Kitaplarda yazılan aşk mektuplarını okumayı severim,  özellikle de eski zamanlardaki hitap şekillerini severim. Kitabın bir kısmında yazılmış bir aşk mektubu şöyle başlıyor;

“Prensesim,

Güzel gözlerinizden damlayan inci, okudukça beni meftun eden mektubunuza değil, adeta içimi yakan cehennem alevine damlayıp söndürdü ve sinemdeki yaralara deva oldu. O gül yaprağındaki şebnem misali inci ki ay kadar güzel, ay kadar hüzünlü ay kadar yalnız. Bana aşkınızı bahşettiğiniz için ne kadar mesudum bilemezsiniz! Emin olunuz ki, aşk hakikiyse eğer, masallar da hakikidir ve onların hakiki olduklarına artık inanıyorum. Lütfen bana istediğiniz masalı anlatınız, inanırım…. “

189. sayfada “Ani abimizin” tarih-i külhani’de bahsettiği dünya tarihi keyifle okutur kendini. Adem ile Havva’nın cennetten kovulmasıyla başlayan hikaye Ramses ve Kral Sargon’un yaptığı zulümlere de değiniyor.

Kitabın arka kapağında ise şunlar yazmakta;

“Çizgilerin kürelere, zamanın sonsuzluğa, sonsuzlukların da hayallere dönüştüğü bir hikayedir bu. sıradan insanların sıra dışılığı, bilinen hikayelerin düşlere dönüşümü, zaafların asilleşmesi, erdemlerin ardındaki günahkarlık tüm içtenliğiyle akacak zihinlere. İnsan olmanın en zayıf ve en yüze yanları, bir hikayenin dokunuşuyla bir kez daha bilinebilir olacak. İhsan Oktay Anar, bu yeni düşüyle sizleri bir kez daha şaşırtacak. çizgilerle değil kürelerle gezinecek, bilinen zamanların bilinmeyen anlarına yolculuk edeceksiniz. Alışık olmadığınız bu dünyanın kapısından girdiğinizde aşinalık hissedecek, sadeliğin ihtişamına teslim olmanın rahatlığıyla kendinizi akışta yolculuk ederken bulacaksınız.”

Okuyup keyif aldığım bir başka kitaptı. Sizlerde, kitaplığınızda henüz yeri yoksa bu kitaba bir yer açabilirsiniz.

The post Kitaplığımda; İhsan Oktay Anar’dan Yedinci Gün var… first appeared on Gezente.com.