izmir - Gezente.com

Alaçatı Ot Festivali Başlıyor…

gezente — Thu, 04 Apr 2013 06:11:32 +0000

Bu yıl 4. kez düzenlenecek olan Alaçatı ot festivali’ne az kaldı. 13-14 Nisan arası yapılacak olan Festivale katılmak istiyorsanız şimdiden otellerde yerlerinizi ayırtın çünkü festival zamanı yer bulmak zor olabiliyor. Geçen yıl festival zamanı her ne kadar gitmek istesem de ancak Sonbahar’da Alaçatı’ya gidebilme imkanı bulmuş, önceki yılın birincisi ile tanışmıştım. Alaçatı ot festivali zamanı çeşit çeşit otlar, yemekler jürinin beğenisine sunuluyor ve farklı kategorilerde ödüller veriliyor. Bence çok güzel bir etkinlik hem günümüz gençliğinde ot çeşitliliği bilinmediğinden bu sayede gençlere de yörede yetişen otları tanıma ve özelliklerini, faydalarını öğrenme imkanı sağlıyor. Tabiki bu sayede alınan bilgileri gelecek nesillere aktarmak ve kültürümüzü devam ettirebilmek mümkün oluyor. Bu yılın programını aşağıda paylaşıyorum. Herkese bol yemeli, eğlenceli bir festival dilerim..

Program

Tarih	:	13-14 Nisan 2013
Yer	:	Alaçati Pazar Yeri Camii çevresi

13 Nisan
10.00		Amatör üreticilerin otlu ürün standlarının açılışı
13.00		Kortej yürüyüşünün Değirmenler altından başlayışı kasaba turu (2 saat sürmektedir)
17.00		Camii avlusunda klasik müzik konseri
18.00		Halka açık Festival resepsiyonu
20.00		Alaçatı Ot Festivali Gala Yemeği (Jüri üyeleri ve Ege mutfağını seven, tanınmış gurmelerin yaratacağı “Şevketi bostan” yemeklerinin, yemek yazarları ve basına tanıtılması)
14 Nisan
10.00		Yörenin profesyonel satıcılarının ot ve otlu ürün standlarını açmaları
11.00		Altın ödüllü yarışmaların başlama gongu “En fazla ot çeşidini kim toplamış” “En güzel otlu yemeği kim yapmış”
12.00		Alaçatı’nın tanınmış restoranlarının festival alanındaki standlarını açmaları. Birer çeşit otlu spesiyalitelerini tadıma sunmaları.Gün boyu devam edecek di€er aktiviteler– Kitap dağıtımı (2012 Yarışan Yemekler Kitabı) – Öğrencilerin yapacağı ot festivali temalı resim – Alaçatı Bitkileri Uygulama Bahçesi tanıtımı – Yavru hayvanlara (pet) yuva arıyoruzÖn aktiviteler– Sergi açılışları (fotoğraf & resim sergileri) – Alaçatı bitkileri uygulama bahçesi açılışı – Ot Festivali Açılış Kokteyli ve basın toplantısıDiğer etkinliklerAlaçatı doğasını keşfetmek isteyenler için düzenlenmiş turlar

The post Alaçatı Ot Festivali Başlıyor… first appeared on Gezente.com.

Çeşme’de bir Sonbahar akşamı…

gezente — Tue, 16 Oct 2012 07:38:32 +0000

Sabah güzel bir güne uyanıyoruz. Aklımızda Çeşme‘ye gitmek var ama onun öncesinde Alaçatı sokaklarında birazda gündüz dolaşmak istiyorum. Hava sıcak olduğu için dışarı geç çıkmaya karar veriyoruz. Bu sırada güzel bir kahvaltı yapıyor ve otel sahibinin çok sevimli torunları ile havuzda yüzüyoruz. Çocuklar bizi biz de onları çok seviyoruz. İkisi de bir birinden tatlı Mert ve Timur adında afacanlarla havuzda oynamak onların çok hoşuna gidiyor. Mert 5,5 yaşında olduğunun ısrarla üstünü çizerek nasıl yüzdüğünü gösteriyor. Oldukça cana yakın bir çocuk kendisinin yanaklarını sıkmaktan çocuğu perişan ediyorum.Bir ara annesine Mert bizim çocuğumuz olsun mu onu İstanbul’a götürelim diyorum. Annesi Mert’e bakıyor o da bu konuyu enine boyuna düşündüğünü gösteren mimik hareketleriyle kafa sallıyor. Ara sıra bizi ziyaret edebileceğini belirtiyor. Çok hareketli yerinde duramayan kıpır kıpır bir çocuk onu izlerken öyle çok gülüyoruz ki bizim sabah neşemiz oluveriyor.

Sakızlı Kurabiye

Havuz keyfinden sonra Alaçatı‘da dolaşmak için hazırlanıyoruz. Dünkü güneş yanıkları fena halde canımı yaktığı için dışarı geç çıkıyoruz. Öğleden sonra 15:30 civarı kendimizi Alaçatı’nın rengarenk sokaklarına bırakıyor akşam dolaştığımız yerleri bir de gündüz gözüyle fotoğraflıyoruz. Gün ışığında çiçekler daha canlı ve daha da renkli görünüyorlar. Dün sokaklarda dolaşırken gördüğüm bir pastaneye giriyoruz. Alaçatı’ya özel sakızlı kurabiye, lor kurabiyesi çeşitlerinden bir porsiyon alıyor ve bir de yanında limonata söylüyoruz. Sakızlı kurabiye un kurabiyesinin içine sakız aroması katılmış hali, yoğun bir sakız tadı var benim hoşuma gidiyor. Un kurabiyesini de çok sevdiğimden bu kurabiyeyi keyifle yiyorum. Lor kurabiyesi de güzel ama lor tadını hiç alamıyorum nedense, üzerine şeker parçaları serpilmiş değişik bir kurabiye.

Sakızlı Kurabiye

Kilosu 25 tl civarında günlük olarak çıktıklarından oldukça tazeler. Fırından aldığımız kurabiyeleri yedikten sonra daha da bir keyifle fotoğraf çekmeye devam ediyorum. Bu sırada bir çok Gelin-Damat ile karşılaşıyoruz. Alaçatı sokaklarında düğün fotoğrafları çekiyorlar. Sokaklarda dolaşan gelinleri görenler de onlara ilgi gösteriyorlar. Burada gördüğüm gelinlerden birini daha sonra takip ettiğim düğün fotoğrafçılarından birinin Facebook sayfasında görünce şaşırıyorum. Çalışmalarını izlediğiniz birisi ile bir süre bilmeden yan yana durmak garip bir duygu.

Alaçatı Dondurması

Kemal Paşa caddesinde dolaşırken uzaklardan bir gramafon sesi duyuyorum ben fotoğraf çekerken eşim de o dükkana doğru ilerliyor. Gramafon sesi gerçekten çok güzel çalan şarkıyı şu an hatırlamasam da eski bir parça ve sokaklar arasında yankılanan melodiler size kendinizi çok iyi hissettiriyor. Etrafta çok güzel butik oteller var, hiç plan yapmadan gelseniz bile burada bir butik otel bulup kalabilirsiniz. Sokaklarda fotoğraf çektikten sonra Çeşme’ye gitmek için yeniden ana caddeye Migros‘un önüne çıkıyoruz. Yürürken karşımıza çıkan Sütiş‘ten kendimize kocaman iki dondurma alıyoruz. Dondurmaları güzel, afiyetle yedikten sonra gelen minibüse biniyoruz. Buradan geçen minibüslerle yaklaşık 15-20 dakika içinde Çeşme’de oluyoruz.

Çeşme

Çeşme’nin tarihi aslında ilk çağlara kadar dayanıyor o dönemlerde adı Cyssus olan bu güzel belde M.Ö 100 yıllarında Erythra‘nin (Eritre) Ildırı iskelesiymiş. M.Ö 6 yy da oldukça önemli bir yer haline gelmiş, Mısır ve Kıbrıs gibi ülkelerle ticareti geliştirmiş olduğundan önemli bir liman kenti haline gelmiş. Bu bölgede daha sonra hakim olan Lidya, Pers, Roma, Bizans ve sonunda Osmanlı toprağı olan Çeşme bu sayede çok farklı kültürlere her daim önemli hizmetler vermiş bir belde olmuş. Çeşmenin bu çok kültürlü geçmişi şuanda bile yaşayan halkına yansımış yerli yabancı bir çok Çeşme aşığı burada yaz kış konaklayarak zaman geçiriyor.

Sizde sokaklarında dolaşırken bu rüzgarı yüzünüzde hissedebiliyorsunuz tarihin kokusunu binlerce yıl öncesinden getirmiş gibi açan Yasemin, Melisa, Akşamsefası kokuları sizi geçmişte bir yolculuğa çıkıyor sanki.

Çeşme

Çeşme’de indiğimizde saat 17:30 civarı oluyor. Maalesef Çeşme Kalesi‘ne çıkmak için geç kalmışız, kale 17:00 de kapanıyor. Bizde kalenin etrafında dolaşıp fotoğraf çekiyoruz.

Çeşme Kalesi

Çeşme Kalesi’nin tarihinden bahsetmek gerekirse; 1508 yılında Osmanlı Padişahı 2. Beyazıt tarafından, Aydın Valisi Mir Haydar kaleyi, Mimar Ahmet oğlu Mehmet’e yaptırmış. Denize sıfır yapılan kale zamanla sahil kısmına toprak dolgusu yapılmasından dolayı sahilden biraz uzaklaşmış kısmen biraz daha içeride kalmış. Kale dört burçlu, kesme taşlardan yapılmış güzel bir Osmanlı mimarisi.

Cezayirli Gazi Hasan Paşa

Kalenin dışında Kaptan-ı Derya Cezayirli Hasan Paşa‘nın yanında bir aslanla yapılmış heykeli bulunuyor. Heykelin fotoğrafını çekiyorum. Kale dışarıdan bile oldukça heybetli görünüyor, kalenin hemen yanında bir otel var oradan belki görebiliriz diye düşünüyoruz ama otelin çatısında bir düğün olduğundan bizi içeri almıyorlar. Bu davranışlarını hiç hoş karşılamasam da bir şey söylemiyorum. Kale çevresinde biraz daha dolaştıktan sonra oradan ayrılıyoruz.

Ayios Haralambos Kilisesi

Sokaklarda dolaşırken çarşıda hemen cadde üzerinde restorasyonu yeni tamamlanan Ayios Haralambos ortodoks kilisesini görüyoruz. Kilise çok uzun yıllar bakımsız kalmış eskiden içinde düğün salonuna ait masalar, sandalyeler bulunurmuş bariz bir çöp alanından farksızmış kilisenin iç duvarları tuğla ile kapatılmış o dönemlerde bir kısmı düğün salonu olarak kullanılmış. Aslında kiliseyi bu halinden kurtarılması için çalışmalar yapan Arkeolog ve sanat tarihçisi Ufuk Baş Arığ kendisi ve ekibi 1986 yılında buraya gelip detaylı ve uzun süren bir çalışma ile kiliseyi fotoğraflamış, tarihini araştırmış ve bununla ilgili belgelendirme yapmış. Bu konuda uzun ama hikayelerle örülmüş güzel bir yazıyı şuradan okuyabilirsiniz. Aynı zamanda o dönemde çekilmiş fotoğrafları da yayınlanmış hem o fotoğraflara hemde benim çektiklerime bakarak nasıl bir değişim geçirdiğini görmenizi öneririm. Kilise açıldıktan sonra içinde güzel bir de konser verilmiş biz gittiğimizde ise bir resim sergisi vardı içeri girip resimlere baktık kiliseyi inceledik. Kilise restore edildikten sonra eski halinden eser kalmamış maalesef ben bu halini sevmedim çok fazla yeni gibi duruyor keşke içinde tuğlaları görünür bir şekilde yapılsaymış dedim içimden yoksa yeni sıvası yapılmış bir yapıdan farksız duruyor.

Ayios Haralambos Kilisesi

Eski halini bilmeyen yada araştırmayan birisi için bir anlam ifade etmeyecektir diye düşünüyorum. Ama yinede bu yapıyı kurtarıp yeniden aslına uygun bir amaçla kullanılabilir hale getirilmesine sevindim. Tarihi yerlerin bizimle yaşatılmasını seviyorum, içlerinde konserler, sergiler düzenlenmesi hoşuma gidiyor. Konseri dinlemeye gelen bir kişi tarihten hazzetmese bile o sırada mekanı görmüş atmosferden etkilenmiş olur ve belki de tarih sevgisi başlar diye düşüyorum.

Çeşme Sokaklarında Bir Gazi

Ortodoks Kilisesinden çıktıktan sonra çarşıda dolaşırken karşımıza ellerinde Türk bayraklarıyla dolaşan gaziler çıkıyor. Madalyalarını takmanın haklı gururuyla ve bayrağımızla dolaşıp bizim de göğsümüzü kabartıyorlar. Bizim için hoş bir süpriz oluyor onları görmek, birkaç fotoğraf çekiyorum ve dolaşmaya devam ediyoruz. Çeşme sokakları Alaçatı’daki kadar olmasa da renkli cumbalı evler tarihi konaklar ortamda çok güzel bir hava estiriyor… Sokaklara düşen akşam güneşinin ilk ışıkları ile Marina’ya doğru yürümeye başlıyoruz.

Çeşme Sahili

Çeşme Marina‘ya giderken karşımıza bir dilek ağacı çıkıyor herkes gibi bizde fotoğraf çekiliyoruz. Burada duvara montelenmiş Çeşme Hatırası yazısı önünde de fotoğraf çekilmek ayrı bir keyif.

Dilek Ağacı

Marinada çok güzel balık lokantaları gözümüze çarpıyor karar vermek oldukça zor hepsinin dekoru, menüsü birbirinden güzel. Marinada akşam güneşinin son ışıklarını yakalamak için bol bol fotoğraf çekiyorum. Sonra yemek için mekan bakıyoruz akşam saati olunca bir anda her yer dolup taşıyor. Marinada Bonjour Brasserie adında bir yere oturmaya karar veriyoruz. Hava gittikçe soğuyor, ve sürekli gidip gelen garsonlara rağmen siparişi verebilme konusunda başarılı olamıyoruz. Menüde balık olmasına rağmen sipariş verdiğimizde 15 dakika bizi bekletip 3 farklı garson tarafından aynı sipariş teyit edilip sonunda balık olmadığı söyleniyor.

Bonjour Brasserie-Çeşme Yat Limanı

Bu duruma canımız sıkılıyor, ama diğer mekanlarda dolu olduğu için mecburen farklı bir şey sipariş ediyoruz. Yine uzun bir bekleme süreci sonunda siparişlerimiz geliyor. Hava gerçekten soğumaya başlıyor üzerimize aldığımız şal bile yeterli gelmiyor. Ortam her ne kadar çok güzel olsa da soğuktan gözlerimiz yaşarırken yemek yemek pekte zevkli olmuyor. Yemek bittikten sonra kalkıp dolaşıyoruz. Çeşmede esen rüzgar çok sert Eylül ayında gidecekseniz akşam buna göre giyinip dışarı çıkmanızı öneririm yoksa üşüyebilirsiniz.

Çeşme Yat Limanı

Kalenin hemen karşısında bir Lunapark var çocukları olanlar için bu küçük lunaparkta, trenlerde vakit geçirmek güzel bir alternatif olabilir.

Çeşme Marina – Lunapark

Yan tarafında bir cafe var çocuklar oyun oynarken burada sahil kenarında oturup bir şeyler içip denizi izlemek keyifli olabilir. Sahilde yürüyor akşamın keyfini çıkarıyoruz. Daha sonra kendimizi sokaklara vurup biraz alışveriş yapıyoruz. Alışveriş için etrafta olan dükaknlarda satılan hediyelik eşyalar genelde birbirinin aynı Çeşme Alaçatı’ya göre daha şehirleşmiş bir yer olduğundan çok fazla alternatif yok hediyelik eşyalarda. Alışveriş faslı da bitince yeniden minübüse binip Alaçatı’ya dönüyoruz. Akşam otelde Selin Hanım ile ve Muhsin Bey ile sohbet ediyoruz. Güzel bir gün de böylece sona eriyor..

The post Çeşme’de bir Sonbahar akşamı… first appeared on Gezente.com.

Baharın son renkleriyle; Alaçatı

gezente — Mon, 24 Sep 2012 07:59:38 +0000

Ege’nin son yıllarda adı sıkça duyulan sevimli beldesi Alaçatı‘da bir hafta sonu kaçamağı yapıyoruz… İlk tercihimiz tur ile İzmir civarını gezmek aslında, ancak katılmak istediğim tüm turlar malesef yeterli doluluk olmadığından geziyi gerçekleştiremeyeceklerini bildiriyorlar. Kısa zamanda bir tercih yapmam gerekince eşime “Kendimiz bir yerlere gidelim mi?” diye son alternatifimi sunuyorum. İzmir civarını dolaşmak niyetindeyiz, Alaçatı ve Çeşme üzerinde yoğunlaşıyoruz. Çok fazla zamanda olmadığından bu sefer hiç araştırma yapmadan Alaçatı’da konaklamayı düşünüyoruz.

Alaçatı Evleri

Önce booking.com‘dan otel arayışına giriyorum, bir kaç otele baktıktan sonra Zeus Otel‘i aramaya karar veriyorum. Ne kadar doğru bir tercih yaptığımızı ise gittikten sonra öğreniyoruz. Başka bir otel aramıyorum açıkçası, telefona çıkan Muhsin Bey oldukça samimi konuşuyor ve gitmeden önce otel ve çevresi hakkındaki sorularımı güzel bir şekilde yanıtlıyor. Eşimi arayıp durumu anlatıyorum oda otelle konuşup aynı sonuca varınca rezervasyon yapılmış oluyor.

Alaçatı Zeus Otel

Otel sorunu çözüldükten sonra ise otobüs, uçak bileti gibi ulaşım alternatiflerine bakıyorum son anda uçaklarda yer olmayışı ve pahalı oluşları nedeniyle otobüste karar kılınıyor ve internet üzerinden Kamil Koç ve Nilüfer Turizm firmalarından biletleri alıyorum…

Alaçatı

Biraz tarih bilgisi vermek gerekirse; Alaçatı’nın Antik Çağdaki adı “Agrilia“. İonya denilen bölgedeki bir yerleşim yerinde kuruluyor. Heredot burası hakkında şöyle diyor: “İonlar kentlerini, bizim yeryüzünde bildiğimiz en güzel gökyüzü altında ve en güzel iklimde kurmuşlar. Ne daha kuzeydeki bölgeler, ne de daha güneyde kalanlar İonia ile bir tutulabilir. Ne doğusu, ne batısı; kimisi soğuk ve ıslak, kimisi sıcak ve kurak olur…” Sanırım bu sözler bile bölgenin güzelliğini anlatmaya yetiyor. Sonraki çağlarda, Osmanlılar döneminde ise bölge daha çok askerlerin konakladığı “yaya-müsellem” adıyla anılıyor. Bu dönemlerde orduyla birlikte yerleşen büyük bir aşiretin adı ise Alacaat aşireti ve belde de adını buradan alıyor.

Alaçatı

Burada Rumlarla yaşanan ilginç bir olay var. Alaçatı nispeten bataklık bir bölge olduğu için oraya gelip yaşayan kimse olmadığından 1850 yılında dönemin sadrazamı bataklıkların kurutulup yerleşime açılması talimatını veriyor. Bölgeye çalıştırılmak için civardaki adalardan Rum işçiler getirtiliyor. Bölgenin düzenlenip yerleşime açılmasından sonra toprak zengini ağalar kendi topraklarını bir süreliğine işlemeleri için Rum işçilere veriyorlar. Zaman içinde Rumlar bölgeye yerleşip kalabalıklaşıyor. İşçilere verilen kullanım süresi bittiğinde Rumlar bölgede bağcılığı geliştirmiş ve şarap üretiminde hatırı sayılır bir mevkiye geldiklerinden buradan ayrılmak istemiyorlar. O sırada Balkan savaşı çıkıyor ve Yugoslavya, gibi Makedonya ülkelerden gelen göçmenler Alaçatı’da ikamet ettiriliyor. Bu olay Rumlar arasında huzursuzluk yaratıyor ve bölgeyi terk ediyorlar. Daha sonra geri gelen Rumlar bu sefer de 1923 de imzalanan Lozan Antlaşması ile Yunanistan‘daki müslümanlar Türkiye‘ye buradaki Rumlar’da Yunanistan’a gönderiliyor.

Alaçatı’nın yerleşik nüfusu bu olaydan sonra hızla değişiyor. Eskiden ünü yurt dışına ulaşan şarap üretimi balkanlardan gelip bölgeye yerleşen ama bağcılıktan anlamayan göçmenler nedeniyle artık yapılmaz oluyor. Üzüm bağlarının tamamı sökülüp yerine tütün ekiliyor ancak tütünde bu bölgenin bitkisi olmadığından çokta fazla tutunamıyor. Bunun yerini zamanımızda turizm, meyve ve sebze yetiştiriciliği alıyor. Yüzyıllar içinde değişen Alaçatı’da üzüm şimdi bir sembol olarak kullanılıyor. Sokaklarda dolaşırken üzerinize sarkan üzüm asmaları hoş bir görüntü oluşturuyor.

Alaçatı Zeus Otel

Gece 23:30 da İstanbul Otogar‘ından başlayan yolculuk sabah 10:15 civarında Alaçatı’da sona eriyor. İndiğimiz yerde bizi Muhsin Bey’in bir ahbabı karşılayıp otele kadar getiriyor. Taş evler mevki denilen bölge, henüz bir kısmında inşaat süreci devam eden iki katlı butik otellerin topluca bulunduğu bir yer. İnşaat kışın devam ediyor, yazın ise rahatsızlık vermemek amacıyla ara veriliyor, yollar hafif tozlu bu nedenle. Kısa süren yolculuk sonrası otele geldiğimizde otelin Sibirya kurdu kırması köpeği İvan bizi karşılıyor. Muhsin Bey işi nedeniyle Çeşme’ye gittiğinden bizimle gelini Selin Hanım ilgileniyor. Önce, istediğimiz havuza açılan oda dolu olduğu için kısa süreliğine üst kattaki başka bir odaya geçip geçemeyeceğimizi soruyorlar. Bize hazırladıkları kahvaltıyı yaparken odanın hazırlanacağı iletiliyor bizde kabul ediyoruz. Kahvaltı sonrası üst kattaki odaya geçip hemen denize gitmek istediğimizi söylüyoruz.

Sörf plajı‘na giden minübüsler otelin çok yakınında olan asfalt yoldan geçiyor. Çantamızı hazırlayıp yola çıkıyor ve minibüs beklemeye başlıyoruz. Meğerse plaja giden minibüsler her yarım saatte bir kalkıyormuş ve biz bir öncekini kaçırmışız. Yol kenarında beklerken bir araç yaklaşıyor ve bize 5 dakika sonra geliyorum biraz bekleyin diyor. Eşimle birbirimize bakıp “Bu adam kim?” diye düşünmeye başlıyoruz, tamda beklemekten sıkılmışken önümüzden geçen başka bir minibüse daha plaja nasıl gideceğimizi soruyoruz oda az ilerdeki Terminal’e kadar götürebileceğini ordan direk binebileceğimizi söylüyor. Bizde Terminal’e gidiyoruz o sırada 10 dakika önce “Beni bekleyin” diyen adam yanımıza geliyor ben sizi plaja götürecek minibüsün şöförüyüm ondan öyle dedim diye açıklama yapıyor. Terminalden sörf plajına minibüsle gitmek için 3 tl ödüyoruz.

Alaçatı Sörf Plajı

Sörf plajına gittiğimizde havanın oldukça rüzgarlı ve soğuk olduğunu görüyoruz. Bu havada nasıl denize girilir diye bir süre kararsızlık yaşadıktan sonra şezlong almak için ilerideki görevliye soruyoruz iki kişi 40 TL ayrıca şemsiye için ayrı ücret deyince almaktan vazgeçiyoruz.

Alaçatı Sörf Plajı

Alaçatı hakkında bu nokta hakkında söyleyeceğim çok önemli bir şey var; Rüzgara aldanıp güneş kremini geç sürmek gibi bir hataya düşmeyin, sonuçları gerçekten çok acı olabiliyor. Bünyem test edip onayladı; Alaçatı rüzgarı, insanı çok yakıyormuş. Bu acı ama gerçek deneyimi yaşadıktan sonra denizin, kumun tadını çıkarıyoruz.

Alaçatı

Akşam üstü otele döndüğümüzde Muhsin Bey gelmiş oluyor ve tanıştıktan sonra bavulumuzu aşağıdaki odaya indiriyoruz. Akşam yemeğini yemek ve Alaçatı içinde dolaşmak için dışarı çıkıyoruz. Taş evler mevkinden Alaçatı merkezi sadece bir kaç dakika yürüme mesafesi uzaklıkta. Öncelikle en merkezi yer olan Kemal Paşa caddesine gidiyoruz. Kemal Paşa caddesi Alaçatı’nın küçük merkezindeki en işlek ve en sevimli cadde.

Evler genellikle beyaz boyalı, mavi panjurlu veya cumbalı… Evlerin kapısı, duvarı, sokakları rengarenk çiçeklerle süslenmiş. Beni en çok büyüleyen şey bu çiçeklerle dolu sokakların güzelliği ve evlerin hepsinin bir uyum içinde olması. Restoranlar da aynı uyum içinde olduğundan tam bir sahil kasabası havası esiyor her yerde. Önce Alaçatı sokaklarında dolaşmaya sonra da yemek yemeye karar veriyoruz.

Alaçatı

Sokaklarda ressamlar çalışmalarını sergiliyor. Çoğu oldukça güzel, bir süre resimleri seyrediyorum. Sokak aralarında gördüğümüz turşucular ise oldukça ilginç. Cumbalı, taş ve ahşap karışımı evler ve turşucular ile ortamda Osmanlı dönemi havası esiyor. Yürürken karşımıza çok sayıda hediyelik eşya dükkanı çıkıyor burada en popüler şey Yel Değirmeni motifi. Çeşit çeşit magnetler satılmakta magnetler 3 TL’den başlıyor ama magnetlerin biraz büyük boyu olanlar 10-15 TL arasında. Özellikle balık, kelebek motifli kapı süsleri ve duvar süsleri revaçta.

Alaçatı Hediyelik Eşyaları

Höyük adında bir hediyelik eşya dükkanında çok güzel el yapımı biblolar, duvar, kapı süsleri bulunuyor. İçeriye girip sahibiyle biraz sohbet ediyoruz buradaki farklılık ve çeşitliliğin farklı ustaların ellerinden çıkan ürünlerden kaynaklandığını söyleniyor. İçeride 10-15 farklı ustanın yaptığı ürünler sergileniyor. Ortalama fiyat 10 TL ile 40 TL arasında değişiyor tabi çok daha pahalı olanları da var. Dükkan çok renkli, içeri girip eşyalara bakıp fotoğraf çekiyor ve beğendiğim birini de alıyorum.

Alaçatı Yel Değirmenleri

Dükkanları ve sokakları dolaşarak biraz daha alışveriş yapıyoruz. Akşam yemeği içinde güzel bir mekan arayışı içindeyiz aynı zamanda. Mekanlara bakalım derken ileride Yel Değirmenleri olduğunu görüyorum o tarafa doğru yürüyoruz. Yel Değirmenleri 150 yıldır buğdayı öğütmek için kullanıldıktan sonra şimdilerde turizm amaçlı kullanılmakta. Şu anda restorasyon aşamasında olduğu için etrafta moloz yığınları var yollarıda biraz tozlu olduğundan oraya çıkarken biraz sıkıntı yaşıyoruz. Arka arkaya kurulu bu değirmenler şehre yukarıdan bakan bir manzara eşliğinde, güneşin batışını izlemek için güzel bir atmosfer oluşturuyorlar. Değirmenlerin yan tarafında bir restoran ve cafe var isteyenler burada yemek yiyerek ya da çay içerek manzaranın tadını çıkarabilirler. Yel Değirmenleri restore edilmiş edilmesine ama eski halinin fotoğraflarına bakınca biraz farklılık yaptıklarını da görüyorum. Her restorasyon aşamasında bu işi yapan firma kendinden de bir şeyler eklediğinden sonuç ilk halinden oldukça farklı oluyor maalesef. Yel Değirmenlerinin bir benzeri de Yunan adalarında var…

Beğendik Abi restoranında Çeltik Kebabı

Değirmenlerin yanından ayrıldıktan sonra akşam yemeği için bir restoran arayışına giriyor, bir kaç yer dolaşıyoruz. Genelde balık ürünleri revaçta ama güzel bir balık restoranı gözümüze kestiremeyince yöresel yemekler yapan Beğendik Abi isimli bir restorana giriyoruz. (Restoran’ı sanal tur olarak şuradan görebilirsiniz.) Mekan Yel Değirmenlerinin tam karşısında olduğu için yemek yerken güzel bir manzarada size eşlik ediyor. Bu mekan Handan isimli bir işletmeci tarafından Urla‘da açılmış yemekler artık gazete sayfalarına da taşınınca bir şubesi de Alaçatı’da açılmış. Mekan aldığı övgüleri hak ediyor, dışarıda yemek yerken sürekli şikayet eden biri olarak yemeklerin tadına bakınca tam olarak ev yemeği tadında ve gerçekten çok lezzetli olduğunu söylüyorsam gerisini siz düşünün. Alaçatı’ya gidenlerin buraya uğramalarını tavsiye edebilirim. Mekanda daha önce hiç tatmadığım kabak çiçeği dolması yiyorum ki gerçekten çok beğeniyorum hatta bu vesile ile kabak çiçeği alıp evde yapar mıyım diye düşündüm ama satıcı en fazla 2 gün dayandığını söyleyince vazgeçiyorum. Ana yemek olarak aldığımız Çeltik kebabı ve Misket köfte’nin de tadı güzel.

Kabak Çiçeği Dolması

Çeltik kebabını da ilk kez deniyorum ve oldukça beğendiğimi söyleyebilirim. Fiyatlar ise orta karar, karışık zeytinyağlı tabağı 10 TL, Çeltik kebabı 18 TL, Misket köfte 13 TL, Pilav tabağı 6 TL. Mekan sahibi orada olmadığından tanışamıyoruz ama yemeklerinin tadı hala damağımda…

Keyifli bir akşam yemeğinden sonra hava biraz soğumaya başlıyor bizde otele dönmeye karar veriyoruz. Yol üzerinde gördüğümüz oteller de çok sevimli. Açıkçası burada kalacağınız çoğu yer çok güzel olacaktır. Her otel kendine göre farklı renk cümbüşü ile boyanmış durumda… Sokaklarda biraz daha dolaşıyoruz. Alaçatı’da Akşam hareketliliği başlamış her yer alışveriş yapan, dolaşan renkli bir kalabalıkla dolmuş durumda. Eylül ayında bile Alaçatı kalabalık diyebilirim eminim yaz aylarında çok daha kalabalık bir yer haline geliyordur. Akşam otele döndüğümüzde Otel sahibi Muhsin Bey ve gelini Selin hanım ile oldukça keyifli bir sohbete başlıyoruz. Muhsin bey bize gençliğinde gezdiği yerleri anlatıyor neredeyse bütün dünyayı dolaşmış. Zamanının çoğunu çocukları ile Alplerde kayak yaparak geçirdiğinden bahsediyor. Gezgin ruhu taşıyan insanlarla tanışmak öyle keyifli ki özellikle de yaşı bizden büyük olup deneyim sahibi insanlarla sohbetin tadı bir başka oluyor. Geç saatlere kadar sohbet ediyoruz, gündüz güneşin altında fazla kaldığımız için oluşan güneş kızarıklıkları can sıkıcı bir hal aldığından onların yayından ayrılıp sessiz bir Ege akşamında uykuya dalıyoruz.

The post Baharın son renkleriyle; Alaçatı first appeared on Gezente.com.