Saat 9:30 da kalkıp Pasaport kontrolüne gidiyoruz, orada da muazzam bir kuyruk var. Aman herkeste bir acele , bir gerginlik var ki sormayın. Sırada bekleyenlerin ön sıradakilere bağırmaları ilerlesenize demeleri falan. Çok gereksiz şeyler diye düşünüyorum. Pasaport kontrolünden geçtikten sonra biraz da kapıların açılması için bekleriz diyoruz. Gazetemizi okuyoruz olayların tahmin ettiğimden daha da büyümüş olduğunu fark ediyorum. Sosyal medyadan sürekli haberleri takip ediyorum. Daha sonra uçağa biniyoruz.

Uçak 10.30 da kalkması gerekirken saat 10:46 olduğu halde hala olduğumuz yerde duruyoruz. O sırada kaptan Pilotumuz konuşuyor ve Polis yetersizliğinden dolayı henüz bazı yolcuların Pasaport kontrolünden geçemediğini bu nedenle uçağın bekletildiğini söylüyor. Saat 11:00 oluyor uçak hafifçe hareket etmeye başlıyor o sırada bir görevli geliyor ve direk bizimle İngilizce konuşmaya başlıyor sonra biraz durup Türkçe biliyor musunuz diyor,  bizi yabancı sanmış hepimiz gülüyoruz.

11:15 Nihayet havalanıyoruz. Sarsıntılı bir yolculuk yapıyoruz her bulut kümesinden geçerken uçak sarsılıyor ve ben biraz korkuyorum. Saate bakıyorum 13:23 olmuş şuan Almanya Bamberg üzerindeyiz. Hemen yan tarafımızda saçları rastalı bir Fransız siyahi kadın oturuyor. Oturduğu andan itibaren yüzünü bir şalla örtüyor ve uyumaya başlıyor ki ne uyumak kesinlikle uyandıramıyoruz. Sayesinde oturduğumuz yere çakıldık baya zorda olsa uyandırıyoruz biz de yerimizden kalkabiliyoruz.

14:10 Orly hava alanına 20 dk kaldı, iniş için alçalıyoruz ve nihayetinde 14:30 da iniyoruz.

Havaalanından bavulları alırken kendime bir Paris Haritası almayı unutmuyorum. Bu şirin Eyfel standlarından haritayı alabilirsiniz.

Havaalanından  dışarı çıkmadan önce makinelerden bilet alıyoruz. Burada önce dil seçeneğini sonra Antony yazan istasyonu seçiyoruz. Biletlere kişi başı 8,70 Euro ödüyoruz.  Bu fotoğrafta bir turist bilet alıyor bende hem fotoğrafını çekiyor hemde nasıl alıyor diye izliyorum.

Biletlerimizi aldıktan sonra aktarma trenine geçmek için okları takip edip yürüyen merdivenlerle Antony istasyonuna gidecek trene biniyoruz. Bu sadece hava alanından çıkmak için kullandığımız bir aktarma. İndikten sonra, turnikeler var RER B hattına geçmek için, bileti burada makineye okutuyorsunuz. Eğer bilet almadıysanız burada da satın almanız için bilet makineleri var, buradan da alabilirsiniz. İndiğimiz durak gerçekten çok büyük, tabelaları takip ediyoruz. Ancak elimizde kocaman bavullarla bizi bir süpriz bekliyor; yürüyen merdiven yok!  Baya merdiven de çıkılması gerekiyor. Eşim büyük bavulu yukarı çıkarmaya çalışıyor o sırada bavulun tekerleği kırılıyor.  Ben diğer bavulla nasıl çıkarım diye düşünürken şık giyimli bir siyahi Fransız erkeği imdadıma yetişiyor. Size yardımcı olayım diyor bavulu elimden aldığı gibi bütün merdivenleri çıkartıyor.  Fransızların ilk kibarlığı ile karşılaşıyorum ve Teşekkür ediyorum. O da Fransızca cevap veriyor. Kırılan tekerlekle ilerlemeye çalışıyoruz, durum vahim kendimizi bir an önce otele atmamız lazım.

RER B hattına giden tarafa gidiyoruz ama orada ki turnike elimizdeki bileti kabul etmiyor yenisini almak lazım, ama nereden bir türlü bilet makinesini bulamıyoruz. O sırada bizim gibi Türk olan bir kaç kişininde aynı sorunu yaşadığını görüyoruz. Geri dönüp biraz yürüdükten sonra bir görevliye durumu anlatıyorum, elinizdeki biletle geçemediniz mi diyor, kabul etmedi diyorum. O zaman ilerde sol da çıkış var oradan çıkar çıkmaz bilet makinesi var oradan alırsınız diyor. Geldiğimiz yöne doğru yürüyoruz solda insanların dışarı çıktığı ve içeri girdiği iki kapı görüyorum. Kapıdan çıkınca hemen bilet makinelerini görüyoruz ve metro biletimizi alıyoruz. İçeri girip turnikeden biletlerimizi okutup geçiyoruz.  RER B hattına giden yön işaretlerini takip ediyoruz ve metroya biniyoruz.

Gare du Nord tren garına gidiyoruz, oradan yeniden hat değiştirip otele gideceğimiz metroya binmemiz gerek. Binmeden önce yine doğru metroda mıyız diye soruyoruz neyse ki sorun yok. Metro bileti için de kişi başı 1,70 Euro  ödüyoruz. Metro’dan Gare du Nord ana istasyon’unda iniyoruz. Burası Paris’in ana tren istasyonlarından biri ve diğer ülkelere giden hızlı trenlerde bu istasyondan kalkıyor. Oteli seçerken bu istasyona yakın olmasını da düşünmüştüm. Gare du Nord’dan 4 nolu hatta binip Barbes Roshechouart’da iniyoruz, buradan bir aktarma daha yapıp 2 nolu hatta geçiyoruz, Place de Clichy durağında iniyoruz.

Bavullarımızla yukarı çıktıktan sonra haritayı açıp otelin ne tarafta olduğuna bakıyoruz. Otel durağa inanılmaz yakın neredeyse 2-3 dakika içinde otelin önündeyiz. Paris’te Hippodrome isimli bu otele booking ten daha önce rezervasyon yaptırdığımdan, öncelikle rezervasyon kağıdımızı çıkartıyorum. Otele girdiğimizde resepsiyon hemen girişte yer alıyor orta yaşlarda bir Fransız bayan karşılıyor bizi ve Fransızca konuşmaya başlıyor. Bizde Fransızca bilmediğimiz için İngilizce konuşuyoruz, kadın da İngilizce bilmiyor. Rezervasyon numaramızı gösteriyorum, neyse ki anlaşıyoruz. O da anahtarlarımızı alıyoruz, kötü şans otelde asansör yok ve merdivenleri biraz dik, bavulları çıkarması zor oluyor. Nihayetinde otel odasına yerleşiyor ve biraz dinleniyoruz.

Otelden çıktıktan sonra Paris’te ilk rotamız Arc de Triomphe de l’Étoile ( Zafer Tagı) olacak, daha sonra Champs Elysess (Şanzelize ) caddesinde gezeceğiz ve daha bir çok yeri göreceğiz. Bunların hepsini bir sonraki yazıda anlatacağım. Şimdilik bu kadar, görüşmek üzere iyi haftalar.

gezente.com@gmail.com’dan veya facebook sayfamız dan bana mesaj atarak ulaşabilirsiniz.

Fotoğraflar için OBJEKTİFİMDEN sayfasına git…

The post Aşıklar Şehri Paris’e yolculuk… first appeared on Gezente.com.

İtalya Tatili Başlamak üzere..

12:00; Uçağımız rötarsız kalkıyor. Check-in sırasında yan yana koltuklar istediğimiz halde eşimle benim koltuklarımız arasında koridor var. Benim yanımda 2 İtalyan turist evine dönüyor. Yol uzun olduğundan Rough Guide Roma kitabımı açıp önceden seçip işaretlediğim gezi noktalarını incelemeye başlıyorum.
13:10; Yanımdaki çift sürekli ne okuduğuma bakıyor, Rome yazısını gördüklerinden beri okuduklarımla çok ilgileniyorlar, kendi aralarında benim hakkımda konuşuyorlar. Yunanistan’ın Kavala şehri üstünden geçiyoruz. Osmanlı döneminde bu kentin öneminin çok büyük olduğunu okumuştum. Bu kadar yükseklikten ise evler nokta kadar görünüyor…

 13:20; Şuan Thesaloniki yani Selanik üstündeyiz. Atatürk‘ün doğduğu toprakların üstünden geçiyoruz…
Yemek servisi başlıyor, hosteslerden biri kendisinden daha uzakta olan diğerine tavuk menüsünden istediğini işaret ediyor chicken diyor. Aralarında mesafe fazla olduğundan diğer hostes duymuyor tekrar söylüyor chicken diye, diğeri yine anlamadım dercesine kafasını sallıyor bunun üzerine hostes iki elini koltuğun altına sıkıştırıp küçükken tavuk takliti yaptığımızdaki hareket gibi gıdak gıdak yapıyor ben gülmeye başlıyorum ama taktik başarılı oluyor ve istenen tavuk menüsü getiriliyor…

14:45;  Uçak Roma, Fiumicino-Leonardo Da Vinci Havalimanı‘na iniyor ve işte Roma macerası başlıyorrrr….
İlk işimiz saatlerimizi 1 saat geri almak bundan sonraki zaman dilimini İtalya saatine göre yazacağım…

14:24; ”Ritiro bagagli baggage” yazan okları takip ederek 2 kat aşağıya iniyoruz. Bagajları buradan teslim alacağız ama onun öncesinde ”Controllo Passaporti” yazan pasaport kontrol noktasına ilerliyoruz. Burası mahşer yeri gibi kalabalık, telefonu açmaya çalışıyoruz ama malesef Vodafone bu noktada çekmiyor. Kontrol noktasında Avrupa birliği vatandaşlarının geçtiği sırada çok az insan var ama ”diğer ülkeler” yazan bizimde aralarında bulunduğumuz yerde ilerlemek pek mümkün olmadığından  biraz türk usulü kalabalığı yarıp ilerliyoruz. Pasaport  kontrol noktasında  yaklaşık 30 dakika bekliyoruz. Kontrolde polis bize pek bakmadan direk vize sayfasına bakıp damgayı basıyor ve İtalya sınırlarına resmen girmiş bulunuyoruz.

15:15; 8 nolu bagaj alım yerinde Pegasus’u buluyoruz. Burada bir süre bagajlarımızın gelmesi için bekliyoruz, bavulum yuvarlanarak gelirken biraz hasar almış olduğunu görüyorum ama  bunu çok önemsemiyorum.

16:00; bagajları aldıktan sonra Turism İnfo buluyoruz, biz Roma şehir merkezine tren ile geçmeyi düşünüyorduk ama info daki kadın bize shuttle bus olduğunu onunla daha çabuk gideceğimizi ve otelin önüne bırakılacağımızı söylediğinden bizde onun dediği gibi yapıyoruz. 2 kişi 30 euro, Leonardo Express ise 28 euro imiş. Biz Shuttle Bus’ı tercih ediyoruz. Shuttle Bus’a bindiğimizde şöför bizden adresi istiyor tesadüfen otelin açık adresini Roma rehberi kitabının içine yazmıştım oradan bulup veriyorum, navigasyon cihazına adresi giren şöför teknolojiden yararlanarak yola çıkıyor. Otelimiz Termini’ye (Romanın merkez garajı denilebilir hem otobüslerin hemde trenlerin kalkış noktası) çok yakın.  Yolculuk yaklaşık 30 dakika ile 45 dakika arası sürüyor belki biraz daha fazla…

Roma

Otobüste giderken yavaş yavaş şehir manzarası bizi karşılamaya başlıyor. Colesseum‘u gördüğümde ”Che bella citta! ” (ne güzel şehir) diyorum. Bu manzarayı izledikçe heyecanım gitgide artıyor. Roma sokaklarında dolaşarak otele gidiyoruz. Otelin kapısının önünde iniyoruz. Burası b&b denen sadece oda-kahvaltı veren ve tabelası bile olmayan bir binanın her katının farklı kişilerce işletildiği bir yer. Kapı numarası doğru ama hangi kata çıkacağız belli değil ve dış kapı kapalı… Zillerin üstünde yazılmış olabilir diye düşünüyorum ve haklı çıkıyorum Asiandelight B&B yazıyor. Bu otelde bir arkadaşımın kardeşi kalmış ve fiyatı çok uygun olduğu aynı zamanda merkezi olduğundan biz de tercih ettik. Çünkü daha önceden yer ayırttığımız ve gayet şık olan otel birden fiyatı 4 katına çıkardı ve son anda iptal etmek zorunda kaldık. Zile basıp yukarı çıkıyoruz iki odalı bu minicik otelin sahibi bizi karşılıyor geç kaldığımızı söylüyor. 3 odadan ikisi misafirler, birisi ise kendi için ayrılmış bize önce odamızı gösterip sonra girişteki holün nasıl mutfağa dönüştüğünü anlatıyor. Kahve, tost makinesi italyan tarzı kahvaltılıklar orada duruyor iç dekorasyonu doğu havası estiriyor. Odaya eşyaları bırakıp anahtarları alıyoruz biri apartman kapısının diğeri dairenin sonuncusu ise odanın anahtarı. Kendimizi Roma sokaklarına bırakıyoruz.

S. Maria Maggiore

17:30; ilk gideceğimiz nokta otele en yakın yer olan S. Maria Maggiore kilisesi… Kiliseyi dışarıdan gördüğüm zaman içinin bu kadar büyüleyici olacağını tahmin etmemiştim. Gezeceğim ilk kilise olduğundan, benim Roma’da daha sonra göreceklerimin bir ön alıştırması gibi oluyor. Buranın ilginç bir hikayesi de var; 4 ağustos 352 yılında Papa Liberus rüyasında Hz. Meryem‘i görmüş. Hz Meryem kendisine bu tepe üstünde bir kilise yapmasını söylemiş. Papa kiliseyi tam olarak  nereye yapacağını sorduğunda ise ” karın yağdığı yere yapmalısın ” diye cevap vermiş Hz. Meryem. Aylardan Ağustosmuş, hava ise oldukça sıcakmış. Papa uyandığında rüyasına bir anlam vermeye çalışmış. Pencereden dışarı baktığında ise kar yağmaya başladığını görmüş, yağan kar ile kilisenin nereye yapılacağı netleşmiş. Bu alana kilise yapılmış ve   her yılın 5 Ağustos günü  olay anılmaya başlanmış. Bu anma törenlerinde  günün ortasındaki ayin sırasında tavandan, karı temsil eden beyaz gül yaprakları atılılıyormuş gece yarısı yapılan ayinde ise itfaiye kilisenin önünde yapay kar makinesi ile kar yağdırıyormuş…

S. Maria Maggiore Kilisesi

Kilisenin içinde Napolyon‘un kız kardeşi Pauline Bonaparte‘nin mezarı var. Aynı zamanda 9. Papa Pius‘un diz çökmüş heykelinin arkasındaki sandıkta ise İsa’nın bebek karyolasının parçaları olduğu söyleniyor. Biz gittiğimiz de kilisede ayin vardı bu nedenle çok rahat dolaşıp fotoğraf çekemiyoruz ama ayinin bir kısmında Halaluya diye bağırmaya başladıklarında onlara eşlik ediyoruz. Ayin sonunda Peder ayine katılanların ağzına bir parça ekmek veriyor, sanırım bir şekilde kutsanmış oluyorlar böylece…Etrafa bakınmaya devam ediyorum, kilisenin tavanı inanılmaz güzellikte altın sarısı süslemelerle kaplı iki şapeli arasında büyük sütünlarla ayrılmış bir  bölümü var burada kilise sıraları var orada oturup dua edebiliyor gelenler.

S. Maria Maggiore Kilisesi

Duvarlardaki heykeller ve  süslemeler göz alıcı güzellikte. Sürekli yukarı bakmaktan mı içerinin havasından mı bilinmez ama bir süre sonra insanın başı dönüyor. İçeride uzun bir süre zaman geçiriyoruz daha sonra kilisenin önünde mermer merdivenlerde oturup etrafı seyrediyoruz. Hemen önümüzdeki meydanın adı Piazza Dell Esquilino, burada ortasında fıskiyesi olan  bir havuz var. Havuzun kenarında bir sürü güvercin su içiyor ve hemen arkasında ise büyük bir mermer parçasının üstüne oturtulmuş sütun var bu sütunun üstündeki siyah heykelde kucağında sanırım İsa bebek olan Meryem tasvir edilmiş.  Havuzun basamaklarında turistler oturmuş  bizde durup kiliseyi seyrediyoruz ve  burada fotoğraf çekiyoruz.

Piazza Della Repubblica

Güneş biraz sonra batacak ve ben hava kararmadan önce Piazza Della Repubblica‘ ya (Cumhuriyet Meydanı) gitmek istiyorum. Via Torino‘dan yürüyerek bu meydana çıkıyoruz. Bu arada Via İtalyancada cadde, Piazza ise meydan anlamına geliyor.  Bu terimleri çok sık duyacağınızdan önceden bilmekte fayda var. Aklıma geldikçe diğer terimleride yazmaya çalışacağım. Repubblica meydanı yarım kavis şeklinde iki büyük binadan  ( ki bu binalar otelmiş kitapta öyle yazıyor ) oluşan bir yer diyebiliriz. Her zaman ki gibi ortasında havuzu, fiskiyeleri olan çeşmesi de mevcut. Bu çeşmenin adı Fontana delle Naiadi,  içinde ağzından sular fışkıran deniz canavarları, su perileri olan heykeller var. Hava biraz kararmaya başladığından ışıklar yanıyor ve havuzun aydınlatmasıyla bu heykeller daha da korkunç görünmeye başlıyor.  Havuzun çevresinden dolaşan arabalar burada bir trafik yaratıyor ama otellerin dış cephe ışıklandırması sayesinde ortam  çok daha güzel görünüyor. Sokaklar, binalar gerçekten çok güzel ışıklandırmış insanlar bu renkli ortamda birbirlerine gülümseyerek bakıyorlar.

Santa Maria Degli Angeli

Havuzun kenarında oturup etrafa bakıyorum, yolun karşısında Santa Maria Degli Angeli bazilikası gözüme çarpıyor bende o tarafa doğru yürüyorum. Michelangelo, ölmeden 1 sene önce 1563 senesinde Diocletian hamamlarının kalıntıları üzerine bu kompleksi tasarlamış içinde bir de güneş saati  mevcut, özellikle öğle vakti gün ışığı tam saatin üzerine geldiğinde güneş saati en güzel şekilde görülüyormuş. Biz oraya vardığımızda maalesef kapıları kapanmıştı oysaki içeri girip görmek istediğim önemli yerlerden biriydi. Burayı da gördükten sonra çok yorgun olduğumuz için geri dönmeye karar veriyoruz geldiğimiz sokaklardan geçiyoruz.

21:00 Yol üstünde bir dondurmacı görüyoruz bar sandalyeleri dondurma külahı şeklinde içinde çok sevimli, içeride ise onlarca çeşit dondurma var. Dondurmalar külah yada ufak kaplarda satılıyor 2-5 euro arasında fiyatları değişiyor. Kurabiyeli, şeftalili, kivili, muzlu, sütlü, kavunlu ve aklınıza gelecek bütün meyvelerden yapılmış ve inanılmaz lezzetli. Bu dükkanda yediğim dondurmanın tadını diğer dükkanlarda bulamadım maalesef. Yüzlerce çeşit dondurma Roma’nın sokaklarında karşınıza mutlaka çıkacak. Blue Ice’da bunlardan en meşhuru, bana göre ise ilk yediğimiz yer en güzel dondurmayı yapan yerdi. Dondurmamızı yerken yol üstünde sahaflar görüyoruz, kitap bakmak için yaklaşıyoruz ama Adult içerikli yayınlar görüyoruz, insanlar çok rahat alıp inceleyip yerine koyuyorlar. Biz yeniden S. Maria Maggiore kilisesinin önüne geliyoruz bu arada akşam olmuş hava oldukça kararmış durumda. Sokaklar birden tenhalaşıyor, Roma ve hırsızlık konusunda çok şey okuduğum için çok fazla oyalanmadan biraz daha fotoğraf çekip otele dönüyoruz.

Diğer  roma yazılarımı ise bu linklerden okuyabilirsiniz.

  http://gezente.com/gladyatorlerin-arenasi-collessiumdayiz/

  http://gezente.com/3gun/

http://gezente.com/vatikan/

The post Roma Che bella Citta ! first appeared on Gezente.com.