Notre – Damme de Lorette Kilisesi

İsim benzerliği sizi yanıltmasın burası bildiğimiz Notre – Damme kilisesi değil. Hakkında çok az bilgi bulduğum ama yol üzerinde iken görülecekler listesine aldığımdan görmek istediğim de bir yer.  1823 yılında yapımına başlanılıp 1836 yılında yapımı tamamlanan Neoklasik tarza bir kilise. Bazı açılardan öneme sahip örneğin İzlenimci ressam Monet‘de burada Oscar Claude adıyla vaftiz edilmiş.

Notre – Damme de Lorette

Kilise hakkında girişte detaylı bir yazı yazıyor o da Fransızca olduğundan fazla bir bilgi edinemiyorum maalesef.  İçeri girmeden önce dışında biraz fotoğraf çekiyorum. Girişte 4 büyük sütun ile ihtişamını artırmış olan kilise içeride ise oldukça sade bir görünüme sahip. Tavanda altın varak kullanılmış olması bu sadelikle biraz tezat gibi dursa da kiliseye hoş bir atmosfer katıyor.

Notre – Damme de Lorette

Notre – Damme de Lorette

Notre – Damme de Lorette

İçerisi de oldukça sakin, içeride dolaşıp fotoğraf çektikten sonra biraz oturup dinleniyoruz. Kilisenin adından dolayı beklentilerimin büyük olması biraz hayal kırıklığı yaratıyor olsa da zaten gideceğimiz istikamet üzerinde oluşundan önünden geçerken hadi girelim modundayız birazda.

Notre – Damme de Lorette

Galeries Lafayette‘ e Montmartre Tepesinden giderken metro yerine yürümeyi tercih edişimiz birazda bunun gibi yol üzerindeki ufak tarihi yerleri görmek ve alışveriş mağazalarını keşfetmek. Kilisede bu nedenle çok fazla takılmıyoruz, içeri girmişken bir mum yakıp dilekte tutabiliyorsunuz. Mum için bahşiş bırakmayı da unutmayın.

Notre – Damme de Lorette

Kiliseden çıkıp Galeries Lafayette’e doğru yürümeye devam ediyoruz.

Kilisenin yerini aşağıdaki haritadan görebilirsiniz.

Daha Büyük Görüntüle

The post Notre – Damme de Lorette Kilisesi’ndeyiz… first appeared on Gezente.com.

 Louvre müzesine çok yakın olduğundan aynı gün içinde ikisine gezebilirsiniz. En azından biz öyle yaptık. Louvre’dan çıktıktan sonra çok fazla vaktimiz yoktu müze 2 saat içinde kapanacaktı yinede gitmeye karar verdik. Orsay Müzesine  Solférino metro durağıyla  ulaşabilirsiniz.

Gittiğimizde ise dışarıda bekleyen inanılmaz kuyruğu görünce biraz hayal kırıklığına uğradık ama pes etmeyip bekledik. Biraz ben sırada bekledim eşim dinlendi sonrasında ise o bekledi. Gittiğimiz gün giriş ücretsiz olduğu için kalabalık oldukça fazlaydı. Nihayetinde içeri girebildik.

İlk yapmak istediğim hızlıca gezmek oldu hem saat kapanışa çok yaklaşmıştı hemde çok yorulmuştuk. İçeride fotoğraf çekmek yasak olduğundan maalesef çok fazla fotoğraf çekemedim gizli gizli bir kaç poz çektim. Girişte ilk dikkati çeken asılı bu devasa saat.

Müzenin içi sergilenen eserlerden daha güzel bence, gizli de olsa içini çekmeyi başardım. Sergileri ise çok istememe rağmen fotoğraflamak mümkün olmadı. Empresyonizm akımının muhteşem eserleri bu müzede sergileniyor, sanata ilgisi olan olmayan herkesin en azından binası ile ilgisini çekeceğini düşündüğüm bir yer burası. Monet, Manet, Degas, Toulose Loutrec, Renoir eserleri,  Vincent Van Gogh‘a ayrılmış bir oda ile onun eserleri var müzede sergilenen diğer eserleri merak ediyorsanız tıklayın.  Ben Van Gogh sergisine daha önce gidip bazı eserlerini görmüştüm ama yine de en ünlü tabloları burada sergileniyor. Van Gogh’a ait eserlerden bazıları ünlü starry night (yıldızlı gece), odasının resmi ve kendi portresi var. Eserlerle ilgili daha çok bilgi için verdiğim linke tıklayarak hangi eserlerin olduğunu öğrenebilirsiniz. Fırsat bulursam onlarla da ilgili detaylı bir yazı yazmak istiyorum.

 Müzenin en üst katta bir kafeteryası var ve oradan da dış terasa çıkabiliyorsunuz. Buradan güzel bir manzara seyretme imkanınız var. Müzeyi dolaşıp kendimizi dinlenme banklarına atıp biraz oturuyoruz. O kadar yorgunuz ki gözlerimi kapatıp biraz dinleniyorum taa ki kapanış anonsu gelene kadar. Birazda olsa dinlenmiş olmanın keyfi ile müzeden mutlu bir şekilde ayrılıyoruz.

The post Orsay Müzesi’ndeyiz… first appeared on Gezente.com.

Yılda yaklaşık 1.5 milyon kişinin ziyaret ettiği bu kompleks, fotoğraf sergileri, defileler gibi popüler gösterimleri sayesinde en çok ziyaret çeken yerlerden biri haline gelmiş.

Binanın karşısında Charles de Gaulle‘un bir heykeli var. Grand Palais Salı günleri hariç her gün 10:00- 20:00 arası, Çarşamba ise 22:00’ye kadar açık,  giriş 11 Euro. Detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

Yolun karşısında ise Küçük Saray denilen ama şanından büyük bir saray var Petit Palais. Burası da yine fuar için yapılmış, sergileme alanı olarak kullanılan bir bina. Paris Güzel Sanatlar Müzesi olarak kullanılan bu sarayda daha çok resim ve heykeller sergileniyor. Aralarından geçen caddeye inat küçük saray denilen Petit Palais‘ta olanca haşmetiyle ve güzelliğiyle Büyük Saray Grand Palais‘a meydan okuyor sanki…

Ben uzun uzun Petit Palais’a bakıyorum. O kadar güzel ki, gözlerimi ondan alamıyorum. Partiye gitmek için süslenip püslenmiş iki kız kardeş gibiler. Spiral şeklindeki dökme demir merdivenleri ve aynalı Versailles koridoru ile büyük bir saray ihtişamında karşımızda duruyor.

Müzenin çok değerli tablo, heykel koleksiyonu var. Monet‘in “Lacavourt’da Gün Batımı”, Courbert‘in “Seinne Nehri Kenarındaki Hanımefendiler” gibi çok ünlü eserleride burada sergileniyor. Ayrıca Fransız radyosu Perşembe günleri ücretsiz öğle yemeği konserleri veriyor. Yer bulabilmek için erken gitmenizde yarar var. Bu arada Petit Palais’e giriş ücretiz. Detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

Paris’e gidipte bu güzellikleri görmemek olmaz. İçeride güzel sergiler varsa mutlaka girip görmenizi öneriyorum. Bu güzelliklere veda edip yola devam ediyoruz. Sırada görebileceğiniz en güzel, en ihtişamlı köprülerden biri pont alexandre iii var. O da bir sonraki yazı da, görüşmek üzere…

Fotoğraflar için OBJEKTİFİMDEN sayfasına git…

The post Paris’te iki güzel ; Grand Palais ve Petit Palais.. first appeared on Gezente.com.

Bu bahçeler oldukça büyük. Tuileries bahçeleri içinde Orangerie bulunuyor, bu bina portakal bahçelerini düzenlemek için yapılmış olsa da şuan 19. yy sonlarına ait eserlerden oluşan bir koleksiyona ev sahipliği yapıyor. Bu eserlerin arasında Monet‘nin dev Nilüfer tabloları da bulunuyor.

Jardins des Tuileries’te iki tane havuz var. Genellikle insanlar havuzların etrafında bulunan sandalyelerde oturup güneşleniyor ya da akşam saatlerinde arkadaşlarıyla bir araya gelip sohbet ediyorlar.

İlk gördüğüm sandalyeye oturup ayaklarımı uzatıyorum. Sessizlik, akşam saatlerinin verdiği huzur bütün yorgunluğumu alıp götürüyor benden. Akşam kızıllığı yeni çöküyor olsa da saat 22:00’yi çoktan geçmiş ama kimin umurunda.

Kraliyet ailesinin bulamadığı huzuru biz burada dinlenirken buluyoruz. 16. yy Fransa ve İngiltere’si ile ilgili okuduğum onlarca kitap sayesinde bu şaşaalı hayatlarının ardında aslında ne kadar mutsuz bir yaşam sürdüklerini , bazı kralların ve kraliçelerin dahi idam edildiğini düşününce şuan ki huzurum için şükrediyorum.

Bahçe Fransız devriminden sonra halka açılmış içinde heykeller, Paul adındaki ünlü bir  büfe de bulunuyor.

İçindeki heykellerin fotoğraflarını çekerken bu tür bahçelerin ülkemizde de olmasını diliyorum..

Bahçenin bir tarafı da Louvre Müzesi’ne çıkıyor. Buradan kolaylıkla Louvre Müzesi’ne geçebilirsiniz.

Tatil ile tarihi bir arada yaşamanın huzuru ruhumuzu da dinlendiriyor. Paris’te ilk gün batımını izlemenin verdiği sarhoşluk, Fransız şaraplarının o tatlı şarhoşluğuna devrolmadan önce Les Jardins des Tuileries’te eşimle akşam sefasının keyfini kendi hayal dünyamıza dalarak sürüyoruz…

Fotoğraflar için OBJEKTİFİMDEN sayfasına git…

The post Jardins des Tuileries’te Akşam Sefası… first appeared on Gezente.com.

Claude Oscar Monet

Monet’in hayat hikayesinden bahsetmek istiyorum. Oscar Claude Monet adıyla 14 Kasım  1840 tarihinde Paris Lafitte’de bir bakkalın oğlu olarak dünyaya gelmiş. Monet’in babasının aile işi olan toptancılığa girebilmesi için Monet çok küçükken Le Havre kıyısına taşınmışlar. Monet 17 yaşındayken annesini kaybetmiş. Sanata karikatürler yaparak başlamış ve bunları satıyormuş. Eugene Boudin adında yerel bir sanatçı bu karikatürleri görmüş ve Monet’i resim yapmaya teşvik etmiş. Kır resimleri yapması için beraber gezilere çıkmışlar. Monet ” Ressam olmamı Eugene borçluyum, babama sanat öğrenmek istediğimi söyleyerek Paris’e gittim” demiştir. O dönemlerde stüdyo dışında resim yapmak alışıldık bir şey değildi, Monet Boudin ile dışarıda yaptığı çalışmalarla zaten bir farklılık yaratmaya başlamış.  Monet’in hikayesini kendi tablolarıyla anlatmaya devam etmek sanırım daha iyi olacak. Sergiye dönecek olursak koşarak geldiğimiz müze de önce bilet gişesine yönleniyoruz.

Michel Monetin bebeklik portresi 1878-1879

Girişte biletinizi aldıktan sonra sergiyi gezmeye başlamadan önce sesli rehberlerden edinmenizi öneririm. 5 tl karşılığında alacağınız bu rehber sayesinde her resmin hikayesini numaralarını tuşlayarak  öğrenebiliyorsunuz. Bu uygulama artık bir çok sergide yapılıyor ve gerçekten bizlerin resmi anlaması için büyük bir kolaylık sağlıyor. Sergi önce kronolojik sıra ile Monet’in yaşamından kesitler sunarak başlıyor. İçerideki odalarda ise Monet’in önce ailesini betimlediği resimlerle sergi başlıyor. Bu resim Michel Monet’in Bebeklik Portresi 1878-1879 arasında yapılmış. Yakından bakınca fırça darbeleri ve yönü basit vuruşlarla nasıl bu kadar güzel eserler yapabildiği yönünde beni hayrete düşürüyor. Ortaokul yıllarımda beni resme yönlendiren resim hocam sayesinde bazı teknikleri öğrenmiş kendi çapımda bir şeyler yapmaya başlamıştım. Belki de bu yüzden her tablonun dibine kadar gelip fırçanın yönüne tuvale nasıl dokunduğuna bakıp sonra daha geri gidip uzun süre resmi izliyorum. Resme o kadar yakından bakılmaz normalde ama ben detaylara o kadar düşkünüm ki her fırça darbesini yakından görmek istiyorum nedense. Bu nedenle sergileri dolaşmam biraz uzun sürüyor.

Aile portrelerinden sonra Monet’in gençlik yıllarını geçirdiği ve Boudin ile resimler yaptığı Normandiya yakınlarınındaki Le havre civarındaki resimlere geliyoruz. Burada öyle güzel manzara betimlemeleri var ki kendinizi o yıllarda hissediveriyorsunuz. Monet 1859 yılında resim yapmayı öğrenmek için Paris’e gitmiş. 1862 yılında Charles Gleyre adındaki sanat eğitmeninden ders almış. O dönemlerdeki ünlü sanatçılarla bir cafede buluşup fikir tartışmaları yaparlarmış bunlar arasında Renoir, Emile Zola, Cezanne gibi kişiler var. Arkadaşlık ettiği kişilere bakarsak nasılda bir dönemin öncüsü sanat akımını oluşturduklarına şaşırmamak gerek. Daha sonraki yıllarda Monet önce metresi sonra da karısı olan kişi ile  Camille Doncieux ile tanışmış. 1865 yılında Camille 19 yaşındayken onun ilk resmini yapmış, evlendikten 5 yıl sonrada ilk oğulları Jean doğmuş. Onları resmederken bile dışarıda doğanın içinde güneş ışıklarının çimenler üzerinde renklerin dansını yaparmış gibi resmetmiş. Resimlere bakarken kendinizi ister istemez o anların içine dahil ediyorsunuz. Muhtemelen eşi ve çocuğunu resmettiği düşünülen Argenteuil Yakınlarında Yürüyüş isimli tablosu karşısında uzun bir süre durdum. Sonra başka tablolara gidip baksam da bir kaç kere bu tabloya dönmekten kendimi alamadım.

Daha sonraki salonda başlayan devasa tablolar üzerindeki Nilüfer resimlerine geçtiğimizde  tuvaller karşısında küçüldükçe küçülüyoruz sanki. Monet Nilüferleri resmetmeye kafayı bir hayli takmış. 1883 yılında Paris’in 50 mil uzağında Giverny yakınlarında  bir ev kiralamış, 7 sene sonra da bu evi satın almış. Asıl amacı evin yakınlarındaki içinde göl olan bir araziyide satın alarak içinde nilüfer yetiştirebilmekmiş. Monet satın aldığı bu bahçe için bahçıvanlar tutarak Japonya’dan söğüt, zambak ve nilüfer sipariş edip burayı bir cennet bahçesine döndürmüş. Monet bu işe o kadar kafayı takmış ki bir arazi daha satın alıp bahçesini genişletmiş ve hayatının geri kalanını ölene kadar bu bahçede yetiştirdiği nadide nilüferleri tablolarında bir şahesere dönüştürerek geçirmiş. Bu tabloların bazıları gerçekten çok büyük, söğüt ağacının tersten yansımasıyla suyun üzerindeki nilüferleri gördüğünüzde eminim çok etkileneceksiniz.

Mavi zambaklar

Monet o dönemlerde gözlerindeki kataraktın büyümesi yüzünden görme konusunda oldukça sıkıntılı günler geçirmiş. Bazı tablolarında renklerin gerçekten çok flu olduğunu ve resmin bulanık olduğunu farkedeceksiniz. Aslında Monet bu şekilde görüyor ve gördüğünü resmediyordu, bu resimlerin aslında ne kadar bulanık olduğunun farkında değildi. Kendisi nihayet 1923 yılında ameliyat olduktan sonra tablolarına bakıp gerçekte nasıl göründüklerini gördüğünde şaşırdığını ifade etmiş. Söğüt dallarının yansıdığı göleti betimlediği resimlerini bu kadar büyük yapabilmek için 12 ye 24 metre boyutlarında bir stüdyo inşa ettirmiş. Bu resimler parçalar halinde ve her biri yaklaşık 2 ile 4 metre arasında. Zambakları çizdiği bu tablo ise gerçekten çok güzel. Renklerin pastelliği beni çok etkiliyor, kendimi orada doğanın bir parçasıymış gibi hissediyorum.

Monet’in son salondaki eserleri ise bahçesindeki ağaçlar, kemerli yol üzerine olan çalışmaları. Burada Güllü yol isimli tablosu benim en çok beğendiğim tablo oldu. Bu tablosuna benzer eserlerinde izleyiciler bu resmin yolun başından mı eve giden sonundan mı yapıldığı üzerine bir tartışma içinde oluyorlar genellikle. Bende anlamak için bakıyorum ama çokta belli değil maalesef. Gözlerindeki kataraktın yarattığı bulanıklık etkisi bu çok resimlerde en fazla dikkat çeken unsur sanırım. Anlaşılmaz gibi görünen bu eserlerin karşısında bir süre oturup düşünüyorum. Uzun uzun eserleri inceleyerek, Monet’in onları yaparken neler hissettiği gibi konularda yoğunlaşıyorum. Beni her zaman olayların hikayesi daha çok ilgilendirdiğinden Monet gözleri az görüyorken neler hissediyordu. Bu resmi çizerken neler düşünüyordu gibi sorular sürekli zihnimin duvarlarında dolaşıp duruyor. Uzun süre bu salonda kaldıktan sonra serginin sonuna geldiğimizden artık ayrılıyoruz.

Monet dışında Sabancı Müzesinde sergilenen Türk ressamlarının çok güzel tabloları da var. Diğer katlardaki bu sergileri de dolaştıktan sonra biraz da hediyelik eşya kısmına bakıyoruz. Burada satılan eşyalar aslında pahalı, ama çok güzeller. Kendime Monet kitabı alıyorum daha sonra da uzun uzun okumak ve Monet’i hatırlamak için. Dışarı çıktığımızda ise akşam olmuş ve hava oldukça soğumuş durumda. Arkadaşımla kendimizi bir masal aleminden gerçeğe dönmüş gibi hissediyoruz. Bir süre bahçeden İstanbul manzarası izleyerek aklımda Monet’in nilüferleri ile evime dönüyorum.

Not:Sergi içinde fotoğraf çekimine izin verilmediğinden görseller Sabancı Müzesi internet sitesinden alınmıştır.

The post Monet’nin Bahçelerinde Gezmek… first appeared on Gezente.com.