sıkıntı yaratabilir.

İznik kültür haritası

İznik’in sembolü olan tarihi kapılar aslında Roma İmparatoru Vespasianus ve Titus dönemlerinde 69-81 yılları arasında yaptırılmış. Ayakta kalabilen kapılar Yenişehir kapısı, İstanbul kapısı, Lefke kapı. Göl kapı ise yıkılmış durumda maalesef. Kapılar Roma mimarisinin tipik örneklerinden olup aslında Zafer takı olup surlarla birbirine bağlanmış.

İstanbul Kapısı

İstanbul Kapısı

İstanbul kapısı ve surları kenarında fotoğraf çekip çok sevimli bir yavru köpeği sevdikten sonra Atatürk Caddesi’nde arabayı park ediyoruz. Gezmeye Kuzey tarafından 1. Murat Hamamı ya da Meydan Hamamı olarak bilinen restorasyonu yeni yapılmış hamamdan başlıyoruz. Hamama girmeden merdivenlerden indiğimiz de ise bir çok çini süslemeciliği ve satışı yapan dükkan ile karşılaşıyoruz.

İznik Çinileri

İznik Çinileri

Çeşit çeşit çiniler yüzükler, kolyeler, bileklikler arasından beğendiklerimizi alıyoruz.  Fiyatlar ise yüzükler 5-10 TL,  bileklikler 5 TL, çinili çerçeveler ise 45TL den  başlıyor ve 300 TL  üzerine dek yükseliyor. Bir kaç tane alırsanız indirim yapılabiliyor. Buradan sonra biz başka bir yerden 45 tl olan çinili çerçevelerden 30 TL ye buluyoruz. 2 adet alana 25 TL de oluyor. İlk gördüğünüz yerden almak konusunda acele etmeyin. Ama fiyatları da aklınızda tutarak gerekirse sonradan dönüp alın zaten şehir çok ama çok küçük olduğundan yürüyerek bu dükkanlara ve tarihi yerlere ulaşmanız mümkün oluyor…

1. Murat (Meydan) Hamamı

1. Murat Hamamı (Meydan Hamamı) Atatürk Caddesi üzerinde bulunuyor ve  İznik’teki en büyük 3 hamamdan biri. 14 yy sonları ile 16 yy başları arasına tarihleniyor. Çifte hamam planındaki yapının sıcaklık bölümü malakari bezemeli. Hamam tuğla taş duvar tekniği kullanılarak yapılmış.

1. Murat (Meydan) Hamamı

İçeri girdiğimiz de ilk bölümde bir küçük süs havuzu var eski hamam restore edildikten sonra bana göre pek bir şey kalmamış içinde ikinci kısımda ise hamamın içinde ne aradığını çözemediğim İznik şehrinin tarihi yerlerini içeren maket İznik şehri var. Maket şehre bakıp nerede olduğumuzu nereye gideceğimizi belirliyoruz.

1. Murat Hamamı Panaromik

1. Murat (Meydan) Hamamı

Dışarı çıkıyoruz, hamamın girişinde yan tarafta MS 1 ile 2. yy arasında tarihlenen Roma yolu kalıntıları bulunuyor. Ondan da geriye pek bir şey kalmamış.

Roma Yolu

Hamamın bahçesi ise çay bahçesi olarak kullanılıyor, çini satan dükkanların ortasında masalar var ağaçların altında bir şeyler atıştırabiliyorsunuz.

Çay Bahçesi

Sıradaki durağımız ise Hacı Özbek Cami, buraya çınar ağaçlarıyla dolu bir yoldan gidiyoruz. Şehirdeki yollarda onarım yada kazı çalışması olduğundan şehir toz toprak içinde.

Tarihi Çınar Ağaçları

 Hacı Özbek Cami 1333 yılında İznik’te inşa edilen en eski Osmanlı Camisi. Üstü 8 m çapında kiremit kaplı bir kubbe ile örtülmüş, minaresiz ve kare planlı  halk arasında Çarşı Cami olarakta biliniyor. Yapımında kesme taş ve tuğla kullanılmış. Cami içine girmiyorum ama eşim bakıyor, içerisi oldukça sade ve gösterişsizmiş.

Hacı Özbek Cami

Osmanlının en eski camisi olması benim oldukça ilgimi çekiyor, restorasyon sonrası durumu oldukça iyi görünüyor ama benim  ülkemizde yapılan restorasyonlara karşı bir antipatim var, biz de restorasyon anlayışı kırık dökük yerlerin arasını harçla doldurmak ve her şeyin üzerine sıva çekmek. Bu sıva olayına acayip karşıyım tamam binayı onar ama bırak eski halini korusun ilk yapıldığı zamanki taşı, tuğlayı işlemeyi görelim her şeyin üzerini kapamaya öylesine alışkınız ki bu durum oldukça üzücü benim için. Yurt dışında ise restorasyona çok daha fazla önem veriliyor ve aslına uygun olması için tonla para dökülüyor bu da turisti çekiyor ve ülke para kazanıyor. Yatırımı doğru yapmanın ülke geleceğine etkisi çok büyük. Belki de okuduğum bölümün de etkisiyle turizm benim için önemli, doğru yapmadığımız içinde çok üzülüyorum ama en çok tarihimizi yok etmeye bu kadar meraklı olduğumuz için üzülüyorum. İstanbul içinde bile bir çok yerdeki tarihi binalar doğru bir onarım sürecinden geçmiyor kötü ve basit bir görüntü ortaya seriyor. Bu konudaki serzenişlerimden sonra Çinili cami yada Yeşil Cami olarak ta bilinen İznik’in en güzel Camisi’ni görmek için yolumuza devam ediyoruz.

İznik gezimizin ikinci yarısını ise bir sonraki yazımda paylaşacağım. Anlatılacak o kadar çok şey var ki hepsini tek bir yazıya sığdırmak mümkün olmuyor. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere…

gezente.com@gmail.com dan bize ulaşabilirsiniz..

The post İstanbul’dan İznik’e yolculuk../ Part I first appeared on Gezente.com.

Ulucami

Cami Osmanlı İmparatorluğunun ilk Camii Kebir’i ve kapalı namaz kılma alanı bakımından Türkiye’nin en büyük camisi.  3 ana kapısı bulunuyor birde  1740 yılında açılan 200 yıldan fazla kullanıldıktan sonra kapatılan, Hünkar Kapısı olarak adlandırılan 4. kapı var. Caminin batı minaresi cami sırasında yapılmış ama cami duvarları üzerinden değilde hemen yan tarafında yerden yükseliyor, doğu minaresi ise o dönemde burada Beyazıd’ın damadı Emir Han’ın ahırları olduğundan saygıda kusur etmeyip yıktırmak yerine sonradan yaptırılıyor. Caminin girişinde yapım yılı ve adı bulunuyor. Kapıdan içeri girip, üzerimize verilen örtüleri sararak dolaşıyoruz. Cami içi gerçekten çok ama çok büyük. İçeride bir şadırvan var ama sadece erkekler girebilir yazdığından uzaktan fotoğraf çekmekle yetiniyorum. Bu şadırvan sonradan eklenmiş ilk eklendiği zaman üzeri açıkmış ve buradan yağan yağmur suları şadırvan havuzunda toplanırmış aynı zamanda

Ulucami

içeriye ışık girmesi de sağlandığından çift yönlü kullanılıyor. Evliya Çelebi 1640 yılında orada bulunmuş, Seyahatnamesinde  şadırvan içinde alabalıkların yüzdüğünden ve fıskiyenin suyunun Allah’a tesbih edercesine 33 ayrı yerden döküldüğünden bahsetmiş. Ayrıca o dönemde üstü açık olan bu alan hava sirkülasyonu sayesinde doğal klima görevi de görüyormuş. Şuan şadırvanın üzeri cam ile kapatılmış durumda, ve bu şekilde içeriye bolca ışık giriyor.

Ulucami

İçeride dolaşırken bize rehberlik eden arkadaşımız duvardaki Vav harfini gösteriyor. Ucunda lale motifi var, Lale süsleme sanatında Allah’ı sembolize ediyor, Vav harfi ise Allah’ın birliğini ifade ediyor. Cami yapımı devam ederken Somuncu baba kapıda ekmek dağıtıyormuş ve bir namaz vakti içeride namaz kılan birini görmüş bu kişinin Hızır Peygamber olduğunu anladığında kolunu tutup bırakmamış kim olduğunu kimseye söylemeyeceğim ama bana her namaz vakti buraya geleceğine dair söz ver demiş. Hızır Peygamber’de kendisine hangi vakit geleceğim bende kalsın ama söz veriyorum her gün geleceğim demiş. Bu inanış nedeniyle özellikle bu Vav harfi önünde namaz kılan bir kalabalık mutlaka oluyor. Bir gün Hızır Peygamber ile beraber namaz kılmak umuduyla buraya gelen bir çok insan var. Bu sırada sanatçı Mahmut Tuncel’in önümüzde olduğunu farkediyoruz yanındaki biri de Vav harfi ile ilgili ona bilgi veriyor. Burada fotoğraf çektikten sonra dolaşmaya devam ediyoruz.

Ulucami

Cami içinde beni en çok şaşırtan yere Mimber’e geliyoruz, beni şaşırtmasının sebebinden bahsedeceğim. Devaklı Abdülaziz oğlu Mehmet tarafından inşa edilen taç kapısı, sert ceviz ağacından inşa edilmiş ve  hiç çivi kullanılmamış. Mimberin kenarlarında ise süslemeler var bu süslemeler uzun süre dikkatlerden kaçmış, son yıllarda yapılan bir inceleme sırasında üzerindeki kabartmaların rastgele yapılmadığı Kainatı temsil ettiği anlaşılmış. Ortada Güneşi temsil eden ve ölçüleri bakımından gerçek ölçeğinin belli bir oranda küçültülmüş hali olan bu kabarma o zamanlar sedefle kaplıymış ve etrafında ise diğer gezegenler tam olarak güneşe uzaklıkları ve büyüklükleri ile doğru orantılı olarak yerleştirilmiş. Mimberin Batı tarafında ise Galaxi sisteminin kabartması yapılmış iki tarafın birleşimi ise Kainat’ı simgeliyor.

Ulucami

O devirde bu kadar detaylı bilgilerin nasıl olunupta elde edildiği ve buraya işlendiği hala çok gizemli. Bu konuda uzman bir araştırmacı bunları yapan sanatkarın yada hamisinin astronomi meraklısı olduğunu söylüyor. Oldukça şaşırtıcı bir durum gerçekten bu tarz gizemli konulara bayılıyorum. Zaten her gittiğim yerde mutlaka bir hikaye, rivayet, olağan üstü olaylar anlatılıp duruyor. Bunların hangisi doğru hangisi yanlış ben de bilmiyorum. Ama hikaye anlatmayı seviyorum, bu nedenle duyduklarımı da yazmak istiyorum. Bana göre tarihi daha ilgi çekici yapan ise bu olağan üstü olaylar. Mimberin detaylarını hem ışık yetersizliğinden hemde akşam vakti namaz kılanları rahatsız etmek istemediğimden çekemiyorum.

Cami içinde normalde fark edilmeyen bir örtü var. Hutbe’nin sağ tarafında yüksekçe bir yerde asılı, bu aslında Kabe’nin örtüsü Yavuz Sultan Selim, Mısır seferinden sonra halife olduğunda Kabe‘nin onarımını da üstlendiği sırada İstanbul’dan gönderdiği yeni örtülerle eskisinin değiştirilmesini sağlamış. Kabe örtülerinden kapı örtüsü ise Bursa’ya gönderilerek Ulu Cami’ye Sultan Selim tarafından bizzat asılmış. Örtü üzerinde bulundan altın işlemeler maalesef yüzyıllarca korunduğu halde son zamanlarda Cami’nin yanlış restore edilmesinden kaynaklı rutubet alması yüzünden eski parlaklıklarını yitirmişler. Sadece parlak ışıkta fark edilen bu işlemeleri bu yüzden göremiyoruz. Evliya Çelebi Ulu Cami için Bursa’nın Ayasofyası demiş ne de güzel söylemiş. Osmanlı İmparatorluğunun başkentliğini de yapmış olan bir kente zaten böylesi bir Cami yakışırdı.

Ulu cami’yi olanca ihtişamıyla bırakıp Bursa sokaklarında dolaşmaya devam ediyoruz…

The post Bursa’nın Ayasofyası; Ulu Cami first appeared on Gezente.com.

Vedil Yanic Cami

Sokaklarda dolaşırken Vedil Yaniç Cami‘si önünden geçiyoruz. Asıl adı Mahmut olan Vedil Yaniç sufidir. Yıldırım Beyazıd döneminde devlet adamı olarak hizmet vermiş, Ankara savaşına katılmış önemli komutanlardan biri aynı zamanda. Cami 1440 yılında Mahmud Çelebi tarafından yaptırılmış. Kare planlı olup, sekizgen kasnak üzerine kurulmuş. Minaresi ise cami dışında bir çeşme üzerine oturtulmuş 5 basamaklı kule biçiminde. Yol boyunca bunun gibi birçok cami ile karşılaşıyoruz. Bursa bu konuda gerçekten çok zengin çoğu yerde önünüze 1400’lü yıllardan kalma bir yapı çıkabiliyor ve oldukça da iyi durumda görünüyorlar.

Saltanat Kapısı

Bursa Kalesi

Biraz daha dolaşıyorum karşıma kocaman bir kapı çıkıyor, adı Saltanat kapısı diğer adıyla Hisar kapısı. (Yukarıdaki fotoğrafta 1912 yılındaki hali ve şu anki halini görüyorsunuz.) Bursa surlarının yapılışı M.Ö 1. yy’a kadar dayanıyor. Araştırmalara göre kale, I. Pnnias döneminde, ünlü general Hannibal‘ın tavsiyesiyle yaptırılmış, 1745 yılında Bursa ya gelen Rithard Pockoeke, kulelerden birini Theodoros Komnenûs Ifılskaris in yaptırdığına ilişkin bir yazıt görmüş. Bu surlar doğal bir kaya üzerine inşa edildiğinden oldukça sağlamlar. Ancak 1855 yılında yaşanan büyük depremde maalesef Saltanat Kapısı  hasar görmüş, daha sonra tadilatlardan geçmiş. Ama kapının hazin hikayesi asıl darbeyi dönemin Valisi Reşid Paşa tarafından 1904 yılında trafiği yavaşlattığı bahane edilerek yıkılması ile almış.  2006 yılında surların tadilat kapsamında yenilenmesi sırasında şuan gördüğümüz kapı yeniden yapılmış. Eski fotoğraflarına bakınca şimdi daha geniş inşa edildiğini fark ediyorum. Sur duvarlarında etrafta bulunan taşlarda kullanılmış. Zaten dolaşırken süslemeleri ile bu Bizans’tan kalma sütun ayakları kendilerini hemen belli ediyor. Bu kapı saraya giden yolun kapısı olduğundan Saltanat Kapısı adı verilmiş.

Kitap Evi-Kahvaltı Mekanı

Yürümek bizi oldukça acıktırıyor bir an önce kahvaltı yapmak istiyoruz. Arkadaşlarımız bizi Kitap evi isimli bir butik otele götürüyorlar. Eskiden gerçekten Kitap eviymiş ama şimdi odaları konaklama hizmeti veriyor. (Otel hakkında bilgi almak için tıklayın.) Otele girerken kapı üzerinde Evdeyiz yazısını görünce gülümsüyorum, ev sıcaklığına giriş için güzel bir başlangıç diye düşünüyorum. Basamaklardan çıkıp arka tarafta üstü açık bahçesine çıkıyoruz. Sonbahar olduğundan etrafta yapraklar ve büyük iğde ağacından yerlere dökülmüş iğdeler var. Küçükken o mayhoş adıyla iğdeyi çok severdim. Mahallemizde bir iğde ağacı vardı ve olgunlaştığında onlardan yerdik. İğde ağacının hemen altındaki masaya oturuyoruz. O sırada Lodos çıkıyor ve biraz rüzgarlı bir havada kahvaltı siparişi veriyoruz.

Kitap Evi-Kahvaltı

Kahvaltıda geniş seçenekler var. Tek kişilik kahvaltıyla iki kişi doyabilirsiniz neredeyse. Kahvaltı ile birlikte derin bir sohbete başlıyoruz. Çok uzun zamandır görüşmediğimiz den anlatılacak o kadar çok şey var ki. Esen rüzgarın ve hafiften yağan yağmurun kahvaltıyı etkilemesi bile mümkün olmuyor. Geniş plaj şemsiyelerin den getiriyorlar ve biz yağmurun altında kahvaltıya devam ediyoruz.   O kadar uzun süre konuşuyoruz ki 10:30 gibi geldiğimiz mekandan ancak saat 16:00 da ayrılabiliyoruz. O da ben etrafı gezmek istediğim için yoksa sohbete sabaha kadar devam edebiliriz zira oldukça keyifle sohbet ediyoruz. Buradan ayrılıp uzun zamandır görmek istediğim Ulu Cami‘ye gitmeyi planlıyoruz.

Bursa Ulu Cami

Kitap Evi’ nin hemen önünde muhteşem bir Bursa manzarası var. Hemen aşağıda Ulu Cami’nin minareleri ve Camiyi rahatça görebiliyorsunuz. Manzara önünde durup bir süre izliyor ve fotoğraf çekiyorum. Bu ovaya baktığımda Osmanlı ordusunu, yaşadıkları savaşları ve o dönemi düşünüyorum. Muazzam ordular önünde giden Padişahları düşünüyorum, ne kadar fantastik gelse de şuanda o zamanlar belkide tüm bunlar olağan şeylerdi. İleride puslu bir gökyüzü ve Lodos bize yağmur başlamadan yola devam etmemiz gerektiğini fısıldıyor. Ulu Cami hakkında ki görüşlerimi ise bir sonraki yazıya saklıyorum..

The post Bursa’da kahvaltı sohbetleri… first appeared on Gezente.com.