Kitaptan hoşumuza giden alıntılar;

“Benim için kalıcı olarak çekiciliğini koruyan şey yürek yüceliğidir, buna bir de güzellik eşlik ederse ne ala, etmezse yazık.”

“Aşkın yaşamı sürdürmek için başvurulan bir hile olduğunu biliyorum.”

“Biliyoruz ki, ışık nasıl gölgeyi büyütürse, iletişim araçları da bilinçsizliği öyle yaygınlaştırıyor.”

“İnsanı bitirip tüketen şey asıl kendi üzüntüsüdür.”

“Lavradan böceğe, çirkin ve sürüngen tırtıldan rengarenk, muhteşem kelebeğe dönüşümde, bir gerçekten ötekine geçiyoruz izlenimine kapılırız;ne var ki kelebeğin güzelliğini oluşturan her şey zaten tırtılda vardır.”

“Bazı sözcükler ağzından çıktıkları anda, sıcak süte bir damla limon sıkmışsın gibi bir etki yaratıyorlar.”

“Batı her zaman senin bildiğin gibi barış ve adalet diyarı değildi, kadın ve erkek haklarının, doğanın üstüne titrenmiyordu. Senden bir önceki kuşaktan olan ben, bambaşka bir Batı tanıdım. Şunu unutma ki, yüzyıllar boyunca, Yerküre’nin dört bir yanında izler bıraktık, imparatorluklar kurduk, uygarlıklar yıktık, Amerika’daki Kızılderilileri yok ettik, sonra onların yerine çalışsınlar diye takalar dolusu zenci getirdik, afyon satın almaya zorlamak için Çinlilerle savaştık, evet, dünyada bir kasırga gibi estik, çoğunlukla yararlı ama her zaman yıkıcı bir kasırga”

“Tüm ilaçlar bilinçli kullanıldığında kurtarıcı, aksi halde tehlikelidir. Bir mucid insanlığı olgunlaşmış varsaymalıdır; yoksa birçok şey icat edilmemeliydi! Ama bilim geriye doğru işlemez, insanlık sahip olduğu bilgiden de, güçten de kurtulamaz. Geçmişe özlem duyanlar bunu böyle kabullenmeliler!”

“Kamuoyunu uyuyan, iri bir insan gibi düşünmek gerek. Zaman zaman, sıçrayarak uyanıyor, kulağına bir düşünce fısıldamak için o andan yararlanılmalı, ama en basit, en belirgin düşünceyi seçmeli çünkü hemen gerinir, arkasını döner, esner, tekrar uykuya dalar ve sen onu ne engelleyebilir ne de
uyandırabilirsin.”

“- Hortlaklara inanıyor musun?
– Hayır.
– Yanlış yapıyorsun o zaman. Mezarlıkların yakınlarında dolaşn sivri tırnaklı uyurgezer cesetlerden söz etmiyorum. En az onlar kadar sivri tırnaklı ve kanlı, hortlak düşüncelerden söz ediyorum, yaşamının her çağında onlara rastlayacaksın ve zaten ölü oldukları için, öldüremeyeceksin onları.”

“Çocuklar söz konusunda olduğunda, yücelikle iğrençlik, yüce gönüllülükle alçaklık birbirinden öyle ince bir çizgiyle ayrılık ki..”

“Eğer dünyada bir yığılma varsa, bizim doymazlığımız, bencilliklerimiz, dışlamalarımız, sözde ‘yaşam alanlarımız’, ‘etki alanlarımı’ ya da ‘güvenlik alanlarımız’ ve de uyduruk bağımsızlıklarımız yüzündendir.”

“Kin, sonsuza kadar sıradan bir gerçeklik olarak kalamaz. Günün birinde, herhangi bir nedenle kudurur ve o zaman anlaşılır ki yüz yıl, bin yıl, iki bin yıldır ne bir tokat ne bir korku unutulmuştur. Kin söz konusu olduğunda, bellek zamanın içinden geçerek her şeyle beslenir, bazen aşktan bile güç alır. Tarih boyunca çok az öğreti kinin kökünü kazıyabilmiştir; çoğu, onun yönünü bir hedeften başka birine çevirmekle yetinmiştir. Kini inançsıza, yabancıya, dinden dönene, efendiye, köleye, ataya yönlendirmiştir. Elbette kin sadece başkalarına olduğunda kin diye adlandırılır; bizimkine başka bin bir türlü ad bulunur.”

“Sözcükler düşünce için ne ise facialar da tarih için odur, tarihi onlar mı biçimlendirirler yoksa yansıtmakla mı yetinirler hiç bilinmez.”

“Bir topluluk, yaşamının tehlikede olduğunu düşündüğünde, bazen genel tutumu belirleyen tüm toplumsal yasalar birdenbire geçersiz hale gelir.”

“Korku canavarların ebesidir.”

“Denize bir şişe bırakıldığında, elbette biri bulsun istenir; ama şişeyle birlikte yüzülmez.”

Amin Maalouf hayranıysanız kitaplığınızda Beatrice’den Sonra Birinci Yüzyıl‘a mutlaka yer vermelisiniz. Keyifli okumalar ve mutlu haftalar..

The post Kitaplığımda Amin Maalouf’tan Beatrice’den Sonra Birinci Yüzyıl var.. first appeared on Gezente.com.

 “Amin Maalouf’un okuduğum 7. kitabı.. diğerleri ile bir kıyas yapmak istemem ama Semerkant ve Yüzüncü Ad‘dan sonra en beğendiğim kitabı da diyebiliriz.. Arka kapağında da yazıldığı üzere Adam (baş karakter) bir gece aldığı telefon üzerinde Vücut kimyasının şekillendiği topraklara döner ve gençlik yıllarının en güzel dönemindeki arkadaşları; Albert, Tania, Semi, Naim, Ramiz, Ramzi, Nidal’i Murad’ın ölümü vesilesiyle Dünya’nın farklı yerlerinden bir araya getirmeye çalışır..

Bu çaba savaş sırasında dağılan arkadaşlarının birbirleri ile olan 25-30 yıllık bir kaybı da gidermelerine vesile olacaktır.. Arkadaşlıkların, dinlerin, tamamlanamamış aşkların, ülkelerinin kısa bir özeti, bir nevi iç hesaplaşmaları.. Bunların hepsi olurken okuyucu kesinlikle sıkılmıyor.. Hatta içinizden “bunlar mektup ve mail ile bu kadar derin konuşuyorlar toplandıklarında neler olacak acaba” diyebilirsiniz..”

altı çizilmeye değer notlar;

— spoiler —

“Gençlik arkadaşı, kardeş yarısıdır. onu kardeşliğe aldığın için pişman olabilirsin, ama reddedemezsin.”

“Benim bakış açıma göre, suçun cezasız kalması da adaletsizlik kadar ahlak bozucudur.”

“Koca koca laflar etmeye meraklı siyasetçiler ne derse desin. “Ülken senin için ne yapabilir diye sorma, sen ülken için ne yapabilirsin, onu düşün..” milyardersen, üstelik kırk üç yaşında ABD başkanı seçilmişsen bunu söylemek kolay! ama ülkende ne çalışabiliyor, ne tedavi olabiliyor, ne barınabiliyor, ne eğitim alabiliyor, ne özgürce oy kullanabiliyor, ne görüşlerini ifade edebiliyor, ne de sokaklarda dilediğin gibi dolaşabiliyorsan, John F. Kennedy‘nin bu meşhur sözü kaç para eder ki? beş para etmez!”

“Doğu Akdenizli kadim bir bilge, eğer sana yardım eden birisi paranı istemiyorsa, demek ki masraflarını başka bir şekilde çıkarmayı düşünüyor, der.”

“Toplum yasaları yer çekimi yasalarına benzemez, insan genellikle aşağı değil yukarı doğru düşer.”

“Bir arkadaşın suçları seni de kirletir ve aşağılar; onları acımasızca yargılamak senin görevindir.”

“Söylenmiş kelimeler unutulabilir, ama duygusal bellek silinmez.”

“Bir kabuk ağırlığı oranında koruyucudur ve etini çıplak bırakmayı göze almadan ondan kurtulamazsın.”

“İnsan maziyi idealize ettiği için kendi zamanını hep küçümser.”

“Mutlu halkların tarihi, mutlu çiftlerin de edebiyatı olmazmış.”

“Serseriler serserilik yaparken kendileri ile barışıktırlar; koşulların serserilik yapmaya ittiği dürüst insanlar ise vicdan rahatsızlığından ötürü kendilerini yiyip bitirirler.”

“Düğünden önce damatla gelinin hiç karşılaşmadığı, hayatlarını birleştirmeden önce baş başa kalma imkanını bile bulamadıkları geleneksel çevrelerde evlilik yemek sonunda ikram edilen Çin kurabiyelerine benzer. birini tesadüfen seçersin, içindeki kağıdı açarsın ve o da sana geleceğini söyler.”

“Atilla göçmenin ilk örneğidir. Ona, ‘artık bir Roma yurttaşısın’ deselerdi, bir togaya sarınır, latince konuşmaya başlar ve imparatorluğun silahlı kuvveti olurdu. Ama ona; ‘Sen bir barbar ve dinsizden başka bir şey değilsin!’ dediler ve o da ülkeyi yakıp yıkmaktan başka bir şey düşlemez oldu”

“Avrupa, Roma yurttaşı olmanın hayalini kuran, ama sonunda istilacı barbarlara dönüşecek olan Atilla’larla dolu. Bana kollarını açarsan senin için ölmeye hazır olurum. Kapıyı yüzüme kapatırsan hem kapını hem de evini başına yıkmak isteği uyanır içimde.”

“Bir azınlık mensubu farklılığını gözler önüne sermek veya bayrak gibi taşımaktan çok, üstünü örtmek eğilimindedir. Ancak köşeye sıkıştırıldığında -ki bu da eninde sonunda mutlaka olur- kimliğini ortaya koyar. bir azınlık mensubunun, kendi insanlarının yüzyıllardır, bin yıllardır, şimdi hakim konumdaki cemaatlerin ortaya çıkmasının çok öncesinden itibaren yaşadıkları bir toprakta kendini birden yabancı gibi hissetmesi için bazen bir tek söz veya bakış yeterli olur. Bu gerçeklik karşısında herkes kendi meşrebine göre -utangaç, hınçlı, uşakça veya kabadayıca- bir tepki verir.”

“Siz savaş dulları için dikilmiş bir anıt gördünüz mü hiç?”

“Arkadaşlarının, hayallerini olabildiğince uzun bir süre korumana yardım ederler.”

“Komünizm insanları eşitlik adına köleleştirmişti, kapitalizm de ekonomik özgürlük adına köleleştiriyor.”

— spoiler —

The post Kitaplığımda “Doğu’dan Uzakta” var… first appeared on Gezente.com.

Sanatçının web sayfasından aldığım bilgilere göre 2012 Avrupa Futbol Şampiyonası’nın maçlarının bir bölümü Polonya’da oynanacak. Bu sergide aslında uzun soluklu bir projenin ilk adımı oluyor. Bir Aynada İki ülke: Türkiye ve Polonya  projesinin ilk kısmı “Top Polonyada dört köşe”. Top yuvarlık mı orada dört köşe mi gidip görmeniz için bir neden daha. Sergi kısa süre için bu açık alanda bulunacak çok fazla zaman kalmadığından İstiklal’de dolaşırken kendinizi Polonyada bulmak isterseniz bakmanızı tavsiye ederim. 10 Hazirana kadar açık olan bu sergi ve sanatçı hakkında bilgi almak için web sayfasına bakabilirsiniz. Burada bir çok çalışması hakkında bilgiler var.

Fotoğraflar arasında tamda kendimi başka diyarlara ışınlamışken birden bire etrafımı pankartlar, kameralar ve bir grup gösterici sarıyor. Kürtajın yasaklanması protesto eden göstericiler sloganlar ve pankartlar eşliğinde seslerini duyurmaya çalışıyorlar. Taksim meydanı bu tip gösterilere oldukça alışkın, her konuda eylem yapan insanları burada sıkça görmek mümkün. Herkes savunduğu davanın haklılığını duyurma çabası içinde, en azından fikirlerini savunabilme cesareti gösterdiklerinden dolayı onları destekliyorum. Grubun etrafını sarmış bir grup fotoğrafçı ve basın mensubu da buradan bir haber çıkarma peşinde. Pankartların yaratıcılıkları her zaman çok hoşuma gitmiştir, dövizlere yazılan yazılar aslında ayrı bir yaratıcılık gerektiriyor.

Keskin, ucu sivri kelimelerle bir ok gibi hedefi on ikiden vurmak tamda yapmak istedikleri şey aslında. Bir zamanlar okuduğum bir kitapta yazan bir cümleyi hatırlıyorum “kelimeler birer ok gibidir bir kaçını bir arada fırlattınmı biri mutlaka hedefini bulur” diyordu. Yazarı Amin maalouf olabilir  ama hiç emin değilim. Hükümetin yeni yasasına karşı halk kendi sözlerini burada haykırıyor birilerinin duyma ümidini taşıyarak. Grup kısa bir açıklama yapıyor, bir süre kendilerini izliyor o sırada bir kaç fotoğraf çekiyorum. Aslında bir ara bu tip bir gösteride bir süre kendileriyle sohbet edip onların ağzından birşeyler de yazmak istiyorum ama bugün malesef buna vaktim yok. Pankartların arkasında Polonya fotoğrafları orada öylece duruyor, sanki biz bunlara kendi ülkemizden de alışkınız der gibiler.

Polonya manzaralarını ardımda bırakıp yürümeye devam ediyorum. Yunanistan İstanbul Başkonsolosluğu Sismanoglio Megaro binasında başka bir sergiye daha rastlıyorum. Yunanlı iki sanatçının Achille Samandji ve onun eserlerini derleyen damadı  Eugene Dalleggios’un gözünden İstanbul’un aslında hiç bilinmeyen sokaklarını ve orada yaşayan halkın günlük yaşamından bazı anların çarpıcı bir şekilde görebilirsiniz. Achille Samandji 1870′de İstanbul’da doğar aslında saray fotoğrafçısıdır ancak onun asıl ilgisini kimsenin gidip çekmediği fakir bölgeler çekmiştir. Bu bölgelere sıklıkla gider, halka karışıp onların çoğu dramatik anlarını, yıkılmış binalarını, taşmış dere yataklarına kurulu evlerin fotoğraflarını çeker. Sanatçı kimbilir hangi nedenlerle aşığı oldu kenti; İstanbul’u 1936′da terkeder. İki bölümden oluşan bu sergide aynı zamanda Eugene Dalleggios’un da fotoğrafları var. İstanbuldaki eski mahalleleri, sadece 2 sene faliyet gösteren ama sonra çevre halkının tepkisiyle yıkılan kiliseyi ve onlarca hikayesiyle eski İstanbulu görmek isterseniz sergi 20 Hazirana kadar ücretsiz olarak ziyaret edilebilir.

Fotoğraflar için OBJEKTİFİMDEN sayfasına git…

The post Pankartların arasında bir sergi “Top Polonya’da dört köşe” first appeared on Gezente.com.